Saturday, June 15, 2024
- Advertisement -
- Advertisement -

የተመረጡ ፅሑፎች

ተጠንቀቁ!

ሰላም! ሰላም! እንደምን አላችሁ ወገኖቼ በሙሉ፡፡ ድሮ አብዮተኞች በትግል ያልተገኘ ሰላም ከሽንፈት ይብሳል ይሉ ነበር አሉ፡፡ ለመሆኑ ትግሎቻችን በሙሉ ከአሸናፊነትና ከተሸናፊነት ጋር ብቻ ተጣብቀው መቀጠላቸው ለምን ይሆን? ምናለበት ሁላችንም አሸናፊ የምንሆንበት የጋራ ራዕይ ቢኖረን? አንዳንዴ ግራ ግብት ሲለኝ የምናገረውን አላውቅም። እናም ግራ ገብቶኝ ምሁሩን የባሻዬን ልጅ ባዋየው፣ ‹‹ሊጠቀልለን ከነበረው ቅኝ ገዥ ስንፋለም የውስጡን ጉልበተኛ ኮትኩተን እያሳደግን የዕፎይታ እንጂ የሰላም ጊዜስ አልነበረንም…›› አይለኝ መሰላችሁ? ዕፎይ አልኳ ወዲያው። መቼ የጭንቁ ጊዜ እንደሚመጣ አይታወቅማ እንዳትባባሉ። እስኪ ከአንዳንድ አባባል እየራቃችሁ፡፡ ከአባባል ብቻ ሳይሆን ከአንዳንድ ነገረኞች ጭምር። ምን ላድርግ ብላችሁ ነው? የወገኔን ንቃተ ህሊና የማያዳብሩ ከንቱ ነገሮች እንዳይጠፉ ቀና አስተሳሰብ ላይ የዘመቱ በዝተዋላ። በፈጣሪ ይሁንባችሁና ኮሎኒያሊስት ወራሪን ዓድዋ ላይ በጨበጣ ውጊያ ድባቅ የመምታት ጀግንነትና ብልኃት የነበረን ሰዎች፣ እንዲያው ቢያቅተን ቢያቅተን ይህንን ማሰብ ያቅተን? እስኪ አስቡበት። ታዋቂነት በስም ማጥፋት የሚገኝ የሚመስላቸው ከንቱዎች በዙ እኮ፡፡ በዚህ በሠለጠነ ዘመን ከንቱዎች በዝተው የሚጠቅሙ ሲመናመኑ ያሳዝናል፡፡ በጣም!

ለነገሩ ይኼ የሚያሳየው ከቀደምት ወራሪ ጠላቶቻችን እኩል ዛሬ አጠገባችን ያሉት የእኛው የሆኑት ሲባል፣ እንዲሁ ዋዛ እየመሰለን መሸወዳችን ይደንቀኛል። እንዴት ማለት ጥሩ። እንደምታውቁት አገራችንን ተፈጥሮ ከለገሳት መልካም የአየር ንብረት (እሱም ዕድሜ ማራዘሚያ ካልተበጀለት ያከተመለት ይመስላል) በነፃ ከምንስበውና ከምናስወጣው ኦክስጂን በቀር በነፃ አይደለም በብር፣ በቀን አንዴ ሦስቴ ብቻ ጎርሶ ማደር አሁንም ሕልም ነው። ዛሬም ድርቅ ያደርቀናል። የኑሮ ውድነቱ ያንገበግበናል፡፡ ሰላማችን እየተቃወሰ ምርታማ መሆን እያቃተን ነው፡፡ ስለዚህ ልብ አድርጉ ዛሬ በአጋጣሚ ብንጠግብ ነገን በጥርጣሬ እናያለን። ታዲያ ከወጣቱ ትውልድ ይልቅ ኢንቨስት ማድረግ የሚቀናን ተራ ነገር ላይ ቢሆን ምን ይገርማል? በአጭሩ በቃ ምን ልበላችሁ የዕፎይታ ጊዜያችንን በአግባቡ ሳንጠቀምበት የቀረነው በራሳችን ችግር ይመስለኛል። ጥፋትን እናስተምራለን እንጂ ልንማረው ኖሯል? ክፋትን ማለቴ ነው ወገኖቼ!

