Sunday, April 21, 2024
- Advertisement -
- Advertisement -

የተመረጡ ፅሑፎች

ድብልቅ ስሜቶች!

ሰላም! ሰላም! ሁላችሁም ሰላማችሁ ይብዛ፡፡ እኔ ምለው ከዚህች ከምንወዳት አገራችን ቅናት፣ ምቀኝነት፣ ሐሜትና አሉባልታን አሽቀንጥረው የሚጥሉልን ጀግኖች አያስፈልጉንም ትላላችሁ፡፡ እኔ ያው እንደምታውቁት ከጎልማሳነት ወደ እርጅና የሚሸጋገር ምስኪን ዜጋ ሆኜ እንጂ፣ ወይ ነዶ በዚያ በሶታነት ወጣትነቴ ጊዜ ላይ ብገኝ ኖሮ ግንባር ቀደም እሆን ነበር ስላችሁ በከፍተኛ ስሜት ነው። ባለፈው ሰሞን በስንት መከራ ኮንዶሚኒየም ቤት አሻሽጬ ካገኘሁት ኮሚሽን የገዛሁላትን ቆንጠር አድርጌ የገዛሁላትን የአገር ባህል ቀሚስ ውዷ ማንጠግቦሽ እየለባበሰች፣ ‹‹ለጥምቀት ያልሆነ ቀሚስ ይበጣጠስ…›› ስትል ብሰማ ‹ጥምቀት እንደገና ይደገም› ያላችሁኝ መስሎኝ እኮ ‹ኮንሰርት አደረገችው እንዴ?› ለማለት ያደረግኩት ያልተጣራ ወሬ ማነብነብ ለጥቂት አደናቅፎ ሊጥለኝ ነበር። ምን ልበል ታዲያ፡፡ እኔም ባልተጣራ ወሬ ነገር ለማሟሟቅ ስወራጭ፣ ‹‹ጭራሽ በቲክቶክና በዩቲዩብ የሰለቸኝን የመነቸከ አሉባልታ ከመቼ ወዲህ ነው የተጠናወተህ….›› ብላ ስትገላምጠኝ የምገባበት ጠፋኝ፡፡ ‹‹እንዲያው ለመሆኑ ምን ሆነን ነው እንዲህ ለወሬ ሰፍ ብለን ራሳችንን የምናስገምተው…›› እያልኩ በኃፍረት ስነጫነጭ የሰማኝ ምሁሩ የባሻዬ ልጅ፣ ‹‹እዚያው ራስህን ቻል…›› ብሎ ኩም አደረገኝ፡፡ ይበለኝ!

 ዘመኑ ደግሞ እንደምታውቁት ቃላት ኩረጃ ላይ ያነጣጠረ ነው። ከቅርብ ጊዜ ትውስታችን ለጊዜው የተረሱን ቢመስሉም  እነ ‹የጎዳና ላይ ነውጥ፣ ኪራይ ሰብሳቢ፣ ቦናፓርቲዝም፣ ኒዮሊበራሊዝም … ጆሮአችን ላይ ያቃጭላሉ። አሁን ርዕዮተ ዓለማዊ መነዳደፎች ተረስተው ፖለቲከኛውም በሉ ሌላው ቅርጠፋ ላይ ነው ያለው። የምን ቅርጠፋ ካላችሁኝ በአቋራጭ ለመክበር ጉቦ አስገድዶ መቀበል፣ በጀት መዝረፍ፣ የባንክ ብድር መቀራመት፣ የውጭ ምንዛሪ ማሟጠጥ፣ መሬት ወሮ መቸብቸብ፣ ግብር መሰወር፣ ብቻ ምን አለፋችሁ ገንዘብ ያስገኝ እንጂ አገርን መሸጥ ጭምር ማለት ይቻላል በአጭሩ፡፡ ‹‹ድሮ በአየር በአየር ሕገወጥ ንግድ የከበሩ ተብለው የነበሩትን የበፊት ሌቦች የሚያስንቁ አዳዲስ ሶታ ሌቦች አገሪቱን እርቃኗን እያስቀሩ ነው፡፡ እኔማ ድንቅ የሚለኝ ይህንን ሁሉ ሌባ ታግሶ የሚኖር መንግሥት ነው…›› ብሎኝ ነበር ምሁሩ የባሻዬ ልጅ በአንድ ወቅት። ቃል ሲቃለል እምነት እንደሚቀዘቅዝ፣ እምነት ሲቀዘቅዝ ፍቅር እንደሚበርድ ተረስቶ እዚህ ደረጃ ላይ መድረሳችን ገረመኝ። አግራሞቴን ግን እንዴት ላብራራው ስል መልስ አጣሁ፡፡ አሁን ይኼ ምኑ ይብራራል በሞቴ!

