Tuesday, May 28, 2024
- Advertisement -
- Advertisement -

የተመረጡ ፅሑፎች

ንጭንጭ!

እነሆ ከፒያሳ ወደ ካዛንቺስ ልንጓዝ ነው። የጥንቷን ፒያሳ ትዝታ በውስጣችን አምቀን የነገዋን ፒያሳ ገጽታ በምናባችን እያሰብን፣ የሕይወትን ትርጉምና የመኖርን ጣዕም እያብሰለሰልን በጠራራ ፀሐይ ታክሲ ጥበቃ ይዘናል። በሰሞነኛው ፒያሳን የማፍረስ ዘመቻ ግራ የገባው፣ በከፊል የገባው የመሰለው፣ ምንም ያልገባው፣ የሚሄድበትን የማያውቀው፣ እግሩ እንደመራው የሚራመደው፣ መድረሻውን የወሰነው፣ እንኳን መድረሻ መነሻ የሌለው፣ ከዚያም ከዚህም እየተግተለተለ ይተራመሳል። ምቾት ቀርቶበት የደሃ ሰላሙ የናፈቀው የወገናችን ኑሮ ዛሬ ደግሞ ከድንገተኛ መፈናቀል ጋር ትንቅንቅ ገጥሟል። የትናንቱ አሰልቺ እንግልት ዛሬም በደከመ ጉልበት ብሶበት ሊደገም ጎህ ቀዷል። ለአንዳንዱ ደግሞ ገና ሳይነጋ መሽቶበታል። አስቀድሞ የክስረት ሒሳቡን ላወራረደ የሰማይ ዓይን መግለጥና የምድር ዓይን መክደን ትርጉም አይኖራቸውም። ብቻ ጎዳናው የተሸናፊውም የአሸናፊውም መድረክ ስለሆነ፣ ይኼኛው ከዚያኛው እኩል ትከሻ ለትከሻ ተደጋግፈው ታክሲ ይጠብቃሉ። ርቀት ጠብቁ ቢባልም ሰሚ ያለ አይመስልም፡፡ ሐሳብ ውስጥ ጭልጥ ተብሏል!

በመንገድ መዘጋጋት ምክንያት የዘገየው ሚኒ ባስ መጥቶ ከመቆሙ ወያላው በሩን ከፍቶ ዘሎ ወረደ፡፡ በሠልፋችን ቅደም ተከተል መሠረት መሳፈር ስንጀምር፣ ‹‹ተመሥገን ነው የሚባለው ሌላ ምን ይባላል…›› የሚል የአንዲት እናት ድምፅ ተሰማ፡፡ ‹‹እዚህ አገር ፆሙም ፀሎቱም ስለማይሠራ ዝም ማለት ማንን ገደለ…›› ብሎ አንዱ መናገር ሲጀምር፣ ‹‹አንተ ሰውዬ በሕግ አምላክ ብያለሁ እንዳመጣልህ አትናገር…›› የምትለው አብራው ያለች ባለቤቱ መሳይ ቀጭን ሴት ናት፡፡ ‹‹እናቴ ተይው ይናገር፣ የዘንድሮ ብሶት በንግግር ካላወጡት ራስ ያሳምማል…›› እያሉ እኚያ እናት መልስ ሰጡ፡፡ ሰውየው በእሳቸው ንግግር ተበረታቶ ነው መሰል፣ ‹‹እናታችን ምን ላድርግ ብለው ነው… ፆሙና ፀሎቱ ያለው እዚህ ኢትዮጵያ፣ በረከቱና ረድዔቱ ደግሞ አሜሪካና አውሮፓ ሆኖብኝ እኮ ነው…›› ሲል፣ ‹‹አንተ ሰው ሁሉንም ነገር ከምድራዊው ከንቱ ነገር ጋር ብቻ እያያዝህ ነው አንተም ከንቱ ሆነህ የቀረኸው…›› ስትለው ችግር እንዳለ ጠረጠርን፡፡ ዘንድሮ ጨለፍ የሚያደርገው በዝቷል!

