መነሻ ገጽ - ሌሎች አምዶች - ማህበራዊ ጉዳዮች - ደላላው - ከራስ ወዳድነት እስከ ጽንፈኝነት
Buy Valtrex Online Buy Albuterol inhaler Online Buy Prinivil Online
11 August 2013 ተጻፈ በ 

ከራስ ወዳድነት እስከ ጽንፈኝነት

ሰላም! ሰላም! ኧረ ብርዱ እንዴት ነው? አልቻልነውም እኮ! እስኪ አስቡት በዚህ የሰቀቀን ኑሮ ላይ ሌላ አሰቃቂ ነገር ተጨምሮበት።

አንችለው የለም ይኼው ኑሮንም ብርዱንም ችለን ሰንብተን ተገናኝተናል። እንዲያው አብዛኛውን ሰው ወክዬ የሰሞኑን አጥንት ቆርጣሚ ብርድ ማንሳቴ እንጂ እኔስ እውነት ለመናገር ዕድሜ ለማንጠግቦሽ ሙቀቱን ነው ያልቻልኩት። ሃሃሃ! ይብላኝ ፍቅርና አብሮነት መሀል ፖለቲካና ነገር እየቆሰቆሱ ለተኳረፉ። እንደው እናንተ፣ ምነው ሰው ግን እንዲህ የፍቅርና የአንድነት ጠላት ሆንሳ? ‹‹ፍቅርና አብሮነት የሚገኘው በመተሳሰብ ውስጥ እንጂ ለብቻ በሚከማች ገንዘብ አይደለም፤›› ብዬ ለባሻዬ ብሶቴን ባሰማ፣ ‹‹ልፋ ቢልህ እንጂ የአሁን ዘመን ሰው መካሪ የሚያሻው ነው? አውቆ አጥፊ ሁላ!›› ነበር መልሳቸው። እውነት ነው እኮ! አውቆ የተኛን ቢቀሰቅሱት መቼ ይሰማል?

 እንዳልኳችሁ ሰው በሚያገኘው ቀዳዳ ሁሉ ሥራው ጎራ መለየት ሆኗል። ለሌላው አለማሰብና ለራስ ብቻ መኖር ገኗል። በቀደም ምን ሆነ መሰላችሁ? አንድ የሚከራይ ቪላ ቤት ነበርና የሚከራየው ሰው ለማግኘት ላይ ታች ስል ውዬ በመጨረሻ ተሳክቶልኝ ቤቱን የሚከራየው ሰው አገኘሁ። ሰውዬው ብቻውን ነው። ልጅም ሚስትም የለውም። ‹‹እንዴት ነው ቤተሰቦችህ በአገር የሉም?›› አልኩት ጎልማሳነቱንና መልከ መልካምነቱን መላልሼ እያየሁ። ‹‹የለም! ቤተሰብ ምን ይሠራል?›› ቢለኝ ክው አልኩላችሁ። ይህቺን ይወዳል አንበርብር? ምነው ተዘጋጅ እንኳ ቢለኝ? እያልኩ ‹‹እንዴ! ምን ለማለት ነው?›› አልኩት በደረቀ ድምፅ። ‹‹በዚህ ጊዜ ቤተሰብ? ያምሃል እንዴ? ሚስት ከመፈለግ ነዳጅ ብፈልግ ብቻዬን ይሳካልኛል እኮ፤›› አይለኝ መሰላችሁ።
 ሰው አምርሯል ማለት እኮ ይኼ ነው። ቀላል አምርሯል? ወዲያው ከምሬቱ ጀርባ ምን እውነት ቢኖር ይሆን? ብዬ መመራመር ጀመርኩ። እንዲህ ዓይነት ሰው ጠፍቶ እኮ ነው ምሬታችን ገደቡን ያለፈው፡፡ መልሱን ታዲያ አንድ ወዳጄ ድሮና ዘንድሮ በሚለው ጨዋታው ውስጥ ያገኘሁት መስሎኝ ከእርሱ ጋር ያሳለፍኩትን ጊዜ ያወጋኝን አሰላስል ጀመር።

