Skip to main content
x

አይበርደን አይሞቀን!

የታክሲ ተሳፋሪዎች ጉዞ ዛሬም አልተገታም፡፡ የሰው ልጅ የመጨረሻዋን እስትንፋስ እስከሚያደርግበት ቀን ድረስ ይጓዛል፡፡ ካሰበበት መድረስ የማይፈልግ ማንም ሰው የለም፡፡ ሁሉም ከቤቱ ሲወጣ ታላቁን የመድረስ ተስፋ ሰንቆ ነው፡፡ እኛም ይኼው ከአያት ተነስተን ሜክሲኮ የመድረስ ተስፋ ሰንቀን ባቡር ውስጥ ተሰግስገናል፡፡ ዘወትር ጠዋት ከሰሚት እስከ መገናኛ ያለው መንገድ እጅግ የተጨናነቀ ነው፡፡  በተለይ የሥራ ሰዓት ማሳለፍ የማይችሉ ሰዎች በባቡር መሄድ ግድ ይሆንባቸውና የተፋፈነ ጉዞ ይደረጋል፡፡

ያገባናል!

የዛሬው ጉዟችን ከፒያሳ ካዛንቺስ ነው፡፡ ውድ ታታሪ የታክሲ ደንበኞች እንግዲህ እግዜር ያሳያችሁ፡፡ መኪና ልግዛ ብዬ ከወር ደመወዜ ላይ አንድ ሳንቲም ሳልቀንስ ብቆጥብ እንኳን፣ ቢያንስ ከሃያ እስከ ሰላሳ ዓመት መቆጠብ ይጠበቅብኛል፡፡ ቪትዝ ዋጋዋ አሁን አሁን ጣሪያ ነክቶ የቅብጠት ዕቃ እንደ መሆን እየዳዳት ነው፡፡ ይህንን ስል ያው ‘ለእንደኔ ዓይነቱ’ የሚለውን  ልብ በሉልኝ፡፡

ከይቅርታ በላይ ምን አለ?

እነሆ መንገድ! ከመገናኛ ወደ ሲኤምሲ ልናቀና ነው። የቀናው ከድካሙ ሊያርፍ ያላለለት የነገ ዕድሉን ሊሞክር ተስፋውን ሩቅ አድርጎ ወደ ቤቱ ሊገባ ይጣደፋል። ተማሪው፣ ሠራተኛው፣ ወዲያ ወዲህ የሚለው ሳይቀር መንገዱን ሞልቶታል። ለትራንስፖርት ጥበቃ ብዙኃኑ የሠልፍ አጥር ሠርተው ቆመዋል። ከሠልፈኞች መሀል አንዳንዱ ይነጫነጫል፡፡

ሰው መሆን ይቅደም!

ጉዞ ለመጀመር ታክሲ ተራ ደርሰናል፡፡ በፌስቡክ ላይ ያነበብኩት ግን አስፈግጎኛል፡፡ ሰውየው ‹‹አሞኛል›› ብሎ ለወዳጁ ቢያጫውተው፣ ወዳጅ ተብየውም፣ ‹‹ዋናው ሆስፒታል አለመሄድህ ነው፤›› በማለት በሆስፒታሎችና በጤና ተቋማት ላይ የተሳለቀው ሳያንሰው፣ ‹‹ሆስፒታል ካልሄድክ ምንም አትሆንም፤›› በማለት ይቀልዳል፡፡ አንድ ሰው ከተሳፈርንበት ታክሲ ውስጥ ስልክ እያወራ ነው፡፡

የምን መቆዘም ነው?

‹‹አንተ በርደህ አታብርደኝ…›› እያለ ወያላው በስልክ እያወራ ነበር፡፡ ማንን እያናገረ እንዳለ ገና አልተገነዘብንም፡፡ አሁንም ወሬውን ቀጥሏል፡፡ ‹‹ነገርኩህ አንተ ውኃ ሆነህ መቀጠል ትችላለህ፡፡ እኔ ግን የማቀልጠው የኑሮ ብረት አለብኝ…›› እያለ እየተጨቃጨቀ ነበር፡፡ ይህንን ወሬውን ሾፌሩ ወቅቱን የጠበቀ እንዳልሆነ እያሰበ ይመስላል፡፡ ‹‹እባክህን ወሬ ማሳመሩን ትተህ ሒሳብ ሰብስብ፤›› ይለዋል፡፡

መምራት ቢያቅት መከተል ይከብዳል ወይ?