እናላችሁ እንደነገርኳችሁ ማንጠግቦሽ በአዲስ የባህል ልብሷ ተሽቀርቅራ ከቤት ለመውጣት ሁለት ድፍን ሰዓት ፈጀባት። ለጥምቀት በዓል ታቦት ሲገባ ለማጀብ ከቤት እየወጣን ነው። አላስችል ብሎኝ፣ ‹‹እንደሚታወቀው አንቺ ባለትዳር ነሽ። ታቦት ለማጀብ ነጠላ መከናነብ አይበቃም?›› ብዬ ሳይሉኝ ነካካኋት። ያው ያቺኑ ከትውልድ ወደ ትውልድ በቅብብሎሽ የማትበጣጠስ የጥምቀት ቀሚስ ተረት ተረችና፣ ‹‹ዘውድህ መሆኔን ረሳኸው? የማን ንጉሥ ነው ያረጀና የዛገ ፈርጥ አልባ ዘውድ ደፍቶ አደባባይ የሚታይ?›› አትለኝ መሰላችሁ? ‹‹ኧረ ባክሽ አንቺ ሴትዮ ዝም በይ። በሕዝብ ድምፅ ተመርጫለሁ የሚል መንግሥት መንበሩ ላይ ተቀምጦ ንጉሥ እያልሽ አታስጠቁሪኝ…›› ብዬ ስደናበር፣ ‹‹ምነው ንጉሥ አንድ መስሎኝ? አንዱ ሲያፀድቅ አንዱ የሚሽርበት፣ አንዱ በዳዮችን ሲቀጣና ሲያርም፣ ሌላው በጎን ሰንሰለት እየፈታ የሚያስመልጥበት፣ አንዱ ለሕግ የበላይነት ልሰዋ ሲል፣ ሌላው ከሕግ በላይ መዋል ትውልድን በእኩይ ምግባር የሚያንፅበትን ሺሕ ንጉሥ ስለተሸከመ ዙፋን እኔ አላወራሁ። ስለአንተ ስለውዱ ባሌ አንበርብር ምንተስኖት ነው…›› ብላ አገር ይስማ አለች። ተኖረና ተሞተ አትሉም ታዲያ!

ይኼኔ አንድ ደላላ ወዳጄ ከየት መጣ ሳልለው ድንገት ከተፍ ብሎ፣ ‹‹ይኼውልህ አንበርብር የምናስወጣውና የምናስገባው ሰይጣን ራሱን ባይገልጥልንም በእምነት ደፋ ቀና እያልን ታቦት እናጅባለን። ባህልና እምነት ተጣብቀው በተሰፉባት አገራችን ታዲያ በፖለቲካ ሥልጣን ካልሆነ በፀበል ብቻ የማይለቅ ሰይጣን አይሏል…›› እያለ ይዘባርቅ ጀመር። ‹‹በዓሉ እኮ ታቦት እንጂ ሰይጣን የማስወጣትና የማስገባት አይደለም። በዮርዳኖስ ወንዝ ክርስቶስ…›› ብዬ ሳልጨርስ፣ ‹‹አይ አንተ የማትጨርሰውን ከምትጀምር የጀመርነውን ብትጨርሰው አይሻልም?›› ብሎኝ ነጠር ነጠር እያለ በቆምኩበት ጥሎኝ ሄደ። ‹ምን ማለቱ ነው?› እያልኩ ሳስብ ከየት መጣች ያላልኳት ደረቅ ሎሚ አናቴን አትቀውረኝ መሰላችሁ። እንኳን በሎሚ ነፃ ዕርምጃ የታወጀባት ቀን ሆነች ብዬ ዝም አልኩኝ። የአካፋና የዶማን ቀን ያየ ሎሚን ያመሠግናል ነዋ ነገሩ!