መምህር፣ ደላላ፣ የሱቅ ነጋዴ፣ ሸማች፣ ተማሪ፣ ሥራ ፈላጊ፣ ወዘተ. በታክሲያችን ጣሪያ ሥር ታጭቀን ጉዞ ጀምረናል። መሀል መቀመጫ ላይ የተሰየመች ወጣት፣ ‹‹ልማትን ማበረታታት ወይም መንቀፍ የፖለቲካ ፓርቲ ከመደገፍ ወይም ከመቃወም ጋር የተያያዘ አይደለም…›› ስትል ፈዘዝ ብለን የነበርነው ተነቃቃን። ሁላችንም እርስ በርስ ተያይተን ወደ ልጅቷ አፈጠጥን። ልጅት ቀጥላለች፣ ‹‹ለአገራችን በርካቶች ከፍተኛ መስዋዕትነት ከፍለው ነው እዚህ የደረስነው፡፡ በፊትም ሆነ አሁንና ወደፊት ሥልጣንን ተገን በማድረግ የሚፈጸሙ ኢሰብዓዊ ድርጊቶችን በፅኑ እቃወማለሁ…›› ብላ ስታበቃ እጇን ወደ ላይ ማንሳት ነበር የቀራት። ጨዋታዋ አብሯት ከተቀመጠ ጎልማሳ ጋር ኖሯል። መጨረሻ ወንበር ከተቀመጡ ተሳፋሪዎች አንዱ፣ ‹‹እንዲያው አሮጌ አገር ታቅፈን ዕድሜ ልካችንን ቆሻሻ ውስጥ ስንኖር ዓለም ሳይታዘበን ይቀራል ትላላችሁ? ኧረ አንድ በሏት እባካችሁ…›› ሲል፣ ‹‹ሰው ያለ ከልካይ የበላ የጠጣውን የሚለጥፍበት የፌስቡክና የቲክቶክ ግድግዳ አልበቃ ብሎት፣ ደግሞ ጎዳናውን ግራና ቀኝ ጎራ ለይቶ ካላተራመስኩት ይላል። የሚጠቅመንንና የማይረባውን ለመለየት እኮ የኮሌጅ ዕውቀት አያስፈልግም…›› ስትል አንዲት ወይዘሮ የእንኑርበት መልዕክቷን ታስተላልፋለች። ያለንበት ሁኔታ ያሳሰባት አትመስልም!  

ወያላው በበኩሉ፣ ‹‹ሰው ለበላው ቁርስ አያዝንም? ምናለበት ምሳ ሰዓት ሳይደርስ በነገር እየተነቋቆረ ለረሃብ ባይቸኩል?›› እያለ በማያገባው ሲገባ ሾፌሩ፣ ‹‹ስለሰው ስለሰው ቀድጄ ልልበሰው ብላለች ዘፋኟ። ይልቅ ወሬውን ትተህ ስፖክዮውን አስተካክለው አይታየኝም…›› ብሎ ኩም ያደርገዋል። ከወገቡ በላይ በመስኮት ሾልኮ ሲወጣ ከሾፌሩ ጀርባ የተቀመጡ ሁለት መምህራን ተሳፋሪዎች ስለሰሞነኛው ፈረሳ ያወራሉ። ስለጉዳዩ የሚናገሩትን ለመስማት ጆሯችንን ወደ እነሱ ቀና ስናደርግ፣ ‹‹ኑሯችን ትላለህ ፖለቲካው፣ ትዝብታችን፣ ሐዘናችን ሳይቀር የሰሞኑ የማፍረስ ወሬ ሸፍኖታል። ችግሮቻችን ሁሉ እንዳሉ ሆነው አሁን ደግሞ ይህ ማፈናቀል ተከሰተ ሲባል ተስፋ ያስቆርጣል…›› ሲል አንደኛው፣ ‹‹‹እልፍ ሲሉ እልፍ ይገኛል ደሃ ሞኝ ነው ሞቱን ይመኛል› የሚባለውን እያስታወስክ የነገን ተስፋ አሸጋግረህ ብታይ ይሻልሃል…›› ብሎ አንዱ መለሰለት፡፡ ግሩም ነው!

