Skip to main content
x

ይሁን ብለናል!

ሰላም! ሰላም! እንደምን ሰንብታችኋል ውድ ደንበኞቼ፡፡ ከመላው ቤተሰቦቼ ሰላምታዬ ይድረሳችሁ፡፡ ‹‹ሰላምታ አታብዛ፣ ሰላምታ ኪስ አይገባም…›› እያለ የሚያደርቀኝ አድራቂ ወዳጅ አለኝ፡፡ ታዋቂ ሆነው አድናቂ ቢነሳችሁ፣ አድራቂ ታጣላችሁ ብዬ አልጠረጥርም፡፡

ተስፋ የሚያደርጉ ትጉሃን ናቸው!

ሰላም! ሰላም! እንዴት ሰነበታችሁ ወገኖቼ፡፡ ‹መሰንበት ደጉ ብዙ አሳየን› የሚለው አገርኛ አባባል ጥልቅ የሆነ እሳቤ እንዳለው ሲነግረኝ የሰነበተው ምሁሩ የባሻዬ ልዩ ነው፡፡ የዕድሜ ባለፀጋው አባቱ ባሻዬ ደግሞ፣ ‹‹ዕድሜ ለአዲሱ ጠቅላይ ሚኒስትራችን በፆም የፍስክ ላበሉን፣ በመልካም ንግግራቸው ጮማ ላስቆረጡን፡፡ ያውም ከቤተ መንግሥት ሆነው…›› እያሉ ደስታቸውን ያለመጠን እየገለጹ ነበር የሰነበቱት፡፡

‹‹ኑ ወደ ኢትዮጵያ እንሂድ!››

ወዳጆቼ እንዴት ሰነበታችሁ? እኔ እዚህ በደስታ እየተብነሸነሽኩ እገኛለሁ፡፡ ይህንን የእኔን ደስታ በእያንዳንዱ ኢትዮጵያዊ ልብ ውስጥ እንዲገኝ እሻለሁ፡፡ የባሻዬ ልጅ እንዲያውም፣ ‹‹እያንዳንዱ ኢትዮጵያዊ በተለይ እንደ ባህል ሊያከብረው የሚገባው ቀን ነው በማለት ሲናገር አድምጬዋለሁ፤›› የባሻዬ ልጅ በዚህ ብቻም አላበቃም፡፡ በየፌስቡኩ ላይ ቢቻል ሁሉም ሰው ‹ፕሮፋይል ፒክቸሩን› በመቀየር ይህንን አገራዊ ባህል ሊያከብረው ይገባል እያለ ነበር፡፡

ስንቱን ተንትነንና አስተንትነን እንችለዋለን?

ሰላም! ሰላም! ሰላምታዬ በያላችሁበት በኩንታል በኩንታል ተጭኖ ደጃችሁ ይድረስልኝ፡፡ ይህ ልዩ ሰላምታ ከመላው ቤተሰቤ ማለትም ከእኔ ከደላላው አምበርብር ምንተስኖት፣ በዚህ ዘመን በባትሪ ተፈልጋ ከማትገኘው ውዷ ባለቤቴ ማንጠግቦሽ፣ መቼም ባሻዬንና የባሻዬን ልጅ አለመጥቀስ እንጀራ ያለ ማባያ እንደ ማቅረብ ነው፡፡

አትየኝ አልይህ ምን ይሉት ፈሊጥ ነው?

​​​​​​​ሰላም! ሰላም! የተወደዳችሁና የተመረጣችሁ ውድ ወዳጆቼ እንደምን ቆያችሁልኝ፡፡ እኔማ ይኸው ባሻዬ እንደሚሉት፣ ‹‹የቆምነው በእግሮቻችን አይደለም፣ በእግዜሩ ምሕረት አንጂ፤›› ብለው ነበር፡፡ ልክ ብለዋል ባሻዬ፡፡ ሺሕ ዓመት ኑሩልን፡፡

ራስን ፈርቶ ሌላውን ተዳፍሮ ይቻላል እንዴ?

ሰላም! ሰላም! ከቁም ነገሩ ይልቅ የወሬና የአሉባልታ መሐንዲሱ ባሰብን እኮ? አይገርምም ግን! በአሉሽ አሉህ ተጠምደን እያደር ሲብስብን ምን ይሉኝ? ምን ይሉን? ምን ተባለች? ምን አደረገች? የሰው ሰው ግምገማ አገር ይገነባል እንዴ? የቸገረ ነገር እኮ ነው!