ጨዋታን ጨዋታ አይደል ደንቡ? ድሮና ዘንድሮ በሚል የቤቱን ድባብ ወዳጄ ያጨወተኝ እንዲህ ብሎ ነበር። ‹‹ድሮ ትዳር ለመያዝ ገና ማቀድህ ሲሰማ ደግሶ ከመዳር አልፎ በርታ እስከምትል ድረስ ቀለብ ሸመታ ሳይቀር ዘመድ ወዳጅ ያግዝሃል። ‘አይዞህ’ የሚልህ የሚጠይቅህ አገር ምድሩ ነው። አንተ አመል ይኑርህ እንጂ ሚስትህም ታዛዥ፣ ግንባርህን ዓይታ የምታስበው የሚገባት፣ ከመብቷ ትዳሯና ቤቷ የሚበልጥባት ነበረች፤›› አለና ጥቂት ራሱን በአሉታ አወዛወዘ። ‹‹አሁንስ?›› እለዋለሁ ወሬው ግላዊ አመለካከትና አስተያየት የሰፈነበት እንደሆነ እየተገነዘብኩ፣ ‹‹አሁንማ ብቸኝነት ቢጠናብህ ከሰልህን ገዝተህ፣ በቆሎህን እየጠበስክ ‘ዲሽህን’ ስታይ ታድራታለህ እንጂ ከሌለህ ማን ሊጠጋህ? ‘ዲሽ’ ከሌለህ ደግሞ ገዢው ፓርቲ የወረሰው ‘ኢቲቪ’ አለልህ እርሱ የለዘዙ ዜናዎችንና ዘገባዎችን ሲያራግፍብህ ያድራል። አበቃ!›› አለኝ እጁን ወደ ሰማይ እየዘረጋ። እኔም፣ ‹‹አይ አንተ! የእኛንስ የፀባይ ለውጥ? መቼ አየኸውና?›› ብዬ ክፉ ሳልናገር ተሳስቄ ዝም።

ሰው አመለካከቱንና እምነቱን ሲነኩበት ተርብ ሆኗላ ጎበዝ! ታዲያ ቪላ ቤቱን የተከራየው ደንበኛዬም ይኼን አስተሳሰብ የደገመው ስለመሰለኝ ለማጣራት ደግሜ ብጠይቀው፣ ‹‹ወንድሜ  በአሁኑ ጊዜ ሁሉም ልማት ተኮር ሆኗል። ዕድሜ ለልማታዊው መንግሥታችን። እንዴት ልችለው ነው በቀን በቀን ልብስና ጫማ ገዝቼ፣ በሦስት ቀን አንድ ቀን እራት ወይም ምሳ ውጭ ጋብዤ (የቁርጥና የክትፎ ወዳጅ በዝቷል ደግሞ)፣ በየቀኑ ለፀጉርና ‘ሜክአፕ’ በጀት በጅቼ?›› አለኝ። እንዳልክ ብዬ ኮሚሽኔን ተቀበልኩና ተሰናበትኩት።  መቼስ በአንድ ጀንበር አመለከካከትን ማስለወጥ ይከብደል። የጥቂቶች አዋዋልና አዳር ለብዙዎች መገለጫና ስም ሲሆን ግን ያሳዝናል። በጣም ያሳዝናል፡፡ 

እናላችሁ ሰሞኑን ብርዱ ሲጠናብኝ ነገር ዓለሙ እያስጠላኝ ቤቴ ተጠቅልዬ ከማንጠግቦሽ ጋር ሳወጋ፣ ከዚያም ከዚህም የለቃቀምኩትን ወግ እያነሳሁ ሳጫውታት እውላለሁ። (‘ሺሕ ዓመት አይኖር’ እያሉ ሥራ መፍታት ካለማመዱን እንግዲህ ምን ይደረግ?) ድንገት እርስ በእርሱ የሚጋጭ ነገር ሳላስበው ካፌ ካመለጠ፣ ‹‹ኧረ አንተ ሰውዬ ተወኝ ስለፈጠረህ? ምንድን ነው እንደ አገሬ ፖለቲከኞች የሚምታታ ነገር መዘባረቅ? ቀጥ ያለ ነገር አውራ! ተምታቶ ማምታታት እንኳን ለአንተ ለገዢው ፓርቲም አልጠቀመ፤›› አለችኝ። ይኼ ገዢው ፓርቲ በቃ የሁሉም አፍ ማሟሻ ሆነ? እያልኩ በሆዴ ‹‹ማለት?›› በማለት መጠየቅ።