ያው ብዙዎቻችሁ እንደምታውቁት የጥምቀት አንዱ ገጽታው የጠፋውን፣ የተራራቀውን፣ የተረሳሳውን ጎዳና ለጎዳና ማገናኘቱ ነው። ደግሞ እንደ እኛ ላለው ኔትወርካችን ከመቼው እንቅልፉን ጨርሶ ከመቼው ማንቀላፋት እንደሚጀምር አጥርተን ለማናውቀው ይኼ በዓል ወሳኝ ነው። እናስ? ዘወር ስል የልጅነት ከንፈር ወዳጄን አላይ መሰላቸሁ? ፈገግታዬና ኃፍረቴ ማንጠግቦሽ ፊት ‹ሬስሊንግ› ጀመሩ። ፊት ለፊቴ ሆና ዓይን ዓይኔን ስታየኝ የምገባበት ጠፍቶኝ አንዴ ወደ ቀኝ ሌላ ጊዜ ወደ ግራ ስዞር፣ በቀደም ካሻሻጥኩት ኮንዲሚኒየም ቤት በፊት አንድ ታኮማ ያጋዛሁት ደንበኛዬ ዓይቶኝ ሲዞር ዓይን ለዓይን ግጥም አልን። ቀልቤን የሳበው ኮሚሽኔን ስላልሰጠኝ አጋጣሚው ነበር። ወይ ነዶ ሰው መሳይ መሸንጎው በዛ ብቻ፡፡ ሰው ፊት አላዋርደውም ብዬ ግራና ቀኝ ሳይ የዘመናት ባልጀራዬን በሩቅ አየሁት። ዞር ዞር ስንል እኮ የማይታይ ነገር የለም!

የገረመኝ በጥምቀት ተኮራርፈን በጥምቀት መገጣጠማችን ነው። ሰላም እንዳልለው ካኮረፈኝ ዕለት አንስቶ ሰላም ከእሱ እንደራቀ አውቃለሁ። አሁን ሰው ቢያጣ ቢያጣ ልማት ትሩፋት በሆነው መንገድ ይጣላል? በአስፋልት ይቃወማል? እሱና ሌላ አብሮ አደጋችን እንደነገርኳችሁ ከሁለት ዓመት በፊት ታቦት ስንሸኝ ያ ሦስተኛው ወዳጃችን በታቦቱ ፊት ሰግዶ አስፋልቱ ላይ ተደፍቶ ተሳለመ። ይኼኛው ደግሞ፣ ‹‹እንዴት ኢሕአዴግ የሠራውን አስፋልት ላይ ታቦት ትሳለማለህ?›› ብሎ ‹ምድርም ባዶ ነበረች› ወደ የሚለው ዘፍጥረት ተመለሱ ዓይነት ክርክር ገባ። ስንቱን አገናኝቶ ስንቱን ያለያይ ይሆን ይኼ ጎዳና፡፡ የዛሬን አያድርገውና ያኔ እንዲህ ነበርን ብዙዎቻችን፡፡ አሁንም እንዲህ ዓይነቱ አይጠፋም እኮ!

