Saturday, July 13, 2024
- Advertisement -
- Advertisement -
የሳምንቱ ገጠመኝየሳምንቱ ገጠመኝ

የሳምንቱ ገጠመኝ

ቀን:

ከዚህ በፊት ሰውዬውን በአካል አግኝቼው አላውቅም፡፡ እሱም አያውቀኝም፡፡ ድንገት ፊቴ ተገትሮ፣ ‹‹ለጥቂት ሳተኝ!›› ሲል ደነገጥኩ፡፡ ምናልባት የአዕምሮ ሁከት ይኖርበት ይሆን? ወይስ ከድንገተኛ አደጋ አምልጦ ነው የመጣው? ጥቁር ሙሉ ልብስ ከነጭ ሸሚዝ ጋር ለብሷል፡፡ አንገቱም ላይ ከረቫት አስሯል፡፡ ንፁህ ጥቁር ጫማም ተጫምቷል፡፡ ፊቱ ከሳ ከማለቱ በስተቀር ሁለመናው ደህና ነው፡፡ ‹‹ለጥቂት ሳተኝ!›› ሲለኝ ምን ይሆን የሳተው በማለት ዓይኖቼን ከእሱ ላይ አንስቼ አካባቢያችንን ቃኘሁት፡፡ ከታክሲ ወያላዎች ሁከትና ከተላላፊዎች በስተቀር ከወትሮ ምንም የተለየ ነገር የለም፡፡ ምናልባት ተሳስቶ ይሆን የሚያናግረኝ በማለት ዝም ብዬ ሳየው፣ ፈገግ ብሎ እያየኝ መልሴን ይጠብቅ ጀመር፡፡

ቅዳሜ ጥር 20 ቀን 2015 ዓ.ም. ከቀኑ ሰባት ሰዓት ፒያሳ ከመኮንን ሆቴል (ባቅላባ ቤት) ከፍ ብሎ ካለው አፍሪካ ካፌ በራፍ ላይ ነው የተገናኘነው፡፡ እሱ የካፌው ታዛ ሥር ሆኖ እኔ ደግሞ ወደ ካፌው ልገባ ስል፡፡ በተፈጥሮዬ ትዕግሥተኛ ስለሆንኩ፣ ‹‹ወንድም ምንድነው የሳተህ?›› በማለት ጥያቄ አቀረብኩለት፡፡ ሰውየው ፈገግ እንዳለ፣ ‹‹ውስጥ ገብተን ቡና እየጠጣን ብነግርህስ?›› ሲለኝ ተስማምቼ እንደ ጓደኛ ተያይዘን ወደ ውስጥ ዘለቅን፡፡ በሰዎች የሞላው ሰፊው ካፌ ውስጥ ጥግ ላይ ቦታ አግኝተን ወንበር ከያዝን በኋላ፣ አስተናጋጇ በፍጥነት መጥታ ትዕዛዛችንን ተቀበለች፡፡ እሱ ጥቁር ቡና፣ እኔ ደግሞ ማኪያቶ ይዘን ወሬ ጀመርን፡፡

በግምት በሃምሳዎቹ አጋማሽ ላይ የሚገኘው ድንገተኛው ወዳጄ ቡናውን በቀስታ ፉት እያለ፣ ‹‹የት ነው የተወለድከው? ያደግከውስ? የት ተማርክ?…›› እያለ ጥያቄዎቹን ድንገት ሲደረድርብኝ መናደድ ይሁን ወይም መገረም በፈጠረብኝ ስሜት ውስጥ ሆኜ ፍጥጥ ብዬ አየሁት፡፡ ‹‹ምነው ጥያቄዬ አልተመቸህም?›› ሲለኝ፣ ‹‹የእኔ ማንነት ምን ያደርግልሃል?›› ብዬ መለስኩለት፡፡ ‹‹ወንድም ፕሊስ አትከፋ፡፡ በአጭሩ የአዱ ገነት ልጅ ነህ? ወይስ…›› ሲለኝ፣ ‹‹የስድስት ኪሎ ልጅ ነኝ…›› ብዬ ፍርጥም አልኩኝ፡፡ ‹‹ኦ! ስድስት ኪሎ? አንበሶቹ ሠፈር? ምሁራኑ ጎራ?…›› እያለ ሲስቅ ከወፈፌ ጋር መገናኘቴ ታወቀኝ፡፡ ሰውየው የቀረበለትን ቡና እያጣጣመ ውስጤን በሚሰረስር ዓይነት አስተያየት ሲመለከተኝ ከአማኑኤል የወጣ ነው የመሰለኝ፡፡