‹‹በቀደመው ሥርዓት ደርግ ‘ካለምንም ደም ኢትዮጵያ ትቅደም!’ ካለ በኋላ አገሪቷን በደም እያጠበ ከመርሁ ጋር ሲጋጭ ኖሮ አለፈ። እነሆ ዛሬ ደግሞ ኢሕአዴግ ‘አብዮታዊ ዲሞክራሲ’ ብሎ ዲሞክራሲ አለ ብለን ያሻንን ስንናገር ፀረ ልማት፣ አክራሪና ጽንፈኛ ብሎ ይፈርጀናል። በቃ ስሙ ተቀይሮ ‘ልማት’ ተባለ እንጂ አብዮት ውስጥ ነን ስንል ሐሳብን በነፃነት ስለመግለጽ፣ ስለብሔር ብሔረሰቦች እኩልነት፣ ስለሰላማዊና ዲሞክራሲያዊ ምርጫ ይሰብከናል። አንተም ተምታቶ የሚያምታታ ነገር አያጥቃህ የምልህ ለዚህ ነው፤›› ስትለኝ እውነት ማንጠግቦሽ አልመስልህ ብላኝ ፈዝዤ አየኋት፡፡ ‹‹ግለሰብና መንግሥትን እያነፃፀሩ የሆድን መዘርገፍ ተጀመረ እንዴ?›› ብዬ ከት ብዬ ስቄባት ሳበቃ፤ ‹‹በይ እኔ እንደሰማሁሽ ሌላ ሰው እንዳይሰማሽ አደራ፤›› ብያት ወጥቼ ሄድኩ። በቃ የዛሬ ሰው እንዲህ አልጨበጥ ይበል? ‹‹ይኼ ከምኑም የለበት ወሬ ብቻ›› ስትሉት ቁም ነገረኛ፣ ባለጌ ስትሉት ጨዋ፣ አፍራሽ ስትሉት ገንቢ ሆኖ ይገኛል። ከጓዳ ሕይወቷና ሥራዋ ባሻገርም ምንም የምታውቀው የማትመስለኝ ውዷ ማንጠግቦሽም  ደንበኛ የፖለቲካ ተንታኝ ሆና አረፈች። ጉድና ጉደኛው አላልቅ አለሳ ዘንድሮ፡፡   

መቼም ሮጬ ሄጄ የማወራው ለእሱ ስለሆነ የባሻዬን ልጅ አግኝቼ የማንጠግቦሽን ታሪክ ብነግረው ‹‹እውነቷን እኮ ነው!›› ብሎኝ የሚሉት ሌላ የሚሠሩት ሌላ ስለሆነባቸው ተጨዋወትን። በኋላም ‹‹ኔጋቲቭ›› እና ‹‹ፖቨቲቭ›› የሚሉ ቃላትን በስሙ ስላስቀየራቸው ንጉሥ የባሻዬ ልጅ የሚያስቅ ነገር አጫወተኝ፡፡ እኔም ‹‹ሰማይ አይታረስ ንጉሥ አይከሰስ›› እያልኩ ሰማሁት፡፡ ሆሊውድ አምባገነኖች ምን ያህል ራስ ወዳድና ህሊና ቢስ ገዢዎች እንዳሉ ለማሳየት ፈልጎ ከሠራው ፊልም ያየው መሆኑን ጠቅሶ የባሻዬ ልጅ ጨዋታውን ቀጥሏል። (የእኛ አገር ፊልሞች እንደሆኑ ‘ካሳቁ ይበቃል’ የተባሉ ይመስል ጠንከር ያለ መልዕክት ሲያስተላልፉ ለማየት አልታደል ብለናል) ‹‹የንጉሡ ስም አላዲን ይባለል። ሁሉም ነገር በእርሱ ስም እንዲቀየር ከማዘዙ የተነሳ ‘ኔጌቲቭ’ እና ‘ፖዘቲቭ’ በስሙ ተዛውረዋል። ታዲያ የኤችአይቪ ምርመራ ውጤት ያደረገ ሰው ውጤቱ የሚነገረው ‘ኤችአይቪ አላዲን’ ወይም ‘ፖዘቲቭ አላዲን’ ተብሎ ነው።

ይታይህ እንግዲህ፤›› አለኝ ፈገግ ብሎ። ጨዋታችን በምድራችን ላይ የተነሱ አምባገነንና ጨካኝ መሪዎችን አስታወሰኝ። ከማናለብኝ ስሜታቸው የተነሳ የሰው መብት የደፈሩ ስማቸው በታሪክ መዝገብ ላይ ጎድፎ ተጽፎ ትውልድ ሲሳለቅባቸው የሚኖሩ በአዕምሮዬ ተዘረዘሩ። ብልህ መሪና መንግሥት ግን በታሪክ ተወቃሽ መሆንን ስለማይሻ ከልብ ለሕዝብ መሥራትና መቆርቆር መገለጫ ባህሪው ነው፡፡   

