Thursday, May 30, 2024
- Advertisement -
- Advertisement -

የተመረጡ ፅሑፎች

ጥልቁ ዝምታ!

ሰላም! ሰላም! ሁላችሁም ደህና ሰንብታችሁ ለሳምንታዊ ወጋችን በሰላም ስለደረስን ፈጣሪ ምሥጋና ይግባው እላለሁ፡፡ እኔ ደላላው አንበርብር ምንተስኖት ምንም እንኳ በአዲሱ የኮሪደር ልማት መርሐ ግብር ምንክንያት የመኖሪያ መንደሬ ፈርሶ ለዓመታት አብሬያቸው ከኖርኩት ከእነ አዛውንቱ ባሻዬ፣ ምሁሩ ልጃቸውና ሌሎች ተወዳጅ ጎረቤቶቼ ጋር እንደ ጨው ዘር የምንበታተንበት ጊዜ መቃረቡ ቢያሳስበኝም ከውዷ ባለቤቴ ማንጦግቦሽ ጋር ደህና መሆኔን ስገልጽላችሁ በታላቅ አክብሮት ነው፡፡ አዛውንቱ ባሻዬ በሁዳዴ ፆም ሱባዔ ውስጥ ሆነው አንዳችም ነገር ከአንደበታቸው ባይሰማም፣ የወቅቱ ሁኔታ እያሳሰባቸው ነው መሰል ሥጋታቸውን የሚያሳብቀው ፊታቸው ግን ከምንም ነገር በላይ ጎልቶ ይታየኛል፡፡ ምሁሩ ልጃቸው ደግሞ ከመቼውም ጊዜ በላይ ተመስጦ ውስጥ ሆኖ ለረጅም ሰዓታት ጽሑፍ ላይ ስለሆነ ብዙም የመነጋገር ዕድል አልተገኘም፡፡ እንደመሰለኝ የወቅቱን ሁኔታችንን ለመጪው ትውልድ እየከተበ ነው፡፡ ይዋል ይደር እንጂ ስለጽሑፉ ይዘት እንደሚነግረኝ ስለማውቅ ልጫነው አልፈለግኩም፡፡ ለማንኛውም ታረካችን ተሰድሮ መዘጋጀቱ ግን መልካም መሰለኝ፡፡ ታሪክ አልባ እንዳንሆን!

አዲስ አበባ በአራቱም ማዕዘናት ግዙፍ የማፍረስ ዘመቻ እየተከናወነባት በመሆኑ የደላላ ሥራ ቀዝቅዞ ነው የሰነበተው፡፡ እኔም ያቺ መከረኛ ስልኬ እስክትቀሰቅሰኝ ድረስ ከአንዱ ወደ ሌላው እንደ ፌንጣ እየዘለልኩ የሚከናወነውን ሁሉ እየታዘብኩ ነው፡፡ ትዝብት ስል ምን ትዝ አለኝ መሰላችሁ? ያኔ በደጉ ዘመን ትዝብት ውስጥ ላለመውደቅ የእኛ አገር ሰው ከፍተኛ ጥንቃቄ ያደርግ ነበር፡፡ ጥንቃቄው ከአንደበት ጀምሮ መላ እንቅስቃሴን ያካትታል፡፡ አንድ ጊዜ አዛውንቱ ባሻዬ የነገሩኝ አይረሳኝም፡፡ ‹‹አንበርብር የሥራህ ጠባይ ከብዙ ሰዎች ጋር ስለሚያገናኝህ ትዝብት ውስጥ እንዳትወድቅ ተጠንቀቅ፡፡ ምንም እንኳ ሥራህ ድለላ ቢሆንም ኩሩ ሁን፡፡ ደላላ ሁለት ተፈላላጊዎችን የሚያገናኝ የተከበረ ሥራ መሆኑን በጨዋነት ማሳየት እንጂ፣ የማይረቡ ሰዎች በሚፈጽሙት ተገቢ ያልሆነ ድርጊት ምክንያት የሌባ ሥራ እንዳይመስል ጥንቃቄ አድርግ፡፡ ስንት የተከበሩ ሰዎች አሉ መሰለህ እያንዳንዱን እንቅስቃሴ የሚታዘቡ…›› ነበር ያሉኝ፡፡ እሳቸው ሊያስረዱኝ የፈለጉት የሥራን ክቡርነት ማሳያው ጨዋነት መሆኑን ነው፡፡ የማይረቡትን ከመከተል የሚረቡትን አርዓያ ማድረግ ያለውን ጠቀሜታ ነው የነገሩኝ፡፡ ክብረት ይስጥልኝ!