ከዚያ ሲገፉን ጠላት ከዚህ ሲገፉን ወዳጅ በሚያስመስለን ውሉ የጠፋው መንገድ ላይ ከማንጠግቦሽ ጋር ታቦት እያጀብን ነው ብያችኋለሁ። ታቦቱ በልዩ ክብርና አጀብ በቀይ ምንጣፍ ላይ ሲጓዝ እያየሁ ሳለ ምሁሩ የባሻዬ ልጅ ድንገት ደርሶ፣ ‹‹ዘንድሮን እንዲህ በሰላም ካሳለፍን የመጪውን ደግሞ እሱ ባለቤቱ ይጨመርበት…›› ብሎ ጨዋታ ጀመረ። ‹‹ለምን እንዲህ አልክ?›› አለችው ማንጠግቦሽ መቼም ስትወደው እኮ። ምሁሩ የባሻዬ ልጅ ‹‹በቃ ዘንድሮ ከበዓሉ በፊት የነበረው ድባብ ድባቴ ነበረው፡፡ አሁን ግን ፈጣሪ አምላክ ምሥጋና ይግባውና ያ ደስ የማይል ስሜት ተወግዶ በደስታ በዓሉን ስናከብር ውስጤን እጅግ በጣም ደስ ስላለው ነው፡፡ ይህ ደስታ ደግሞ ዘላቂነት የሚኖረው አምላክ ሲመሠገንበት ነው፡፡ በዚህ ደግሞ ሁላችንም ስሜታችን ተመሳሳይ ነው አይደል…›› ሲል፣ ‹‹አየህ ከዚህ ገልጃጃ አንተ በጣም ትሻላለህ፡፡ እሱ ቢሆን ኖሮ ወሬው ሁሉ የዘንድሮን ጥምቀት ልዩ የሚያደርገው በአፍሪካ ኅብረት የመሪዎች ጉባዔ ዋዜማ በመካሄዱ ነው ብሎ የካድሬ ዘገባውን ያስተጋባብን ነበር…›› ብላ ስትስቅ ሁላችንም አንድ ላይ ሳቅን፡፡ በጣም ያስቃል!

‹‹እንጃ የሌላውን እንጂ የአፍሪካ ነገር አሁንም አድሮ ቃሪያ ነው፡፡ የድሮ ቅኝ ገዥዎች ከኋላ የሚኮረኩሯቸው አሻንጉሊት መሪዎች የበዙባት አፍሪካ ውስጥ ሕልም ‹ሪዋይንድ› ሳይደረግ አይቀርም…›› ብሎ አንዲት ቀልድ አወጋን። የሩሲያ፣ የአሜሪካና የአፍሪካ አምባገነን መሪዎች በገነትና በሲኦል መሀል መንገድ ላይ ወረፋ ይዘው ይጫወታሉ። ሩሲያኖቹ፣ ‹‹እኛ እኮ ለመጀመሪያ ጊዜ መንኮራኩር ያመጠቅን ሕዝቦች ነን…›› ይላሉ። አሜሪካኖቹ፣ ‹‹እኛስ ጨረቃን የሰው ልጅ እንዲረግጣት ያስቻልን ሕዝቦች እኮ ነን…›› ሲሉ ተረኞቹ (ፈርደው የሚያስፈርዱብን የአፍሪካ አምባገነኖቻችን)፣ ‹‹ግድ የለም እኛ ወደፊት ፀሐይ ላይ በማረፍ ግንባር ቀደም እንሆናለን…›› ብለው ዛቱ። ኃያላኑ ደንግጠው፣ ‹‹ፀሐይ እኮ የእሳት ኳስ ናት። እንዴት አድርጋችሁ ነው የምትረግጧት?›› ቢሏቸው የእኛዎቹ ምን ቢሉ ጥሩ ነው? ‹‹ሞኞች መቼ በቀን አልናችሁ በማታ ነዋ የምንጓዘው…›› አሏቸው ብሎ ልቤ እስኪፈርስ አሳቀኝ፣ ዕንባዬም ሳቄን ተገን አድርጎ ፈሰሰ። ሐሞቴ ብቻ እንዳይፈስ ፀልዩልኝ፡፡ ምን ልበል ታዲያ!