ሰውየው እንደገና መናገር ጀመረ፣ ‹‹እኔ እንኳን ላናድድህ፣ ወይም ጊዜህን ያላግባብ ልሻማብህ፣ ወይም በማይረባ ጉዳይ ቅዳሜህን ላበላሽብህ ሳይሆን፣ አንድ የሚገርም ነገር ገጥሞኝ ለማን ልናገር ስል ነው በአጋጣሚ የተገናኘነው…›› ሲለኝ ጆሮዬን ብቻ ሳይሆን መላ አካሌን ንቁ አደረግኩ፡፡ ‹‹የሳተኝ ምን እንደሆነ ታውቃለህ?›› ሲለኝ፣ ‹‹አንተው ንገረኛ?›› ብዬ አፈጠጥኩበት፡፡ ‹‹ዛሬ በጠዋት ከቤቴ ወጥቼ ቀጨኔ መድኃኔዓለም አካባቢ ለቅሶ ልደርስ ሄድኩ፡፡ የመሥሪያ ቤቴ የጥበቃ ሠራተኛ ባለቤታቸው ሞተው ሐዘን ስለተቀመጡ ነበር ለቅሶ ልደርሳቸው የሄድኩት፡፡ እሳቸውን አስተዛዝኜ ከተሰናበትኩ በኋላ ታክሲ መያዣው ጋ ስደርስ ዓይኔ ጉድ አየ…›› ብሎ ከትከት እያለ ሳቀ፡፡

ወይ አንዳንድ ቀን? ከምኑ ጋር ነው የተገጣጠምኩት ይሆን? ‹‹ምን እንዳየሁ ታውቃለህ?›› በማለት መልሴን መጠበቅ ሲጀምር፣ ‹‹ራስህ ንገረኝ እንጂ እኔ ምን አውቃለሁ?›› ብዬ የሚለውን ለመስማት ተመቻቸሁ፡፡ ‹‹እኛ ፈጣሪን እያስቀየምነው ነው እንጂ እሱ እኮ ተዓምር ያሳየናል…›› እያለ ወደ ጣሪያው አንጋጠጠ፡፡ ለአንድ ደቂቃ ያህል ፀሎት መሰል ነገር ካጉተመተመ በኋላ፣ ‹‹በ1969 ዓ.ም. የቀበሌያችን የአብዮት ጥበቃ ሊቀመንበር የነበረ የቀይ ሽብር ነፍሰ ገዳይ አሥር የሠፈራችንን ልጆች ገድሎ፣ ብዙዎችን እስር ቤት አጉሮ በቶርቸር አሰቃይቶ፣ እህቶቻችንን ደፍሮ እያናፋ እንደ ልቡ ሲኖር ነበር፡፡ ኢሕአዴግ ከገባ በኋላ ሰባት ዓመት ብቻ ታስሮ ወጥቶ እየሳቀብን አንጀታችንን ሲያሳርር የኖረን ነፍሰ ገዳይን አየሁት፡፡ በሕይወት ካለነው በታች ከሞቱት በላይ ሆኖ ሳየው የአምላክ ተዓምር አስገረመኝ…›› ብሎ ሳቀ፡፡ ሳቁ ግን ንዴት አለበት፡፡

