Saturday, December 3, 2022
ሌሎች ዓምዶች
    - Advertisement -
    - Advertisement -
    ልናገርአንድ አፍታ ከአገሬ ወታደሮች ጋር

    አንድ አፍታ ከአገሬ ወታደሮች ጋር

    ቀን:

    በተረፈ ወርቁ (ዲ/ን)

    ‹‹…አገርህን ጠላት እንዳይደፍራት ወታደር ሆነህ ጠብቃት፣ እንደ አባቶችህ ጀግና ሆነህ አሳያት፣ በጀግንነት ታሪክ ሥራላት፣ ታሪክ ያለው ከወታደርነት ነው፣ ጀግንነት ያለው ከወታደርነት ነው፣ ጀብዱ ያለው ከወታደርነት ነው፣ ታላቅ ስም ያለው ከወታደርነት ነው…›› የሚል የአባቶቻችን የጀግንነት የአደራ ቃል ውርስ አለን እኛ ኢትዮጵያውያን፡፡

    በእርግጥም ደግሞ ታሪካችንን ስንፈትሽም- ታላቁ የዓድዋ ድል የአርበኝነት፣ የወታደርነት ውጤት ነው፡፡ የአምስት ዓመቱ የጣልያን ወረራና የኢትዮጵያዊያን ድል የወታደርነት ውጤት ነው፡፡ ካራማራ የወታደርነት ውጤት ነው፣ የኢትዮጵያ የተከበረ ታሪክ የወታደር ታሪክ ነው፡፡ ለምን ሲባል ኢትዮጵያ የተከበረችው በጀግኖች ልጆቿ በወታደሮች ክንድ ነውና፡፡

    በዛሬ ጽሑፌ ጀግኖች ኢትዮጵውያን ወታደሮች በተመለከተ ለመጻፍ የተገደድኩት ከሰሞኑን ወንድሜን ለመጎብኘትና ለማስታመም፣ በአምስቱ ዓመታት የኢጣሊያ የፋሽስት ወረራ ዘመን አገራቸውን ከጠላት ለመታደግ ኢትዮጵያውያን የጦር መኮንኖች፣ ምሁራንና ጀግኖች አርበኞች በአቋቋሙት በጥቁር አንበሳ ጀግኖች መታሰቢያ ስም በተቋቋመው ጥቁር አንበሳ ሪፈራል ሆስፒታል እመላለስ ነበር፡፡ ታዲያ በቆይታዬ አንድ ረፋድ ማለዳ ላይ ከሰሜን ግንባር ቆስለው መጥተው በሆስፒታሉ የአጥንት ሕክምና ክፍል ሕክምናቸውን እየተከታተሉ ከሚገኙ ኢትዮጵያውያን ወታደሮች ጋር ቆይታ አድርጌ ነበር፡፡

    ሰብሰብ ብለው እያወጉ ፀሐይ እየሞቁ ከነበሩት ወታደሮች መካከል ሆኜ ስለውትድርና ሕይወታቸውና ስለሰሜን ጦር ግንባር ቆይታቸው ወግ/ጨዋታ ጀመርን፡፡ የቁስላቸውን፣ የሕመማቸውንና ያለፉበትን ክፉ ትዝታቸውን ለአፍታም ቢሆን ለመርሳት የቆረጠ በሚመስል ስሜት ከእኛ ዘንድ ፈንጠር ብለው የነበሩ ሦስት ወታደሮችም ተቀላቀሉን፡፡ ታዲያ በወጋችን መካከልም በዕድሜ ጠና ያለ ከአማራ ክልል የመጣ ቁስለኛ ወታደር ቁጭት፣ የአገርና የወገን ፍቅር በሚነበብበት የስሜት ገጽታ ውስጥ ሆኖ፣ ‹‹ወንድሜ አየህ ለአገር መሞት ታላቅ ክብር ነው… ዛሬ አንተም፣ እኔም ሁላችንም የቆምንባት የኢትዮጵያ ምድር በቀደሙ ጀግኖች አባቶቻችንና እናቶቻችን ደምና አጥንት መሠረትነት የተገነባ ነው፡፡ ታሪክ እንደሚነግረን በኢትዮጵያ ጉዳይ ሁሉም አርበኛ፣ ሁሉም ጦረኛ ነው፡፡ ሁሉም ሰንደቁን አስቀድሞ ይገሰግሳል፡፡ ጀግኖች ኢትዮጵያውያን በየዘመናቱ ጀብዱ እየሠሩ ዛሬ ላይ ኮርተን የምንኖርባት አገር፣ ኮርተን የምንናገረው፣ በአሸናፊነት የምንመሰክረው ታሪክ አኑረውልናል፡፡ እነዚያ ጀግኖች ታሪክ ሠርተው፣ ስማቸውን ከመቃብር በላይ ትተው ‹አገሩን ያስደፈረ ታሪክ ይውቀሰው፣ አፅማችንም እሾህ ሆኖ ይውጋው› ብለው ቃል ኪዳን አስረው፣ አደራ ሰጥተው አልፈዋል…›› ሕ-ሕ-ም-ም የቁስሉ ሕመም መጣ ሄድ እያለበት ያለው ወታደር በረጅሙ ተንፍሶ ለጥቂት ሰከንዶች ዝም አለ፡፡