ከየት ወዴት ነበርን? እሺ በቃ ቅጥልጥሎሹን እንተወውና የተበጣጠሰውን እናገጣጥመው። ሰሞኑን ከወደ አሜሪካ የሚደወልልኝን የስልክ ጥሪ ልነግራችሁ አልችልም። አጫውቻችሁ እንደሆነ እንጃ እንጂ ይህች አሜሪካ በደካማ ጎናቸው እየገባች ያገተችብኝ ብዙ አብሮ አደግ ወዳጆቼን ነው። ይደውላሉ አላነሳም። ‹‹እነዚህ ሰዎች ዛሬም ና ሊሉኝ ነው?›› እያልኩ ሲጠራ ሳይለንት፣ ሲጠራ ሳይለንት። ኋላ ማንጠግቦሽ ናት፣ ‹‹እባክህ በሰላም አይመስለኝም የጨቀጨቁህ አንሳላቸው…›› ብላ ወተወተችኝ። ‹‹ተያቸው አሁን የተለመደውን መያዣ መጨበጫ የሌለው ወሬ ሰምተው መጥተህ አሳይለም ጠይቅ ሊሉኝ ነው። ርቆ ስለተራራው ማውራት እንደሆነ ጫፉን እንደ መንካት ያለ ስሜት አለው…›› አልኳት። የምሬን እኮ ነው። አንዳንዴ ግን የእኔም ጥርጣሬ ልክ ያለው አይመስልም፡፡ እኛ ድሮ የሠፈር ጉልቤ ሲያስቸግረን የምናደርገውን አታስታውሱም? ሲበቃ ይበቃላ። ስለዚህ ተሰብስበን መጀመሪያ በየት በየት ሮጠን ቤት እስክንደርስ የሚፈጅብንን ጊዜ፣ ቀኑን ሙሉ ዲስኮ ሰዓታችንን አሥር ጊዜ እያየን ስንዘጋጅ እንውላለን። መሮጫ መንገዱን ብቻ ሳይሆን ፍጥነትን ተጠቅሞ ጠላትን ማጥቃት እንለው ነበር። አይ ልጅነት!

ዛሬም በስተርጅና እዚያው የጠላትና የወዳጅ ሽኩቻ ውስጥ መኖራችንን ሳስብ ይገርመኛል። ብቻ የማንጠግቦሽ ውትወታ ሲበዛብኝ ‹‹ሃሎ!›› አልኩ። እንጃ በቅጡ የእግዜር ሰላምታ የሰጡኝ ከአምስቱ ሁለቱ ብቻ ናቸው። ሳነሳላቸው፣ ‹‹አንበርብር መጪው ጊዜ አይታወቅም። ይኼውልህ እንደታሰበው ሳይሆን ዶናልድ ትራምፕ እንደገና ካሸነፈ በቃ ማቄን ጨርቄን ሳልል ከች ስለምል ከአሁኑ ቤት እያፈላለግክ ሰንብት…›› አለኝ አንዱ በአንዱ ላይ ተደርቦ። ‹‹በፊት መጥተህ አሳይለም ጠይቅና ፈታ ብለህ ኑር ስትሉኝ አልነበረም ወይ? ‹ዩ ኤስ አሜሪካ ኢዝ አሜዚንግ› ምናምን የት ተቀበረ?›› ብላቸው ካርድ ምናምን ብለው ስልኩን ይዘጋሉ። አያድርስ አሉ አዛውንቱ ባሻዬ ነገር እንዳሁኑ የተገለበጠ ሲመስላቸው፡፡ ምሁሩ የባሻዬ ልጅ የገጠመኝን ስነግረው፣ ‹‹በቀደም ሦስተኛው የዓለም ጦርነት አይቀሬ መሆኑ የተረጋገጠበት ጊዜ ቢኖር ይህ አሁን ያለንበት እንደሆነ ከአንድ የውጭ ዜና አውታር ላይ አነበብኩ፡፡ እነሱ ትራምፕ ተመርጦ መኖሪያ ሊያሳጣን ነው ብለው ሲሰጉ፣ እኛ ደግሞ በድህነታችን ላይ ሰላም አጥተን መድረሻ እያጣን ነው…›› ብሎ ሆዴን አባሰው፡፡ ብሶት ብቻ!

