ጊዜው የኢትዮጵያ ነው፡፡ አንዳንዶች ከወዲሁ ‹‹እኛን ነው ማየት›› እያሉ ማቀንቀን ጀምረዋል፡፡ በእርግጥ አሁን በተባበረ ክንዳችን ለምንሠራው ነገር ተመልካች ያሻናል፡፡

በሥራም ሆነ በትምህርት ምክንያት በቀን ቢያንስ አንድ ጊዜ ታክሲ ውስጥ ገባ ብሎ መውረድ አይቀርም፡፡ ይህ ዓረፍተ ነገር የሚመለከተው መኪና የሌላቸውን ብቻ ነው፡፡

የታክሲ ተራ ማስከበር ሥራ በእነማንና መቼ እንደተጀመረ ይነገረን ዘንድ ግድ የሚባልበት ወቅት ላይ የደረስን ይመስላል፡፡

‹‹የነዳጁን ዋጋ እኛ የምናንረው ይመስል ሰው በሙሉ እኛን ሊበላን ደርሷል፤›› በማለት ቅሬታውን ለታክሲ ተሳፋሪዎች ያሰማው ወያላው ነው፡፡

ከምሽቱ አሥራ ሁለት ሰዓት ጀምሮ መገናኛ ጫፍ የሚሰበሰበውን ታክሲ ጠባቂ ሕዝብ ብዛት አንዳንዶች አጋነው ሲገልጹት፣ ‹‹የባህር ዳር አሸዋ ይመስላል›› ይላሉ፡፡

‹‹ኑሮና ታክሲ ሞልቶ አያውቅም፤ ግቡ ግቡ፤›› እያለ ወያላው ያገኘውን ሰው ሁሉ ያስገባል፡፡ አብዛኛው ሰው ኑሮው ጎሎበት እንጂ ሞልቶለት አያውቅም እያለ ስለሰው ችግር ያወራል፡፡

ታክሲዋ አሮጌ ናት፡፡ እርጅና ቢጫጫናትም አገልግሎት እንድታቆም የፈቀደላት ማንም የለም፡፡ ምክንያቱም በእሷ የሚገኘው ገቢ ከቆመ የወያላው፣ የሾፌሩና የታክሲዋ ባለቤት ቤተሰቦቻቸውን ጨምሮ ትንፋሻቸው አብሮ ሊቆም ይችላል፡፡

‹‹አንዳንድ ተሳፋሪዎች ‘ሙድ’ ይሰርቃሉ፡፡ ‘ሙድ’ ከሚሰረቅ ደግሞ ገንዘብ ቢዘረፍ ይሻላል፡፡ በእርግጥ ገንዘብ ቢዘረፍ ፖሊስ ዘንድ መክሰስ ይቻላል፡፡

‹‹ወደፊት እግዜር ፈቅዶልኝ ልጆች ከወለድኩኝ›› አለ ወያላው የረጅም ጊዜ ዕቅድህን አሳውቅ የተባለ ይመስል፡፡ ‹‹ለሁሉም ልጆቼ የሴት ስም ነው የማወጣላቸው፤›› እያለ መቀባጠር ጀመረ፡፡

‹‹የሚገርም እኮ ነው! አሁን አሁን ወኔም እንደጉንፋን ይጋባ ጀምሯል፤›› የወያላው ንግግር ነበር፡፡