Monday, July 22, 2024
- Advertisement -
- Advertisement -

የተመረጡ ፅሑፎች

እንጠንቀቅ!

ከጀሞ ወደ ሜክሲኮ ልንጓዝ ነው። የኑሮ ሸክም ያጎበጣቸው ጫንቃዎች ፊትና ኋላ ናቸው። ‘ሕይወት ፊቷ ወዴት ነው?’ ቢሉት ጧፍ ለኩሶ፣ ‘የዚህ ጧፍ ብርሃን ዓይን ወዴት ነው?’ ዓይነቱን የጠቢብ ሰው መልስ የሚያውቀው ጥቂት ነው። በተረፈው የዓለም ጣጣ ሁሉ እሱና እሱ ላይ ብቻ የተከመረ የሚመስለው ይበዛል። አንዱ ‘የእኔስ ነገር አይነገር’ ሲል፣ ሌላው ደግሞ አምላኩን እያስታወሰ ‘እንደ እኔ የረዳው ማንም የለም’ ብሎ ያመሠግናል። አይወራም እንጂ በመሀል ያ ሰው ሠራሹ ስህተትና መከራ ግን አለ። ዘወትር በመፈክርና በፕሮፓጋንዳ እንደ ታጀበ ትውልድ ዕንባው ሳይታበስ የዋይታውን ርስት ለተረካቢው እያወረሰ ያልፋል። ያም በዋይታ ዘርቶ በዕንባ አጭዶ ያለ ፍሬ ያልፋል። ‹‹ይኼም ደግሞ ከንቱ ንፋስንም እንደ መከተል ነው…›› ይላል ከሠልፈኞች መሀል አንዱ። ‹‹ምኑ?›› ትላለች አንዷ ከኋላው። ‹‹ሁሉም ነገር…›› ይላታል። ‹‹የእኛ ሰው የሌላውን ፍልስፍና እየቀዳ በአደባባይ ሲያንደቀድቀው በባለመብትነት ስሜት ሆነ በቃ?›› ይላል ወዲህ ከፊቴ የቆመው። ‹‹ምን ይላል ይኼ ያለፉበትንና ያልደከሙበትን ሀብት እንዳይሆን እየረጩ የሚጫወትበት አልባሱም እንዴ?›› የሚለው ደግሞ አንድ ጎልማሳ ነው። ከፊቴ የቆመው ወጣት ወደ እኔ ዘወር ብሎ፣ ‹‹ከሐሳብና ከገንዘብ የቱ ይበልጣል?›› ሲለኝ፣ ‹‹እሱማ ሐሳብ ይበልጣል። እኛን መቁጠር ብቻ አይበቃም?  በሐሳብ ምች ገርጥተን የምንታየውን…›› ትላለች ሠልፉ መሀል ወገብ ላይ የቆመች። ወግ እየተጀመረ ነው!

ጉዟችን ተጀምሯል። ‹‹እስኪ እስከዚያ መንደር ጫነኝ የእኔ ልጅ። እዚያች ፉካዋ ጋ ታወርደኛለህ በሞቴ…›› ይማፀናሉ ዕድሜ ሽቅብ ሲሮጥ እያንኳተተ የሚያሰቃያቸው አዛውንት። ‹‹ኧረ የምን ሞት አመጡ? ይግቡ ግድ የለም…›› ወያላው ደገፍ አድርጎ አስገባቸው። ‹‹ተባረክ አንተ ሆነህ አይደል በነፍስ የተለመንክ? አንዱ ይኼውላችሁ ግቢ እሸኝሻለሁ ብሎ አሳፍሮ ሲያበቃ መሀል መንገድ ድቅድቅ ጨለማ ውስጥ ትራፊክ ያየኛል ብሎ አስወረደኝ። ዋ ሰው በደጉ ጊዜ በቅሎ ጭነን፣ ፈረስ ለጉመን ስንቱን ያለ ሳንቲምና ያለቨሴራ የትናየት እንዳልሸኘን፣ ዛሬ መኪናው ለሚወስደንና ጊዜ ለሚያሳፍረን ሞልቷል ይሉናል…›› ብለው አዛውንቷ ቆዘሙ። ‹‹ወዴት እየሄዱ ነው?›› ከሾፌሩ ጀርባ የተሰየመች ወይዘሮ ጠየቀቻቸው። አዛውንቷ የመንገዱን ዙሪያ ገባ ቃኝተው፣ ‹‹ምኑን አውቄው ልጄ? ተኝተሽ ስትነሽ ያልነበረው ሆኖ ታገኝዋለሽ። ቴሌቪዥኑ ልማት ልማት ይላል። ልማት አቅጣጫን ያፀናል እንጂ ያጠፋል እንዴ? አሁንማ ሕዝብ በመንግሥት ላይ ተነስቶ ነው መሰል መንገዴም ጠፋኝ…›› እያሉ በራሳቸው ሳቁ። ‹‹ምንድነው በፌስታል የያዙት?›› ጠየቃቸው ከአጠገቤ የተቀመጠው ጎልማሳ። ‹‹እዚያች መውጫ መግቢያዬ ተጎልቼ የምሸጠው ካሮት…›› አሳጥረው መልሰው ረዥም ትካዜ ውስጥ ገቡ። ይኼ ትካዜ በዛ!