በሉ እስኪ እንሰነባበት! ከመሰነባበታችን በፊት አዛውንቱ ባሻዬን ከረጅም ዘመን ወዳጃቸው ጋር ቆመው ‹‹እልል… እልል…›› እያሉ ታቦት ሲሸኙ አገኘናቸው። ሰላም ተባብለን እልልታ ማዋጣት ልንጀምር ስንል ወዳጃቸው፣ ‹‹የት አለች? እዚህ ትገኛለች ብዬ ነበር እያሉ?›› እያሉ በእጃቸው የያዙትን ሎሚ ሲያፍተለትሉ ስናይ እኔና የባሻዬ ልጅ ግራ ገብቶን ተያየን። እኛማ በስተርጅና ሎሚ ሊወራወሩብን ነው እንዴ ብለን ነበር። ለካ ነገሩ ወዲህ ነው። ባሻዬ፣ ‹‹ይኼ ሰውዬ አንዳንዴ እንዲህ ያደርገዋል…›› አሉኝ በጆሮዬ። ‹‹በዚህ ዕድሜ?›› ስላቸው እንዳልገባኝ አውቀው፣ ‹‹የለም እሱ እኮ የሚፈልገው ቆንጆ ኮረዳ አይደለም። እንዲያ መስሎህ ነው እንዴ?›› ብለው አዘኑ። ‹‹ታዲያ በጥምቀት ሎሚ ይዞ ከዘንካታ ወይም ከለግላጋ ኮረዳ ሌላ ምን ላይ ያነጣጥራል?›› ከማለቴ ከአፌ ላይ ነጥቀው፣ ‹‹ዴሞክራሲ!›› አሉኝና አረፉት። የባሰ አታምጣ!

ባሻዬ ወጋቸውን ቀጠሉ። ‹‹እውነትና ቅንነት የሰፈነባት፣ የተደራጀ የሕዝብ አኗኗርና ሥርዓት የሚወጣባት ዴሞክራሲ እኮ ገና እጃችን አልገባችም። ይኼውልህ እኔም ይዣለሁ…›› ብለው ጋቢያቸው ውስጥ የሸሸጉትን ሎሚ አወጡ። ‹‹ዴሞክራሲ ትሠራለች እንጂ መቼ ትጠበሳለች?›› ሲላቸው ምሁሩ ልጃቸው፣ ‹‹መቼ ጠፋን ልጄ… መቼ ጠፋን…›› ብለው ዝም አሉ። ታቦቱም ገባ። እኛ ወደ መጣንበት ተመለስን፡፡ ለዴሞክራሲ የቸኮልንም የዘገየንም አይመስልም አያያዛችን? መልሱን ለእናንተው ትቼዋለሁ። እኔና ምሁሩ ወደ ተለመደችው ግሮሰሪ ስናመራ ወሬያችን ከታቦት ሽኝት መልስ ወደ ፖለቲካው የተወነጨፈበት ፍጥነት አስገራሚ ነበር፡፡ ግሮሰሪ ደርሰን ያላበውን ቢራ ማወራረድ ስንጀምር የግሮሰሪ ታዳሚዎችም ወሬያቸው ፖለቲካው መንደር ውስጥ ተሰንቅሮ ነበር፡፡ ‹የባህር በር፣ ሶማሌላንድ፣ ኢጋድ፣ ሶማሊያ፣ ኤርትራ፣ ቀይ ባህር…› የመሳሰሉ የተደበላለቁ ድምፆች ይሰማሉ፡፡ በተደበላለቀ ስሜት ውስጥ ሆነን የምናንቆረቁረው ቢራ ጣዕሙ ልዩ ነበር፡፡ ድብልቅ ስሜቶች የፈጠሩት ኅብር ለአገር ሲባል መሆኑ ትዝ ሲለኝ ፈገግ ማለቴ አይረሳኝም፡፡ መልካም ሰንበት! 

Latest Posts

- Advertisement -

ወቅታዊ ፅሑፎች

ትኩስ ዜናዎች ለማግኘት