ዛሬም መኪና ላልገዛችሁ፣ አሁንም ድረስ በታታሪነት የታክሲ ደንበኞች ለሆናችሁ፣ እንኳን አደረሳችሁ፡፡ እነሆ ፆማችንን በድንቅ ሁኔት ፈተን አሁን በታክሲ እየተሳፍርን ጮማ ቤት ማማረጥ ጀምረናል ለማለት ባልደፍርም፣ ግን ያው አለ አይደል እንዳቅሚቲ ዱለት እያዘዝንም ቢሆን የጮማ አምሮታችንን እየተበቀልነው እንገኛለን፡፡ ወያላው የፆሙን መፈታት አንስቶ ሲያወራ አንድ ወሳኝ የፖለቲካ እስረኛ የተፈታ ያህል ነው ሲቦርቅ የነበረው፡፡

አንድ ነን!

‹‹እኔ ግን ሕዝቡን ሁሉ እንደዚህ አንድ ያደረጉበት ምትሃታዊ ኃይል ምን እንደሆነ እስካሁን አልተገለጠልኝም፤›› እያለ ወያላው ወሬውን ቀጠለ፡፡ እኔ መሀል ላይ ነው የተቀላቀልኳቸው፡፡ ማለትም አራት ኪሎ ላይ፡፡ ከስድስት ኪሎ ድረስ ይዘውት የመጡት ወሬ እንደሆነ ጠርጥሬያሁ፡፡ ጉዟችን ደግሞ ወደ ሜክሲኮ ነው፡፡ ሾፌሩ በበኩሉ፣ ‹‹መቼም ከላይ ካልተሰጠ በቀር እንደዚህ አገርን አንድ ማድረግ የሚችል መሪ በዚህች አጭር ጊዜ ውስጥ አያለሁ ብዬ ገምቼም አላውቅም ነበር፤›› አለው፡፡

እንዴት እንገለባበጥ?

እንሆ ጉዞ ተጀመረ፡፡ የጎደለውን ለመሙላት፣ የጠፋውን ለመፈለግ፣ የሄደውን ለመመለስ፣ የታሰረውን ለመጠየቅ ሁሉም ሰው በማለዳ ተነስቶ በየአቅጣጫው ይተማል፡፡ ይህ የሕይወት ሒደት የሰው ልጅ ከተፈጠረበት ጊዜ ጀምሮ የነበረ ያለና የሚኖር ነው፡፡ ያኔ ሥልጣኔ ባልነበረበት ዘመን በእግር፣ በእንስሳት ጀርባ ሲከፋም በሰው ትከሻ ላይ ተጭኖ፡፡ ዛሬ ደግሞ በእኛ ዘመን በአየር፣ በመኪና፣ በባቡር፣ በመርከብ፣ ወዘተ ሕዝብ እየተመመ ነው፡፡

የሚወራው ሌላ የሚሠራው ሌላ!

የታክሲን ትዕይንት ሳስተውል ሁሌም የምመሰጥበት ነገር አላጣም፡፡ በተለይ በመዲናችን በአዲስ አበባ ከተማ በስፋት ነዋሪው ከሚጠቀምባቸው የመጓጓዣ ዓይነቶች አንዱ ታክሲ እንደመሆኑ መጠን የነዋሪውን አመል፣ ፍላጎት፣ መግባባት፣ አለመግባባትና ጭቅጭቅ ማየት የተዘወተረ ተግባሬ ሆኗል፡፡

ማን ማንን ሊገመግም?

​​​​​​​እነሆ ዛሬ የምንጓዘው ከአራት ኪሎ ሽሮ ሜዳ ነው። የኅብረተሰቡ የኑሮ ወግ በኅብረት ጉዞ የሚደምቅበት ጎዳና። ጎዳናው ከዚህ በፊት ብዙ ትውልዶችን ዓይቷል። ለሥርዓት ለውጥ የታገሉ የያኔው ትውልድ አካላት ሳይቀሩ በዚህ ጎዳና ላይ ደምቀው ታይተዋል። ዛሬ ደግሞ የዛሬዎቹ ናት።