‹‹ብቻ ምን አቅም ባጣ ካሮት መሸጥ አልተውም…›› አሉ እንደ ዘበት ከረዥም ዝምታ በኋላ። ‹‹እንዴት?›› አለቻቸው ወይዘሮዋ። ‹‹ለምን እንደሆነ እንጃ ካሮት ደስ ይለኛል። የዛሬ ዘመን ቴክኖሎጂና ጥበብ የናቀው ወይ አውቆት የረሳው ሳይንስ ያለው ይመስለኛል…›› የአንደበታቸው ለዛ ጆሮ ይጎትታል። ‹‹ተምረዋል እንዴ?›› ከወይዘሮዋ ጎን የተቀመጠው ወጣት ጣልቃ ገባ። ‹‹ኧረ የለም እንኳንም አልተማርኩ…›› ድምፅ አልባ ፈገግታ አሁንም ያጅባቸዋል። ‹‹ለምን?›› ወይዘሮዋ ሳቅ እያሉ፣ ‹‹ተምሬ ቢሆን ቢሆን ኖሮ እኔም እንደ ዘመኑ ምሁራን ነገር ነበር የሚሸተኝ፡፡ እናውቅላችኋለን ባዩች ሁሉ ባለመነጽር ናቸው አይደል? ዓይናቸውን ለእኛ ለድሆቹ ወገኖቻቸው ሲሉ በንባብ መስዕዋት እንዳደረጉት ይነገርላቸዋል። ነገሩ ግን እንዲያ አይደለም፡፡ ሴራ እየሸረቡ እኛን ሲያባሉ፣ እኛም እነሱን አምነን ሳያልፍልን አይሆኑ ሆነን እናልፋለን። ሳንበላና ሳንጠጣ ያስተማርናቸው አገር እንዲያለሙ ሕዝብ ከድህነት ማጥ ውስጥ እንዲያወጡ አልነበር?›› ብለው እኛ ላይ ዞሩ። ‹‹አየህ ካሮት ሲያድግ ራሱን ቀብሮ ነው። እዩኝ እዩኝ አይልም። ይህንን ትህትና አትልም? ስትበላው ደግሞ የዓይን መድኃኒት ነው። ለዚህች አገር የሚያስፈልጋት ካሮት የሚበላ ዜጋ ነው። ታዲያ እኔ ተምሬ ተሸልሜ ቢሆን ኖሮ ዛሬ በየጋዜጣውና በየቴሌቭዥኑ ስለካሮት እደሰኩራለሁ እንጂ፣ ጉልት ተጎልቼ ካሮት እሸጥ ነበር? በል መልስልኝ…›› ሲሉ ተሳፋሪዎች በመገረም እርስ በእርሳቸው ተያዩ። አሁን እኛም ዓይን አለን እንል ይሆናል እኮ!

ወያላው ሒሳብ ተቀብሎ መልስ እየቆነጠረ ይመልሳል። ሦስተኛው ረድፍ ላይ ሁለት ወጣቶች ስለሱስ ያወራሉ። ‹‹ኧረ የቲክቶክ ሱስ ሊገድለኝ ነው…›› ይላል አንደኛው። ‹‹አደገኛ ሱስ አትልም?›› ያሳጣዋል ሌላው። ‹‹አንተ ብለህ ብለህ በሰው ሱስ መቅናት ጀመርክ?›› ሲል ጨዋታውን የጀመረው፣ ‹‹በል ተወው ባሳደገን ባህላችን እንዳትመጣ። ስንፈጠር ባገኘነው ሁሉ እንደቀናን እንድንኖር የታዘዝን ነን። ይኼ ሁሉ ሰው አንገቱን ደፍቶ የሚኖረው ለምን ይመስልሃል? የማይወረሱ፣ የማይከለከሉና የጠመንጃ አፈሙዝ የማይደነቅባቸው ሀብቶች ስላሉት ነው። ምን ሌማቱ ባዶ ቢሆን በቅናት፣ በሐሜት፣ በጥርጣሬ፣ በወሬና በአሉባልታ ጎተራው ያልሞላ በባትሪ ብትፈልግ እንደማታገኝ እወቅ…›› ልጁ ሲናገር እንደ ማስፈራራትም ይቃጣዋል። ‹‹ምን ባትሪ አስገዛህ ፀሐይ እያለችልህ?›› ሲል ጎልማሳው ከወዲያ ጋቢና ከተሰየሙት ሴቶች አንደኛዋ፣ ‹‹ስለየትኛዋ ፀሐይ ነው የምታወራው…›› አለችው። አዛውንቷ፣ ‹‹ሆ…ሆ… ስንት ፀሐይ ኖሯል? አንድ መስላኝ…›› ሲሉ፣ ‹‹ምን አውቄ እማማ ዘንድሮ የማይሰማ ጉድ የለም። ምናልባት አልሰማን እንደሆን እስኪ አንዳችሁ ‘ጉግል’ ላይ ‘ፀሐይም እንደ ሰው በብሔር፣ በሃይማኖትና በፖለቲካ አመለካከት ተከፋፍላ ከሆነ’ እስኪ ሰርች አድርጉና ንገሩን…›› ትላለች። ያሰኛል!