    በዚህ ጀግና ወገኔ የአፍታ ዝምታ ውስጥ- የወታደር፣ የአርበኛ ልጅ፣ እንዲሁም የታሪክ መምህርና ጋዜጠኛ ነኝና ከጉንደት እስከ ጉራዕ፣ ከዓድዋ እስከ ማይጨው፣ ከኦጋዴን እስከ ካራማራ… ያበበ የኢትዮጵያውያን ጀግንነትና እምቢ ለነፃነቴ ባይነት፣ የኢትዮጵያ ድንበር ሳይገድበው አውሮፓ ምድር ሮም/ጣሊያን ድረስ ተሻግሮ ዓለምን ያስደመመ፣ ያስደነቀ መሆኑን ታሪካችንን እየፈተሽኩ ማስብና ማሰላሰል ያዝኩ፡፡

    ጀግናው ወታደር ወደ ወጋችን መለስ አለና፣ ‹‹ይኸውልህ ወንድምዓለም አለኝ…›› ሙሉ ቀልቤን በሚፈልግ ዓይነት ስሜት በሚነበብበት ፊት ‹‹…እኔ ቆስዬ እዚህ ሕክምናዬን በጥሩ ሁኔታ እየተከታተልኩ ነው፡፡ ግና የእኔን ወደ አዲስ አበባ መምጣት ቤተሰቤም ሆነ ባለቤቴ አያውቁም፡፡ እንዳይደነግጡ ብዬ አልነገርኳቸውም፡፡ ስልክ በደወሉ ቁጥር ሲያገኙኝ፣  ‹ምነው አለወትሮ ስልክ ደጋግሞ ሠራ…› ሲሉኝ አይ አይደለም ስንቅና ትጥቅ ለማደራጀት ሰሞኑን ከተማ ስለገባሁ ነው እያልኳቸው ነው፡፡ ሕክምናዬን ከጨርስኩ በኋላ ግን ቤተሰቤን አይቼ ጦርነቱ ካልተቋጨ ወደ ግዳጅ እመለስ ይሆናል…›› አለ፡፡

    ‹‹ህ…ህ… ብቻ ወንድምዓለም በእርግጥም ጦርነት ከባድና አስከፊ ነገር ነው… መከራው፣ ሰቀቀኑ ብዙ ነው፡፡ የጦር ሜዳ ጓድህ ፊት ለፊትህ ተመትቶ ወድቆ ስታይ፣ በደም የተነከረ የወገንህን ሬሳ እየተራመድክ ወደ ፊት ስትጓዝ ጥልቅ ኀዘን ውስጥ ትገባለህ፡፡ መለስ ብለህ የአገርና የሕዝብህ አደራ ትዝ ሲልህ ደግሞ ነፍስህ ትቃትታለች… እንዲህ እንደ አሁኑ ጦርነቱ ከራስህ ወገን ጋር መሆኑ ትዝ ሲልህ ደግሞ ግራ ያጋባኻል፡፡ ብቻ ፈጣሪ በቃ ይበለን፡፡››