የነገርኳችሁ ወዳጆቼ በጠቅላላ በሕገወጥ መንገድ አሜሪካ እንደገቡ አውቃለሁ። ግን ከዚያ በላይ የማውቀው አሜሪካ የብዙኃን እናት ከየት ለምን ወዴት ሳትል፣ የነገሯትን አምና የሆዷን በሆዷ ይዛ፣ ዋናው የሰው ዘር መሆናችሁ ነው› ብላ፣ ሁሉን ዕድል ሰጥታ ተንከባክባ መያዟን ነበር። ታዲያ አሁን ምን ተፈጠረ? ስከንፍ ሄጄ አንዱን በቅርብ የተዋወቅኩት ዳያስፖራ፣ ‹‹ይኼ ዶናልድ ትራምፕ በቢንላዲን የተተካ አሸባሪ ነው እንዴ?›› ስል ጠየቅኩት። ‹‹ኧረ ተው፣ ማን ነው እንዲያ ያለህ? ወሳኙ የአሜሪካ ፕሬዚዳንት እኮ ነው…›› ብሎ ተገረመብኝ። አንዳንዴ እኮ ደላላ መሆን ጉዳቱ እዚህ ላይ ነው። ዳያስፖራው ብዙ መረጃ ስለትራምፕ በሚገባ ካስጨበጠኝ በኋላ ግን፣ ይኼ ባይደን የሚሉት ጦረኛ የጃጀ ሰውዬ ዳግም ከተመረጠ እንኳን እዚያ እዚህም በሰላምና በነፃነት መኖር የምችል አልመስልህ አለኝ። በፊት ዴሞክራቶች የእኛ ወዳጆች ይመስሉኝ ነበር፡፡ ለካ በየቦታው ጦርነት እየለኮሱ የአዳምን ዘር የሚያፋጁ ወንበዴዎች መሆናቸው የተገለጸልኝ እኮ አሁን ነው፡፡ ወዳጆቼ የእኛ ነገር ግራ ቢያጋባኝ እኮ ነው አትላንቲክን በሐሳብ አትሻገሩ የምለው፡፡ ሌላ ዓላማ የለኝም!

በተያያዘ ነገር ከዓመታት በፊት ከአሜሪካ ለጉብኝት ወደ እናት አገራቸው ኢትዮጵያ የመጡ ወጣቶች ለሦስት ወራት የሚያርፉበት ግራውንድ ፕላስ ዋን ላሳያቸው የሄድነው ትዝ አለኝ። እነሱ መኪና ተከራይተዋል፣ ዶላር ዘርዝረዋል፣ በቃ ዓለም ዘጠኝ ብለው ጭሰት ላይ ናቸው። እየሄድን፣ ‹‹እንዴት ናት ታዲያ አገራችን? አድጋለች አይደለም?›› በማለት ሳይሉኝ ወሬ ጀመርኩ። ‹‹ዋት?!›› ብላ አንደኛዋ ሳቀችብኝ። ቻለው አንበርብር እያልኩ በውስጤ ሲቀባበሉብኝ ዝም። ‹‹‹ሉክ› እስኪ እዚያ ጋ ሰውዬው ምን እንደሚሠራ?›› ስባል ዞሬ ሳይ አንዱ መንጋጭላውን መዳፉ ላይ አመቻችቶ አስደግፎ ተቀምጦ ሥራውን ሲሠራ አያለሁ። ‹‹‹ዶንቺዩ ጋይስ ሃቭ ፐብሊክ ቶይሌት?››› ስትለኝ ሌላይቱ፣ ‹‹ነበረን ግን እየሞላ ሲያስቸግር ተዘጋ መሰለኝ…›› ብዬ መቀባጠር። ‹‹‹ዋት ኢዝ› ዕድገት? ‹ሉክ› እስኪ…›› ስባል አሁንም በሕጉ መሠረት ቅድሚያ የሚገባውን ተሽከርካሪ አንዱ በእልህ ደርቦ ቀድሞ መንገድ እየዘጋ እጁን አውጥቶ ይሳደባል። እኔ ራሴ በድንጋጤ ግራ ገባኝ፡፡ አላስችለኝ ሲል፣ ‹‹እኔ እኮ ጥያቄዬ ከትናንት ዛሬ አዲስ አባችንን እንዴት አገኛችኋት ነው…›› ብዬ ሳልጨርስ፣ ‹‹እንዴ በእኛ ጊዜ እኮ ሕዝብ ፊት መፀዳዳት ቀርቶ ሲያስነጥስህም ተሳቀህ ነበር። እየው እየው ደግሞ ይኼን…›› ብላ ሦስተኛይቱ ፊቴን ጠመዘዘችው። ወይ ጉዳችን!