ስለትዝበት ሲነሳ ታዲያ የዘመኑን ሰው ድርጊት መታዘብ የእኔም አንዱ ሥራ ነው፡፡ ከደንበኞቼ መካከል በጣም የማከብራቸው ያሉትን ያህል፣ እጅግ ሲበዛ ነፍሴ የምትፀየፋቸውም መኖራቸውን ባልናገር ጥሩ አይሆንም፡፡ ምን ሠርቶ የሀብት ማማ ላይ እንደተሰቀለ ከማይታወቅ ንፋስ አመጣሽ ባለሀብት ተብዬ ጋር እንጀራ አገናኝቶኝ ነበር፡፡ ሰውዬው በሰላሳዎቹ አጋማሽ ላይ የሚገኝ የሰው አውሬ መሳይ ነው፡፡ አንድ ቀን በጠዋት ደውሎ እንደሚፈልገኝ ይነግረኛል፡፡ ስልኬን ያገኘው ከአንድ ሌላ ደንበኛዬ መሆኑን ነግሮኝ ስለነበር በቀጠሮው ሰዓት ለመገኘት ወደ ተቀጣጠርንበት ሥፍራ ቦሌ እሄዳለሁ፡፡ እኔ ቀድሜ ብደርስም እሱ ግን የለም፡፡ ያው በተለመደው የቀጠሮ ባህላችን እየተገረምኩ መጠበቅ ጀመርኩ፡፡ አሥር፣ ሃያ፣ ሰላሳ፣ አርባ አምስት ደቂቆች አልፈው አንድ ሰዓት ያለ ጥፋቴ ተገተርኩ፡፡ ሰውዬው በፍፁም የለም፡፡ ቢቸግረኝ ስልኬን ከከሴ አውጥቼ ስደውል የእሱ ስልክ ተይዟል፡፡ የአፍታ ቆይታ እያደረግኩ ስልኩን ስሞክር ተይዟል ብቻ ሆነ መልሱ፡፡ ታይቶ በማይታወቅ ትዕግሥት በተደጋጋሚ ስሞክር ሁለት ሰዓታት አለፉ፡፡ ወይ ጊዜ!

ውስጤ እየበገነ ደም ሥሮቼ ተገታትረው የባከነው ወርቅ ጊዜዬ እያስቆጨኝ ሁለቱን ዕርምጃ በአንዴ እያፈስኩ ወደ መጣሁበት ለመመለስ ስጣደፍ ስልኬ ጮኸ፡፡ አጅሬው ነው የደወለው፡፡ በንዴት ውስጥ ሆኜ፣ ‹‹ሃሎ አቶ ማነህ ነውርም አይደል እንዴት ሁለት ሰዓት ሙሉ ትገትረኛለህ…›› ስለው ከት ብሎ እየሳቀ፣ ‹‹ከሚስቴ ራት ተርፎ ያስቀኛል ገንፎ አሉ… አንተ ማን ሆነህ ነው እንዲህ የምትናገረኝ እባክህ…›› እያለ ሲደነፋ ጆሮው ላይ ዘግቼ እሳት ለብሼ እሳት ጎርሼ መንገዴን ቀጠልኩ፡፡ ይታያችሁ እንግዲህ ይቅርታ ማለት ባይፈለግ ጭራሽ ድንፋታ? ጎበዝ ዘንድሮ በየደረሳችሁበት እንዲህ ያለ ጉድ ነው የሚገጥማችሁ፡፡ ይህንን ትዝብቴን ያቀረብኩላችሁ ያለ ምክንያት አይደለም፡፡ እንዲያው የፈለገ ነገር ቢሆን የበደለ ይቅርታ ማለት ሲገባው ስድብ፣ ዛቻ፣ ማስፈራራት፣ ማንጓጠጥና ትከሻ ማሳየት የዘመኑ ዘይቤ መሆኑ ግርም ብቻ ሳይሆን ብግን እያደረገኝ ነው፡፡ የተበደሉን መካስ ያጠፉን መቅጣት የሚያስችሉ ወርቃማ ባህሎች ያሉባት አገር ውስጥ፣ ሀብትና ጉልበት ተመክቶ እንዳሻ መሆን ያሳቅቃል፡፡ ያሳፍራልም!