 ወያላው ሒሳብ መሰብሰብ ጀምሯል። ጋቢና የተሰየሙትን ሴቶች ሾፌሩ እንዳትቀበል ስላለው ወያላው ተነጫንጯል። ‹‹በቃ አጠገቡ ሴት ከተቀመጠች እኮ በነፃ ድሬዳዋ ደርሶ ይመለሳል፣ ምን አገባኝ እኔ?›› እያለ ለራሱ እያጉተመተመ መጨረሻ ወንበር ተደራርበው ወደ ተቀመጡት ታዳጊዎች ሲደርስ ‹‹ሒሳብ!›› ብሎ ጮኸባቸው። ነገረ ሥራቸው ሁሉ ፈገግ የሚያሰኝ እነዚያ ታዳጊዎች የሞባይል ስልካቸውን እየጎረጎሩ ቀና ብለው እንኳ ሳያዩት ዝም አሉት። ‹‹ምድረ ጩጬ አትከፍሉም?›› ወያላው ደገመላቸው። ‹‹ቆይ አንዴ ሪከርድ ልሰብር ስለሆነ ነው እሰጥሃለሁ…›› ብሎ አንደኛው መለሰ። ወይዘሮዋ አፏን ሸፍና ሳቀች። አጠገቧ የተሰየመች ቀዘባ ደግሞ ፈገግ ብላ፣ ‹‹አይ ኢትዮጵያ አገሬ በዱር በገደሉ ለነፃነትሽ የተዋደቁ አርበኞች ልጆችሽን ባየሽበት ዓይን፣ ዛሬ የጌም አርበኞች ሲተኳቸው ስታይ ምን ትይ ይሆን?›› ብላ ወደ ሰማይ ቀና አለች። ሰማዩ ምን እንዳላት ግን እንጃ!

መሀል መቀመጫ ያለ ጎልማሳ ዘወር ብሎ፣ ‹‹እነሱ ምን ያውቃሉ? እኛ ነን የጠቀምናቸው እየመሰለን በዚህ ዕድሜያቸው ሞባይል ገዝተን የምንሰጥ። ወላጆች ነን ልጆቻችንን እያበላሸናቸው ያለነው…›› ብሎ ተነፈሰ። አኳኋናቸው ሁሉ ፈገግታን የሚያጭረው ታዳጊ ተማሪዎችን ወይዘሮዋ ጎንበስ ብላ አለሳልሳ ጥያቄ መጠየቅ ጀመረች። ‹‹ማነው ስምህ?›› ይነግራታል። ‹‹አንተስ?›› ያም ይመልሳል። ‹‹ወንድማማቾች ናችሁ?›› ስትላቸው፣ ‹‹መንታዎች ነን…›› ሁለቱም ተመሳሳይና እኩል ናቸው፡፡ ‹‹ስንተኛ ክፍል ናችሁ?›› ‹‹አምስት!›› ይመልሳሉ። ‹‹ወደፊት ስታድጉ ምን መሆን ነው የምትፈልጉት?›› ከማለቷ ሁለቱም ከሞባይል ስልኮቻቸው ዓይኖቻቸውን ነቅለው፣ ‹‹ባለሥልጣን!›› አሏት። ለምን እንደምትስቅ አንዳንዴ እሷ ራሷ የገባት የማትመስለው ወይዘሮ፣ ይኼንን ስትሰማ ከጣራ በላይ ተንከትክታ ‹‹ሌላስ?›› ብትላቸው ‹‹ጋንግስተር!›› ብለዋት አረፉት። የባሰ አታምጣ ማለት አሁን ነው፡፡ ታዳጊዎቹ ወንድማማቾች ሒሳባቸውን ከፍለው ገብርኤል መገንጠያ ወርደው ሲጓዙ በሩቁ ላያቸው ልዩ ስሜት ውስጥ ይከታሉ፡፡ ወልዶ ያልሳመን ያስተክዛሉ!