አስገኘው ተብሎ የተላከብኝ ሳይሆን አይቀርም የቆመ መኪና ጎማ ላይ ኃፍረቱን ያለ ኃፍረት እያራገፈ ሽንቱን ይሸናል። ‹‹ኧረ መንገዱን፣ ኧረ ፎቁን፣ ኧረ ኮንዶሚኒየሙን…›› ምን ያላልኩት አለ አንዴ ገልመጥ ብላችሁ እዩት ብል ማን ሰምቶኝ። ‹‹ትመጣለህ ዶላር ትዘረዝራለህ ትበላ ትጠጣና ስትጨርስ ወንድሜ ‘ኖ መኒ ኖ ፈኒ’ እያልክ መጓዝ ነው…›› ብለው የተናገሩት አይረሳኝም። ከዚያ በላይ ሽንጤን ገትሬ ብሟገት ማሰሪያው ‹ነን ኦፍ ዩር ቢዝነስ› የምትል የዳያስፖራ ዓረፍተ ነገር ናት ብዬ እኔም ቢዝነሴን አስቀደምኩ። የዘንድሮው የመፀዳጃ ቤት ግንባታ ላይ ተሳትፎ እንዲያደርጉ ጥሪ ይደረግላቸው አይደረግላቸው ግን አላወቅኩም፡፡ ምሁሩ የባሻዬ ልጅ ያኔ ምን አለኝ መሰላችሁ፣ ‹‹አንበርብር አሁን ቀረ እንጂ እኛ እኮ መንገድ ላይ መብላት የምንፀየፈውን ያህል መፀዳዳት አያሳፍረንም ነበር፡፡ በዚህ ዘመን ልክ እንደ ርዋንዳ መዲና ኪጋሊ ከተሞቻችንን ንፁህ ማድረግ ካልቻልን ማፈር ያለብን በራሳችን ነው…›› ብሎኝ ነበር፡፡ ዛሬ ያ ምኞት ዕውን ሊሆን ነው መሰል፡፡ ይበል እንበል እንጂ!

በሉ እንሰነባበት። አልከራይ ብሎ ሦስት ወራት የተዘጋ አንድ ቆንጆ ቪላ አከራይቼ አንድ ቅጥቅጥ አይሱዙም እጄ ላይ ነበር እሱን ተገላግዬ ኮሚሽኔን በአካውንቴ ተቀባበልኩ። ከዚያ ባለፈ ባገደምኩበት ይኼ ነገር ጠማቂ በሽሙጡና በስላቃዊ ንግግሩ እየተተናኮለ ሲያስቸግረኝ፣ ሳላስበው ያለ ሰዓቱ ግሮሰሪ መጎለት አሰኘኝ። ይኼን እያሰብኩ ባሻዬ ደወሉ። ‹‹ምነው?›› ስላቸው፣ ‹‹ችግር ተፈጥሯል ቶሎ ድረስ…›› ብለው ጆሮዬ ላይ ዘጉብኝ። ስበር ሄድኩ። ስደርስ ባሻዬ ሠፈርተኛውን ለከሪደር ልማት የታጠረ ቆርቆሮ አጥር ሥር ሰብስበው ያወራሉ። ጠጋ ብዬ ሳዳምጥ ለካ የሠፈራችን ጎረምሶች አንድ በአንድ፣ ‹‹ልማት ማለት ምንድነው?›› የሚል ጥያቄ ቀርቦላቸው ወድቀው ኖሯል። የስብሰባው አስፈላጊነት መመለስ አለመቻላቸው ብቻ ሳይሆን፣ ባለማወቃቸው አለማፈራቸውና አለመሸማቀቃቸው ጭምር መሆኑ ነው። ልጅ ድሮስ ያልተነገረውን ከየት ሊያመጣው ኖሯል፡፡ የአያት ቅድመ አያቶቹን የጀግንነትና የአርቆ አሳቢነት ታሪክ በቅጡ ያልተማረ ትውልድ፣ የልማት ትርጉሙ ጠፍቶበት ግራ ቢጋባ አይገርምም፡፡ አውቆ አጥፊው በበዛበት በዚህ ዘመን ይህ ምን ማለት ነው፡፡ ምንም እንበለው እንጂ!