    ከእኛ ፈንጠር ብሎ በተሽከርካሪ ወንበር/ዊልቼር ላይ የተቀመጠ ወጣት ቁስለኛ ወታደር ቁጣና ቁጭት በተቀላቀለበት ድምፀት፣ ‹‹እ…እ… ማነው ወገን?! እነርሱማ ወገን ሊሆኑ አይችሉም…›› በእጁ የተቀመጠበትን የዊልቸር እጀታ እየመታ፣ ‹‹ሕ-ሕ-ም-ም እነርሱ ወ-ገ-ን… ልዳን እንጂ አሁንም የኢትዮጵያን ጠላቶች ለማጥፋት ወደ ጦር ግንባር እመለሳለኹ…›› ቁጣና እልህ ያየዘው ወጣቱ ወታደር ተናገረ፡፡

    ‹‹ይኸውልህ ወንድም እኔ ከኬንያ ጠረፍ ከጂንካ ነው የመጣሁት፣ ጂንካ የሚባል አገር ታውቃለህ?` አለኝ፡፡ ‹‹አዎ እንዴ ስለጂንካንማ በደንብ አውቃለሁ…›› አልኩት፡፡ ማወቄን ለማስረገጥ ያህልም ስለአካባቢው የማውቀውን አንዳንድ ነገሮች አነሳሁለት፡፡ የጂንካው ወጣት፣ ‹‹መልካም ይኸውልህ እኔ በመጀመሪያ የዛሬ ዓመት በተሳተፍኩበት የጦር ግንባር ቀላል ጉዳት ገጥሞኝ ባህር ዳር ታክሜ ወደ ወገን ጦር ተቀላቅዬ ነበር፡፡ ከወር በፊት ግን በተሳተፍኩበት ጦርነት እግሬን በዲሽቃ ተመትቼ ነው እዚህ ለከፍተኛ ሕክምና የመጣሁት…›› አለኝ በፋሻ ወደ ተጠቀለለው የእግሩን ቁስል ዝቅ ብሎ እያሳየኝ፡፡

    ሌላኛው ከእሱ አጠገብ የተቀመጠ ወታደር ቁስሉን እያየ፣ ‹‹ወንድሜ እንዲያው የበረደ ጥይት አጋጥሞህ እንጂ ዲሽቃማ መጥፎ አይደል… ገንጥሎ አይደል እንዴ የሚጥልህ?›› አለው፡፡ ወጣቱ ወታደርም፣ ‹‹የምሽጋችንን ካብ ድንጋይ አልፎ የመጣ የዲሽቃ ጥይት ነው ያገኘኝ እንጂ፣ እንዳልከው ጥይቱ ሳይበርድ አግኝቶኝ ቢሆኖ ኖሮ ጉዳቴ የከፋ ይሆን ነበር…›› አለው በመፅናናት ስሜት ውስጥ ሆኖ… ወጋችን ቀጥሏል…፡፡

    በሰሜኑ ግንባር ሁለት ዓመት ሊደፍን የቀናት ዕድሜ ብቻ በቀረው ጦርነት ከተሳተፉት ወታደሮች ጋር ያወጋነውን በዚህ ገጽ ላይ ሁሉንም ለማንሳት፣ ለመጻፍ ግን የእነዚህ ወገኖቻችን፣ የወታደሮቻችን ክብር፣ የአገር ሚስጥር… የሚባል ልጓም አለና በዚህ ልቋጨው… ግና አገራችን ኢትዮጵያ ከጦርነት ወጥታ ለሕዝቦቿ፣ ለአፍሪካውያንና ለመላው ጥቁር ሕዝቦች የነፃነት፣ የሰላምና የአንድነት ዓርማ ሆና ዳግም ትታይ ዘንድ የሰላም ፈላጊ ኢትዮጵያውያን ምኞታችን ይሳካ ዘንድ በመመኘት፣ የዛሬውን ጽሑፌን ብርጋዴር ጄኔራል ዋሲሁን ንጋቱ ከአራት ዓመት በፊት ‹‹ያልታደለች አገር፣ ሕዝብና ሠራዊት›› በሚል ርዕስ ባበረከቱልን መጽሐፋቸው ውስጥ ባሰፈሩት፣ የሥራ ባልደረባቸውና የጦር ጓዳቸው በሆኑት በሜጀር ጄኔራል ሁሴን አህመድ ጠቃሚ ምክር ለመደምደም ወደድኩ፡፡