ወደ መዳረሻችን ነን። ሾፌራችን ጋቢና ከተሰየሙት የሚያውቃቸው ሴቶች ጋር አፍ ለአፍ ገጥሞ መቆየቱ ወያላውን ክፉኛ አበሳጭቶታል። ጨዋታውን ለማቆርፈድ ይመስላል፣ ‹‹እባክህ ርቀተህን ጠብቅ በፈጠረህ?›› ሲል ከወሬው ያደናቅፈዋል። ሾፌሩ ነገሩ ገብቶት፣ ‹‹አታስመስል እባክህ፣ ያረጀ ብር ያጨማለቀውን እጅህን ሳትታጠብ እየበላህበት እኔንማ አትመክረኝም…›› ብሎ አጠገቡ ካሉት ጋር ተጠቃቅሶ ፈገግ አለ። ወያላው ሴራው እንዳልተሳካለት አውቆ ዝም ሲል ጎልማሳው፣ ‹‹ምን ይሻለናል ዘንድሮ? ሰው ከመረዳዳትና ከመመካከር ይልቅ በነገር እየተወጋጋ ነው እንዴ ይህንን ክፉ ጊዜ የምናልፈው…›› ሲል ትዝብቱን ይወረውራል። በጎልማሳው ትዝብት ዘና ብለን ሳንጨርስ ከየት መጣ ሳይባል ከኋላችን አንድ ‘አይሱዙ’ መጥቶ ተላትሟል። የታክሲያችን የኋላ መስታወት ሿ ብሎ መሬት ላይ ተበትኗል። ተሳፋሪዎች ‹ምን መዓት ነው?› እየተባባሉ እርስ በርስ ይተያያሉ። ትንሽ ስንረጋጋ ተሽቀዳድመን ከታክሲያችን ወረድን። ድንገቴ ማለት አሁን ነው!

መጨረሻ ወንበር ከተቀመጡት ተሳፋሪዎች ማንኛቸውም አለመጎዳታቸው ቢያስደስተንም፣ የገጨንን መኪና አሽከርካሪ ጤንነትና ሕጋዊነት ለማጣራት ስንሰባሰብ ወጣቱ የአይሱዙው ሾፌር ጥምብዝ ብሎ ሰክሯል። የትራፊክ ፖሊስ ደርሶ መንጃ ፈቃድ ሲጠይቀው የቀበሌ መታወቂያ ካርዱን አውጥቶ ሰጠው። ለወሬ የተሰበሰበው መንገደኛ ይኼን ሲያይ በሳቅ ይንከተከታል። ድንጋጤው አመድ ያስመሰላት ወይዘሮ፣ ‹‹እኮ በዚህ አያያዝህ እንኳን ሰው ሆነህ ልትኖር ወግ ያለው ሞት ለመሞትም ዕድል የምታገኝ ይመስልሃል?›› ብላው እያማተበች ራቀች። ‹‹ለነገርና ለሞት ቸኩለን እንዴት ይሆናል?›› ብላ ሁሉን አሳታፊ ጥያቄ የምትጠይቀው ደግሞ ቆንጂት ናት። ‹‹ሳይነጋ አይምሽባችሁ የተባለው ለካ ለእንዲህ ዓይነቶቹ ነው?›› ይላል ሌላው፡፡ በዚህ መሀል አንድ ከየት መጣ የተባለ ወፈፌ ብጤ፣ ‹‹መኪና ቢጋጭ ይሠራል፣ ሰው ቢጎዳ ነበር የሚያሳዝነው…›› ብሎ፣ ‹‹ለነገሩ አንዳንዱ እኮ ግዑዝ ነው፣ አሁን ደግሞ እያለ የሌለ የሚመስል እየበዛ ነው… በገዛ ንብረቱ ላይ እንደ ቅርጫ ዕጣ ብትጣጣሉ የማይገባው ግዑዝ እኮ ነው መንገዱን ሞልቶ በደመነፍስ የሚራመደው… ለልማት ተነስ ሲባል ጀርባውን የሚሰጥ… የባለሙያ ምክር ስማ ሲባል ጆሮውን የሚደፍን… ርቀትህን ጠብቅ ሲባል የሚላተም… አገርህ ትልማ ሲባል የሚነጫነጭ ነው የበዛው…›› እያለ ሲስቅ በዝምታ መንገዳችንን ቀጠልን፡፡ መልካም ጉዞ! 

Latest Posts

- Advertisement -

ወቅታዊ ፅሑፎች

ትኩስ ዜናዎች ለማግኘት