የታክሲያችን መሪ በጅማ በኩል አድርጐ ወደ ደቡብ ምዕራብ አቅጣጫ ዞሯል፡፡ ጉዟችን ያማረና የሰመረ እንደሚሆን ምንም ጥርጥር የለም፡፡ የጉዞው ዓላማ ውኃ ለሕይወት በሚል በጐ አድራጐት ድርጅት ተነሳሽነት የተዘጋጀ ነው፡፡

ከትናንት ጋር አብረን ወደኋላ አልቀረንም፤ አልተረሳንም፤ አልከሰምንም፤ መልአከ ሞት በቤታችን በኩል አላለፈም፡፡

ሾፌሩ ወያላውን፣ ‹‹እናቴ በጣም ነው ያሳዘነችኝ፤›› አለው፡፡ ወያላውም፣ ‹‹ለምን ታሳዝንሀለች? የሸቀጣ ሸቀጦች ዋጋ እንደሆነ ቀንሷል፤›› አለው፡፡

አንድ ሁለት ሰዎች በኃይል አስነጠሳቸው፡፡

የተሳፈርንበት ታክሲ ሞልቶ ጉዞ ተጀመረና ጥቂት እንደተጓዝን፣ በሩ ሥር የተቀመጠ አንድ ወጣት ከኪሱ ውስጥ ወረቀት አውጥቶ ለእያንዳንዱ ሰው እያዘዋወረ ማሳየት ጀመረ፡፡

ከታክሲው የኋላ መስታወት ላይ ‹‹ዛሬ ደግሞ ምን አሉ?›› የሚል ጽሑፍ በትልቁ ተለጥፏል፡፡

‹‹እኔ ግን ሲመስለኝ …›› አለ ወያላው፡፡ ወሬያቸው ታክሲ ውስጥ ከመግባቴ በፊት የተጀመረ መሆኑን ለማወቅ አላዳገተኝም፡፡

ወያላና ሾፌርን ጨምሮ ታክሲው 18 ሰዎችን አሳፍሯል፡፡ አብዛኛው ተሳፋሪ ቸኩሎ ስለነበረ ይሁን በሚል ስሜት ሳይመቸው የተመቸው መስሎ ጉዞው ተጀመረ፡፡

ሞት ጀግና ያልሆነበት አገር የለም፡፡ ነጭና ጥቁሩን፣ ጠቢቡንና ተላላውን አንድ የሚያደርጋቸው ሞት ነው፡፡

መነሻ ሥፍራ መገናኛ መድረሻ መርካቶ፡፡ የታክሲው ዓይነት ውይይት፡፡ አንዳንዶች ‹‹ተፋጠጡ›› ይሉታል፡፡