‹‹ምን ሆኖ ነው ያየኸው ታዲያ? ስለው፣ ‹‹አንድ እጁ ክንዱ ላይ ተቆርጧል፡፡ ሁለት እግሮቹ ከጭኖቹ በታች የሉም፡፡ አንድ ዓይኑም ጠፍቷል፡፡ የቀረው ዓይኑ በጭላንጭል ካልሆነ አያይም፡፡ ለአካባቢው ሰዎች እንግዳ ቢሆንም ዊልቸሩን እየገፋች ለልመና የምታንቀሳቅሰው ምስኪን ልጅ በመኪና አደጋ እንዲህ መሆኑን ነገረችኝ፡፡ እነዚያን የጨፈጨፋቸውን ወንድሞቼንና እህቶቼን እያሰብኩ እንዲህ ሆኖ ሳየው በጣም ገረመኝ፡፡ እሱ ለሠራው ግፍ በሕግ ትክክለኛውን ፍርድ ባያገኝም፣ ፈጣሪ ግን መምጫው አይታወቅምና እንዲህ አድርጎት አረፈው፡፡ ለእሱ ይኼ ሳይሆን የሚገባው ስቅላት ነበር፡፡ ነገር ግን በፈጣሪ ሥራ ጣልቃ ባልገባም አይሆኑ ሆኖ አየሁት…›› ሲለኝ፣ ‹‹ታዲያ የሳተህ ምኑ ነው?›› አልኩት፡፡ ‹‹ያ እያነጣጠረ እየተኮሰ ወንድሞቼን የገደለው ዓይኑ ሊያውቀኝ አልቻለም፣ የቀረውን አውሬ ዓይኑን በመከራ ቢበለጥጠውም አላወቀኝም…›› እያለ ሲስቅ ተናድጄ፣ ‹‹ይኼን ያህል ያስፈነጥዛል? ወይስ ሌላ ጉዳይ አለ?›› ስለው እሱ ደግሞ፣ ‹‹አልገባህም ለካ? ፈንጥዤ መሰለህ እንዴ? ለ40 ዓመታት የማልረሳው ያ ክፉ ዓይኑ ሊለየኝ አለመቻሉ አናዶኝ ወፈፍ እንዳደረገኝ እኮ ነው የተገናኘነው…›› ሲለኝ ደነገጥኩ፡፡

‹‹የእኔ ወንድም፣ የዚያን ሰውዬ አውሬ ዓይኖች ብታውቃቸው ኖሮ ምን እያልኩህ እንደሆነ ይገባህ ነበር፡፡ ሰውዬው ከሰብዓዊ ፍጡር ያልተፈጠረ ሰይጣን ነበር የሚመስለው፡፡ እንዲያ አይሆኑ ሆኖ ምናለበት ቢያየኝ በማለት ነው በንዴት እሳት የሆንኩት…›› ሲለኝ፣ የብስጭቱና የቁጭቱ ምክንያት ቢገባኝም ጤንነቱ እያጠራጠረኝ ነበር፡፡ ሰውዬው ግን ቀጠለ፡፡ ‹‹ወንድሜ በአንድ ወቅት ተመቸኝ ብለህ የፈጸምከው ግፍ አንተ ላይ ድርብ ድርብ ሆኖ ሲመጣ፣ ከሞቱት በላይ ካሉት በታች ብቻ አድርጎ አይደለም የሚያስቀርህ፡፡ ከአካላዊ ጉዳትህ በላይ ህሊናህን እስከ ዕለተ ሞትህ የሚያቆስል መዓት ነው የሚያስከትልብህ፡፡ እኔም ይህ ሰውዬ በዓይኖቹ ዓይቶኝ ቁስሉ ቢብስበት ደስ ይለኝ ነበር፡፡ ለማንኛውም ጊዜ ተመቸን ብለው አገርና ሕዝብ የሚያስለቅሱ ለጊዜው እንጂ እንዲህ ዓይነቱ መከራ ላያቸው ላይ ሲጨፍርባቸው ይኖራል፡፡ በየጊዜው አጀንዳ እየፈጠሩ ሕዝብና አገር ማመስ ዋጋ ያስከፍላል…›› ብሎኝ ለቡናውና ለሰጠሁት ጊዜ አመሥግኖኝ ተለያየን፡፡ አንዳንዱ ቀን ይዞት የሚመጣው አይታወቅም የሚባለው እውነት ነው ለካ፡፡

 (ጌትነት መካሻ፣ ከስድስት ኪሎ)

spot_img
- Advertisement -

ይመዝገቡ

spot_img

ተዛማጅ ጽሑፎች
ተዛማጅ

የሰብዓዊ መብት ጉዳይና የመንግሥት አቋም

ሰኔ ወር አጋማሽ የተባበሩት መንግሥታት ድርጅት (ተመድ) ከፍተኛ የሰብዓዊ...

ከሰሜኑ ጦርነት አገግሞ በሁለት እግሩ ለመቆምና ወደ ባንክነት ለመሸጋገር የተለመው ደደቢት ማክሮ ፋይናንስ

በኢትዮጵያ የፋይናንስ ኢንዱስትሪ ውስጥ በቀዳሚነት ስማቸው ከሚጠቀሱት ውስጥ ደደቢት...