እስኪ እንወራረድ!

ሰላም! ሰላም! እንዴት ነው ገበያው? መልሱን አንዴ ያዙትና በአንድ ቀልድ’ እንንደርደር። ጎልማሳ አርሶ አደር ገበያ ሄዶ ፍየል ገዝቶ ወደ ቤቱ ማዝገም ይጀምራል። እንዳሁኑ ‹ሚሊየነር ልማታዊ አርሶ አደሮች› ሳናፈራ መሆኑን ልብ በሉልኝ። ታዲያ ፍየሉን በገመድ አስሮ ከኋላ ከኋላው እያስከተላት ይጓዛል።

መልሶ ማልማትስ አስተሳሰብን ነው!

ሰላም! ሰላም! ሰላም! በያላችሁበት ይሁን፡፡ በዚህ ክፉና ደግ እንደ ዘይትና ውኃ በተቀላቀሉበት ዘመን ሰላምን አስቀድመን ለጋራ ደኅንታችን ካላሰብን፣ እኔ ደላላው አንበርብር ምንተስኖት ሥጋት ይገባኛል፡፡ ይኼንን ሥጋቴን የምትጋራው ውዷ ባለቤቴ ማንጠግቦሽ (በእርግጥም አትጠገብም) ዓይኖቿን ወደ ሰማዩ ልካ ወደ ፈጣሪዋ ታንጋጥጣለች፡፡ አንደኛው የድለላ ሥራ ባልደረባዬ፣ ‹‹ነገረኞች በሚያንጓጥጡበት በዚህ ጊዜ ወደ ላይ ማንጋጠጥ ሳይሻል አይቀርም…፤›› እያለ ሥጋቴን ማባባስ ሲጀምር የማይታክተውን እግሬን ተንቀሳቀስ አልኩት፡፡

ነጥብ ማስቆጠርስ በሐሳብ ብልጫ ነው!

ሰላም! ሰላም! ሰሞኑን ውዷ ባለቤቴ ማንጠግቦሽ ማጉረምረም አብዝታለች። ‹‹ኧረ ምን ብናደርግ ይሻል ይሆን?›› የሚለው ካፏ አይጠፋም። ስወጣ ስገባ ‹‹ማንን ነው?›› እላለሁ። ‹‹ጊዜውን አታይም! እሱም ለነገር አዋጣ የተባለ መሰለበት እኮ!›› ትለኛለች። እኔ ደሞ ‹‹ጊዜው›› ባለችኝ ቁጥር ‘የእኛን ነው ወይስ መጪውን ነው?’ እያልኩ ድንግርግር ይለኛል። ምን ላድርግ በቀኝ እያሳየ በግራ የሚጫወተው መንገዱን ሲሞላው። የእኛ ሰው የምታውቁት ነው። ለምሳሌ አንዱ ባለፈው ሰሞን (ገና ታዳጊ ወጣት እኮ ነው ብታዩት) ‘ቪትዝ’ እያጋዛሁት ‹‹ይኸውልህ ባንተ ዕድሜ ባለንብረት የሚኮንበት ጊዜ ላይ ደረስን።

ማማጥስ አሁን ነው!

ሰላም! ሰላም! ያው እንደ ወትሮዬ ለጎጆዬ መሞቅ ላይ ታች እላለሁ። ታዲያ ሚዛን ካልጠበቃችሁ ላይ ታች ማለቱም እንደ ሎተሪ ዕጣ ብርቅ ነው። ማለቴ በ‘ትራንስፎርሜሽን’ ዕቅዱ ውጤት፣ በራሳችን ስንፍና አልያም በአስፈጻሚዎች ቸልታ ተቋዳሽ መሆን ካልቻልን ለማለት ነው። መቼም በአደባባይ ሚስጥራችን ልንቆዝም መሰለኝ ሳምንት ተቀጣጥረን የምንገናኘው። አይደል እንዴ? ምን ይታወቃል? ሁሉን እያወቅነው ጓሮ ለጓሮ መንሾካሾክ እንጂ በግልጽ መወያየት እንፈራለን ብዬ ነው።