በሉ እስኪ እንሰነባበት። ብርዱ ሲጠናብን እኔና የባሻዬ ልጅ ወደተለመደችዋ ግሮሰሪያችን አመራን። ግሮሰሪያችን ከወትሮ የተለየ ድባብ አይታይባትም። ሳቅ ጨዋታ ብሽሽቁ እንደተለመደው አለ። እንደወትሮው ያልነበረው የባሻዬ ልጅ ነው። ድንገት ተለውጧል። ‹‹ምነው? ምንሆነሃል?›› አልኩት ከፍቶት እያየሁት። ‹‹እ? እንዲያው ዝም ብዬ ነው እባክህ ብቻዬን የምፈጥረው ነገር ያለ ይመስል፤›› አለኝ። ‹‹በእርግጥ መፍጠር የፈጣሪ ተግባር ነው። ልዩነት ማምጣት ግን መቻሉን አትርሳ፤›› አልኩት ትከሻውን ቸብ እያደረግኩ። አሁንም ዝምታው ቀጠለ። ‹‹ኤጭ ትነግረኝ እንደሆነ ንገረኝ። ለጨዋታ እንጂ የሚያስቆዝምማ መች ጠፋ?›› ስለው ደንገጥ ብሎ፣ ‹‹አንዳንዴ ለራሴም ጭምር ስለሚገርመኝ እኮ ነው፤›› አለኝ በተጨነቀ ድምፅ። ‹‹ምኑ?›› ጠየኩት መልሼ።

‹‹የዚህች አገር እንቆቅልሽ ነዋ! ሌላ ምን አለብን አንበርብር?›› ብሎ መልሶ ጠየቀኝ። ‹‹ምነው የሰማኸው አዲስ ነገር አለ እንዴ?›› ስለው፣ ‹‹አዲስ ነገር ባንሰማስ ያልፈታነው ችግር ተጠራቅሞ አለ አይደል እንዴ?›› ካለኝ በኋላ፤ ‹‹ዝም ብዬ ስታዘብ ወዴት ይሆን እየተጓዝን ያለነው? ስል መሽቶ ይነጋል። ተመልከት እስኪ ተማሪው ለመብላት ይማራል፣ ነጋዴው ከዚህም ከዚያም ያምታታል፣ አማኙ ‘ከእኔ ሌላ የለም!’ የሚል ፅንፈኝነት አጥቅቶታል። በዚህ በኩል ሙስናው፣ የኑሮ ውድነቱ፣ የመልካም አስተዳደር እጦቱን ታየዋለህ። ሁሉም ለራሱ ጎርሶ ለራሱ ሊድን ብቻ  እየሮጠ የአገር ችግር የሚፈታ ጠፋ። እውነት ማን ነው ከራሱ አስቀድሞ የዚህችን አገር ጥቅም እያስቀደመ ያለው? እንጃ በጣም አሳሳቢ ጉዳይ ይመስለኛል፤›› ብሎኝ ካስቀዳው ተጎነጨ። ‹‹አንተ ምን ይሁን ትላለህ?›› አለው ፊት ለፊታችን ተቀምጦ የምናወራውን ሲሰማ የነበረ ጎልማሳ። የባሻዬ ልጅ ከአንገቱ ቀና ብሎ ድምፁን ጎርነን አድርጎ፣ ‹‹ኢትዮጵያ ትቅደም!›› ብሎ ሲመልስ የግሮሰሪዋ ታዳሚ በሙሉ ቀና ብሎ አየው።

ጠያቂው ብርጭቆውን አነሳና፣ ‹‹ከራስ ጥቅም በፊት ለአገር!›› አለው ፈገግ ብሎ። ድራማ የማይ እስኪመስለኝ የምሰማውንም ሆነ የምመለከተውን ማመን አልቻልኩም። ሁሉም የሚጎነጨውን አንስቶ በአንድ ድምፅ መፈክር ያወርዳል፡፡ ከራስ ወዳድነት እስከ ጽንፈኝነት የመረረው ሁሉ ወደኋላው እያየ ነገን የናፈቀ ይመስላል፡፡ ራስ ወዳድነትና ቡድንተኝነት ፋሽን በሆነበት በዚህ ዘመን ጠያቂና መርማሪ ትውልድ ካልተፈጠረ ነገም ያስፈራል፡፡ ለዚህም ይመስላል ከራስ በፊት ለአገር የሚለው የግሮሰሪዋን ሰዎች ቺርስ የሚያስብለው፡፡ ከራስ ወዳድነት እስከ ጽንፈኝነት ድረስ ያሉት በሽታዎች ይወገዱ ዘንድ አሁንም ቺርስ! መልካም ሰንበት!