ድለላ ጠሮብን ከቢጤዎቼ ጋር ወግ የምንጠርቅበት ካፌ ተጎልተናል፡፡ በዚህ መሀል ነበር ከኮሌጅ ተመርቆ ሥራ በማጣቱ የድለላውን ዓለም የተቀላቀለ ወጣት ደላላ፣ ‹‹እናንተ የድለላ ሥራ ሲጠፋ እኮ ሌላ አማራጭ ማየት ይኖርብናል…›› ሲል፣ ‹‹የዘመኑ ወጣቶች ደግሞ በእነዚህ አነቃቂ ተብዬዎች ተወስውሳችሁ በሁለት እግር ሁለት ዛፍ ላይ ለመውጣት የማትቆፍሩት የለም…›› እያለ አንድ ነባር ደላላ ተወርውሮ ሲገባ፣ ‹‹አንተ ደግሞ ዛፍ የለ ቪላ የለ በዶዘርና በግሬደር እየተናደ ምን ልንበላልህ ነው…›› ብሎ መለሰለት፡፡ እኔ ግን አማራጭ የተባለው ነገር ለድለላ ሥራችን ብቻ ሳይሆን ለወደፊት መቀመጫችን ጭምር የሚያገለግል መሣሪያ ሳይሆን አይቀርም እያልኩ ማሰብ ጀመርኩ፡፡ ደላላ ወዳጆቼ በወጣቱ መነሻ ሐሳብ ከአንዱ ነገር ወደ ሌላው እየተወረወሩ ሙግት ሲገጥሙ፣ እኔ ግን ከማንጠግቦሽ ጋር አንቆጨረር ተሰደን እርሻ ይሁን ከብት ዕርባታ ውስጥ ስንሰማራ ብዥ እያለ እየታየኝ ሰዓቱ መንጎዱ አልታወቀኝም ነበር፡፡ ወገኖቼ የእንጀራችንም ሆነ የመኖሪያችን ብቻ ሳይሆን የሕይወታችን ጉዳይ እያሳሰበኝ ጨነቀኝ እኮ፡፡ እናንተስ!

በቀደም ዕለት በጠዋት ተነስቼ ወደ ደላሎች ምኩራብ ሳመራ አንዲት እናት ጠጋ ብለው፣ ‹‹ልጄ እባክህ የቻልከውን ያህል ዕርዳኝ…›› ሲሉኝ በድንጋጤ ልቤ ቀጥ ልትል ነበር፡፡ በዚህ ዕድሜ አረፍ ብለው መጦር የሚገባቸው እናት ድክም ባለ ድምፅ ሰው ሰማኝ አልሰማኝ እያሉ ምፅዋት ሲጠይቁ ካልደነገጥኩ ምን ሊያስደነግጠኝ ኖሯል፡፡ እንዲያው ምን ዓይነት ዕርግማን ቢኖርብን ነው አዛውንቶቻችን ሜዳ ላይ ተጥለው የሰው እጅ የሚያዩት እያልኩ በሆዴ ንዴቴ እንደ እሳተ ጎመራ ሊፈነዳ ደረሰ፡፡ እኝህ ፊቴ ቆመው እርጥባን የሚጠይቁ እናት ኢትዮጵያን እየመሰሉኝ የባሰውን ላብድ ደረስኩ፡፡ አገሬ ኢትዮጵያ ለመላ ጥቁር ሕዝብና በቅኝ አገዛዝ ሲማቅቁ ለነበሩ በሙሉ የነፃነት ተምሳሌት እንዳልነበረች፣ ከሁሉም በታች ሆና የረሃብና የጦርነት ማስታወቂያ ሰሌዳ መሆኗ እያንገበገበኝ ጩህ ጩህ አለኝ፡፡ እኚህን እናት በዚህ ስሜት ውስጥ ሆኜ ለምን ያህል ደቂቃ እንዳስቆምኳቸው ባላውቅም፣ ከቁጡው ስሜቴ ተላቅቄ ኪሴን ደባብሼ ያለኝን ልሰጣቸው እጄን ስዘረጋ አጠገቤ የሉም፡፡ ዞር ዞር ብዬ አካባቢውን ስቃኝ ርቀውኝ ሄደዋል፡፡ ያለኝን ጉልበት አስተባብሬ በሩጫ ተፈትልኬ አጠገባቸው ደርሼ፣ ‹‹እናቴ በጣም ይቅርታ…›› ከማለቴ፣ ‹‹ልጄ ታማሚ መስለኸኝ ነው እኮ ትቼህ የሄድኩት…›› ሲሉኝ ተረጋጋሁ፡፡ የተረጋጋሁ ቢመስልም በእርግጥም ታምሜ ነበር!