    ሕይወት ብዙ ውጣ ውረድ አላት፡፡ ክፉም በጎም ይፈራረቁብናል፡፡ ተቃራኒ ስሜቶች ይቀራመቱናል፡፡ የእኔም ሕይወት እንደ ብዙዎቹ የጦር ጓዶች ሁሉ ጉዞዬ በእሬትና በማር የተሞላና የተለወሰ ነው፡፡ አብዛኛው የእሬት ጉዞ እኛው ሰዎች የፈጠርነው ነው፡፡ ሰው ከእንሰሳት ሁሉ የላቀ ነው ይባላል፡፡ እውነትም የሚሠራው የሳይንስና የቴክኖሎጂ እመርታ ተዓምር የሚያሰኝ ነው፣ የፍቅር ስሜቱም እጅግ የመጠቀ ነው፡፡

    ነገር ግን አለመግባባቱን በጥበብና በትዕግሥት፣ በውይይትና ቀርቦ በመነጋገር በሰላማዊ መንገድ መፍታት እየተሳነው በተለያዩ ሰበቦች ሁከት እያነሳ፣ የጥበብና የፍቅር ውጤቶችንና ስሜቶችን የሚያውድም ግጭት እየፈጠረ እንደተራበ ተኩላ እየተነካከሰ ራሱንና አካባቢውን በጦርነት ያወድማል፡፡ ለዚህም እኛ የዓይን ምስክሮች ነን፡፡

    ‹‹ኢትዮጵያ አገራችን የተፈጥሮ ሀብትና ውበት ሳታጣ ለዘመናት የጦርነትና ጉስቁልና (የድህነት) መድረክ ሆና አየናት፡፡ ምነው ቢበቃ፡፡ ምነው በሆድ ሳይሆን በጭንቅላት እያሰብን ሰላምንና ፍቅርን ብንላበስ? ምነው ለምንወልዳቸው ልጆች ሰላምን፣ ፍቅርን ዕድገትን ብናወርሳቸው? እየወለድን ለጦርነትና ለድህነት፣ ማር ማውረስ ተስኖን እሬት የምናወርሳቸው ከሆነ መውለድን እናቁም!›› ነበር ያሉት፡፡

    ሰላም ለኢትዮጵያ! ሰላም ለምድራችን!

    ከአዘጋጁ፡- ጽሑፉ የጸሐፊውን አመለካከት ብቻ የሚያንፀባርቅ መሆኑን እየገለጽን፣ በኢሜይል አድራሻቸው [email protected] ማግኘት ይቻላል፡፡

    spot_img
    - Advertisement -

    ይመዝገቡ

    spot_img

    ተዛማጅ ጽሑፎች
    ተዛማጅ

    [በተቋሙ ሠራተኞች የተወከሉ አንድ ባልደረባ ሚኒስትሩን ለማነጋገር ቀጠሮ ይዘው ወደ ቢሯቸው ገቡ]

    ጤና ይስጥልኝ ክቡር ሚኒስትር? ሰላም ሰላም ... ተቀመጥ! አመሠግናለሁ ክቡር ሚኒስትር!...

    የጉራጌ ዞን ጥያቄና የክላስተር አደረጃጀት የገጠመው ተቃውሞ

    መንግሥት የደቡብ ብሔር ብሔረሰቦችና ሕዝቦች ክልል አካል የነበሩ ዞኖችንና...

    አዋሽ ባንክ ካፒታሉን ወደ 55 ቢሊዮን ብር ለማሳደግ ያስገደደው ምክንያት ምንድን ነው?

    ባለፈው ቅዳሜ ጠቅላላ ጉባዔውን ያካሄደው አዋሽ ባንክ የ43 ቢሊዮን...

    አቢሲኒያ ባንክ ካለፈው ዓመት የ127 በመቶ ብልጫ ያለው ትርፍ በማግኘት አዲስ ታሪክ አስመዘገበ

    አቢሲኒያ ባንክ ከቀደሚ የሒሳብ ዓመት የ127 በመቶ ብልጫ ያለው...