ወደ መዳረሻችን ተቃርበናል። ‹‹የዓለም አትሌቲክስ ሻምፒዮን ደስ ሲል?›› ሲል መጨረሻ ከተቀመጡት ወጣቶች አንደኛው። ‹‹መቼ ሻምፒዮናው ተጠናቆ ሜዳሊያችን ተቆጠረና?›› ይለዋል ከአጠገቡ አንዱ። ጎልማሳው እንደገና፣ ‹‹እንዳያያዛችን ወደፊት በቦክስም ተስፋ ሊኖረን ይችላል…›› ይላል። ‹‹የምን ቦክስ?›› ሦስተኛው ረድፍ ላይ በተደጋጋሚ ቦርሳዋን ስትከፍትና ስትዘጋ ያየናት ቀዘባ ግራ ተጋብታ ጠየቀች። ‹‹ምነው ይኼን ያህል የውስጣችን ትርምስ የዓለም ዜናን ጭምር እንዳንሰማ ገዝቶናል እንዴ? ይልቅ ይህን አጉል የቦክስ ወሬ ተውና ጓድ ቭላድሚር ፑቲን ወደዳችሁም ጠላችሁም ጊዜው ሩሲያ የምትደመጥበት ጊዜ ነው ማለታቸውን ሰማችሁ አይደል…›› ብሎ ጎልማሳው ሌላ ርዕስ መዞ ከተፍ አለ። ‹‹አንተ ደልቶሃል ወንድሜ። ኑሮ በረዶ ሠርቶብናል እንኳን የቀዝቃዛው ጦርነት ወሬ ተጨምሮበት…›› ትላለች ከጋቢና። ወዲያ መጨረሻ ደግሞ የንግግር ተራ የደረሰው፣ ‹‹እኛ በጉልበተኞች ግብግብ ምን አገባን? ጦርነት አሸናፊ እንደሌለበት እኮ በሚገባ አየን። ይልቅ ሰላማችን ላይ ነው ማተኮር። ለራሳችን ከላያችን ላይ አልወርድ ያሉ ስንት ችግሮች አሉብን፣ አንተ እየሠሩ ማፍረስ በማይሰለቻቸው ፕሮፓጋንዳ ትንገዋለላለህ?›› አለ አንዱ ከወዲያ።

ጉዞአችን እየተገባደደ ነው፡፡ ‹‹ኤድያ ምንድነው ይኼን ያህል ‘ከእኔ ወዲያ ላሳር’ ባይነት። ዓለም ዛሬ ተራቆ ሰው ለማመን የሚያዳግቱ ተዓምራትን እያሳየ በሥልጣኔ እየገሰገሰ እኛ እንደ ዘመነ መሳፍንት እርስ በርስ እንተላለቃለን…›› ብላ ወይዘሮዋ በንዴት ተናገረች። ወጣቱ ወደ ጆሮዬ ጠጋ ብሎ፣ ‹‹ዘመነ መሳፍንት የሚባለው ጊዜ መቼ ነው?›› ይጠይቀኛል። ወያላው ወሬ አበዛችሁ ብሎ፣ ‹‹ከዚህ በላይ ውይይት ለጠብ እንዳይጋብዛችሁ ተጠንቀቁ…›› እያለ ያስፈራራናል። ‹‹እስኪ አሁን ዓለም አንድ መንደር በሆነችበት በዚህ ዘመን የሰው ልጅ እንደ አውሬ እርስ በርሱ ይባላል?›› ሲል አንዱ ሌላው ቀበል አድርጎ፣ ‹‹መንደር ሆና ነዋ ዴሞክራሲ፣ መልካም አስተዳደርና ፍትሕ ጠፍተው በአሉባልታና በወሬ ጋጋታ እየታመስን ያለነው…›› እያለው ሜክሲኮ ደርሰን ታክሲያችን መቆም ጀመረች። ወያላው ወዲያው በሩን ከፍቶ ወርዶ፣ ‹‹መጨረሻ…›› አለን። ተሳፋሪዎችም የተጀመረውን ወሬ እየተቀባበሉ ወርደው ወደ ጉዳያቸው ሲራመዱ፣ ‹‹ወንድም በወንድሙ ላይ ሰይፍ ከሚያነሳበት ከዚህ ክፉ ጊዜ ይሰውረን፡፡ እጃችን በንፁኃን ደም እንዳይጨቀይ እንጠንቀቅ፡፡…›› የሚል ድንገተኛ ድምፅ ከሩቅ ይሰማን ነበር። እውነትም እንጠንቀቅ!  መልካም ጉዞ!

Latest Posts

- Advertisement -

ወቅታዊ ፅሑፎች

ትኩስ ዜናዎች ለማግኘት