ከወራት በፊት ምሁሩ የባሻዬ ልጅ፣ ‹‹አንበርብር ያለንበት ዘመን ጭንቅላትን ነካ ስለሚያደርግ ወፈፌው እየበዛ ነው፡፡ ስለዚህ ወፈፌ ሲያጋጥምህ እንዳይገርምህ፡፡ እንዲያውም አንድ ሰው ‹ሰው ሁሉ ሲያብድ አብሮ ያላበደ ሰባት ዓመት ለብቻው ያብዳል› ይል ነበር፡፡ ስለዚህ ወፈፍ ቢያደርገን ምን ይመስልሃል…›› ነበር ያለኝ፡፡ እርግጥ ነው የዓለም የአዕምሮ ጤና ቀን ሲከበር ከአራት አንዳችን ጦሽ እንደሚያደርገን በገደምዳሜ ተነግሮን ነበር፡፡ ከባድ ጦርነት የሚካሄድባት አገር ውስጥ ስለዕርዳታ፣ ስለመልሶ ማቌቌምና መሰል ድርጊቶች በስፋት ሲወሳ በጦርነቱ ውስጥ ለመግለጽ የሚያስቸግር ሰቆቃ የደረሰባቸው ወገኖቻችን ግን የተዘነጉ ይመስለኛል፡፡ ከዚህ ቀደም ምሁሩ የባሻዬ ልጅ፣ ‹‹አንበርብር ከጦርነት ማግሥት የዜጎች ሥነ ልቦናዊ ጉዳት ካልተፈተሸና የሕክምና መፍትሔ ካልተገኘ ውጤቱ አደገኛ ነው…›› እያለ በተደጋጋሚ ይነግረኝ ነበር፡፡ እንኳንስ እነዚያ በመከራ ውስጥ ያለፉ ወገኖቻችን እኛ የእነሱን ሰቆቃ በተደጋጋሚ የሰማን አዕምሮአችን የቆሰለ ይመስለኛል፡፡ ከተለመደ ሰላማዊ ኑሮ የተፈናቀሉ ወገኖች ጉዳይ ሲታሰበኝ ጭንቅላቴ ይዞራል፡፡ ደላላ ሥራ ሲፈታ ጥሩ አይደለም፡፡ ወፈፍ እያደረገኝ ነው!

እስኪ እንሰነባበት፡፡ እየፈራረሰች ባለችው አዲስ አበባ ጎዳናዎች ላይ እየተራመድኩ የባጥ የቆጡን ሳወጣ ሳወርድ አንዱ ደወለልኝ፡፡ ስልኬን አንስቼ ሳናግረው፣ ‹‹አንበርብር እባክህ በፍጥነት እፈልግሃለሁ…›› ብሎ ቦታውን ነግሮ ቀጠረኝ፡፡ በጥድፊያ በተባለው ሰዓት ስደርስ ቀድሞኝ እየጠበቀኝ ነበር፡፡ ያ ንፋስ አመጣሽ እንዳልተጫወተብኝ ይኸኛው ግን ጉዳዩ አጣድፎት ነው መሰል ቀድሞ ደርሷል፡፡ ደርሼ ሰላምታ ሰጥቼው፣ ‹‹ምን ልታዘዝ…›› ከማለቴ፣ ‹‹አንበርብር አሪፍ አፓርታማ ቦሌ መሀል በፍጥነት ፈልግልኝ…›› አለኝ፡፡ ጥድፊያው እያስገረመኝ፣ ‹‹ኪራይ ወይስ ግዥ…›› ስለው፣ ‹‹ለአንድ ዓመት ኪራይ በፍጥነት…›› አለኝ፡፡ ከደንበኛዬ እንደተረዳሁት በሚስቱ ላይ ማግጦ አንዲት ውብ ኮረዳ ማስረገዙን ነው፡፡ ልጂት ሆዷ ሳይገፋ በፍጥነት አፓርታማ ውስጥ መከተት እንዳለባት ስለወሰነ ነው ጥድፊያው፡፡ በሁዳዴ ፆም ያውም በዘመነ ማፍረስ በጠፋ ሥራ ያገኘሁትን ዕድል ላለማበላሸት በፍጥነት ወደ ሥራ ተተኮስኩ፡፡ ከሁለት ቀናት አድካሚ ፍለጋ በኋላ መሀል ቦሌ ውድ ባለሦስት መኝታ ቤት አፓርታማ አግኝቼ አስረከብኩ፡፡ አከራይና ተከራይ በአጋጣሚ ይተዋወቁ ኖሮ ወዲያው ስለተስማሙ፣ ኮሚሽኔን ከሚስጥር ጠባቂነት ጉርሻ ጋር ተቀብዬ ወደ ቤቴ አዘገምኩ፡፡ የገጠመኝን ጉድ ለውዷ ማንጠግቦሽ ስነግራት፣ ‹‹የዘንድሮ ወንድ ትልቅ የለ ትንሽ ሥራው ምን ሆነና…›› ብላ ስታሽሟጥጥ፣ ነገሩ ለእኔ ጭምር ስለሆነ እራቴን በልቼ ተጠቅልዬ ተኛሁ፡፡ ምን ይደረግ ታዲያ!

የሰውም ሆነ የአየሩ ጠባይ በከፋበት በዚህ ከባድ ጊዜ ከአንዱ ወደ ሌላው እየተዋከብኩ ከተማውን ባካልል ጠብ የሚል ነገር የለም፡፡ ሲኖትራክ፣ ዶዘር፣ ግሬደርና መሰል ማሽን አከራዮች በደህና ጊዜ ባለንብረት ሆነው ይኸው ከሰሞኑ ፕሮጀክት ፈሰስ እየተቌደሱ ነው፡፡ እኔና ቢጤዎቼ አንዱን እያነሳን ሌላውን እየጣልን ዝንባችንን እያባረርን ስንቀደድ የደላቸው ብር በአካፋ እየዛቁ ነው፡፡ ገቢ በማንኪያ ወጪ በአካፋ የሆነበት ሕዝባችን ደግሞ ዝምታ ውስጥ ነው፡፡ ነገር በገባኝ ጊዜም ሆነ በሐዘን በደስታው ከአጠገቤ የማይጠፋው ምሁሩ የባሻዬ ልጅ ላፕቶፑን ደቅኖ ከትረካ ጽሑፉ ሊላቀቅ አልቻለም፡፡ እሺ ቢለኝ ብዬ ቢራ እየጠጣን ትንሽ እናውጋ ብለውም ሊሰማኝ አልፈለገለም፡፡ ቢቸግረኝ እዚያው ግሮሰሪ ሄጄ የሌሎችን ወግ ለመስማትና ያላበው ቢራ ቸለስ አድርጌ ለመቀዝቀዝ ወሰንኩ፡፡ ግሮሰሪ ስደርስ ጢም ብሎ ሞልቷል፡፡ ጥግ ይዤ ያዘዝኩት እስኪመጣልኝ ስጠባበቅ አንድ ነገር ተገነዘብኩ፡፡ ግሮሰሪው ሙሉ ቢሆንም ባዶ እስኪመስል ፀጥታ ሰፍኗል፡፡ የበፊቱ ውካታ ጠፍቶ ሁሉም የግሮሰሪ ታዳሚ በራሱ ዛቢያ ላይ የሚሽከረከር ይመስል ነበር፡፡ የመጣልኝን ቢራ በግድ ጨርሼ ሁለተኛ ለማዘዝ ፀጥታው አላስቻለኝም፡፡ ምክንያቱም ጥልቁ ዝምታ አስፈራኝ፡፡ መልካም ሰንበት!

Latest Posts

- Advertisement -

ወቅታዊ ፅሑፎች

ትኩስ ዜናዎች ለማግኘት