ባሻዬ፣ ‹‹በእውነቱ ወልደናል አትበሉ። ታሪኩን የማያውቅ ትውልድ ማለት እኮ ለእናት ለአባቱ አይመለስም። በእስራኤልም የአባቶቹን ታሪክ የማያውቅ ጡንቻውና ወኔው እንደ ላባ የሳሳ ትውልድ ተነሳ ይላል የዜና መዋል ዘጋቢ…›› እያሉ ይደሰኩራሉ። በዚህ መሀል አንዱ ከአጠገቤ የተቀመጠ፣ ‹‹እንዴት ታሪክ ይናቃል? ከዓድዋ በኋላ እኮ ይህች አገር ተፈርታ፣ ተከብራ፣ ተወድሳ፣ አርዓያ ተደርጋ፣ ማንም ሳይጠጋት ኮርታ ያኮራችን ናት…›› ይላል። ሌላው ደግሞ ከዓድዋ ውርደት በኋላ መስሎኝ ያውም አርባ ዓመት አድብቶ ጣሊያን ቂሙን ይዞ ተመልሶ የመጣው…›› አለው። ያ ወደ እኔ ዞሮ፣ ‹‹ጣሊያን ተመልሶ መጥቶ ነበር እንዴ? እኮ ከዓድዋ በኋላ?›› ብሎ አረፈው። ይኼን ስሰማ ባሻዬን ቀስ ብዬ፣ ‹‹እስኪ ልጆቹን ትተው ከወላጆቻቸው ጀምሩ?›› አልኳቸው። ልጆቹን ልማት ምን ማለት እንደሆነ መጨቅጨቁን ትተው ወደ ወላጆቻቸው ዞሩ። የባሰ አታምጣ አሉ፡፡ የባሰ መጣ ስላችሁ፡፡ ባሻዬ የሰሙትን ሰምተው ማታውን ግፊታቸው ጨምሮ ሲያንቆራጥጡን አደሩ። ስንቱ ይሆን በዚህ ዘመን ንዴት ደሙ የሚያሻቅበው!

ቆይ ግን ሳናስተምር ትውልድ ወቀሳና ሽሽቱ ወዴት ነው? ከታሪክ ወይስ ከራስ ሽሽት? ከመለደፍ ምናለበት አንዳንድ ቀን ማጤን ቢቀድም? ልጅየው ነው አባት ወይስ አባትየው ነው ልጅ? በበኩሌ እንነጋገርበት ብያለሁ። በዚህ ሁኔታ ውስጥ እያለሁ ምሁሩ የባሻዬ ልጅ ደውሎ ግሮሰሪያችን ተቀጣጠርን፡፡ እኔም ነገር እየበላሁ ሄድኩ፡፡ ስደርስ ግሮሰሪው ጢም ብሎ ሞልቶ ነበር፡፡ የእኛ ሰው ‹ሺሕ ዓመት አይኖርም› እያለ መጠጣት ልማድ ማድረጉ ሲታወሰኝ፣ እኔም አንዱ መሆኔን ለአፍታም አልዘነጋሁም፡፡ እንደ ጲላጦስ እጅን እየተጣጠቡ ንፁህ ነኝ ማለት ከንቱነት ነው፡፡ ይህንን አንረዳም ወይም መስማት አንፈልግም የሚሉ ግን ትችታቸው ከመብዛቱ የክፋታቸው መጠን መጨመር ሲታወሰኝ ሰውነቴ ያተኩሳል፡፡ ገና ገብቼ ከመቀመጤ ከተፎው አስተናጋጅ ያላበው ቢራ ሲያመጣልኝ በትንፋሽ ከጨለጥኩ በኋላ በአንገቴ ዞር ዞር ስል የባሻዬ ልጅ ደረሰ፡፡ እሱም የቀረበለትን ቢራ ካንደቀደቀ በኋላ፣ ‹‹ውሎ እንዴት ነበር?›› ሲለኝ ነገርኩት፡፡ ‹‹አንበርብር የዘመኑን ነገር ለዘመኑ ሰው ተወው የሚባል አነጋገር አለ፡፡ እኔና አንተ ያለፉትን ዘመናት እያሰብን ማሳሰቢያ ወይም ምክር ቢጤ ጣል ማድረጋችን መልካም ነው፡፡ ነገር ግን የውሳኔው ባለቤት ትውልዱ ነው፡፡ በሰላም መኖር፣ ከችጋር ተላቆ መበልፀግ ወይም እርስ በርሱ እየተጠዛጠዘ በረሃብ መማቀቅ የትውልዱ ውሳኔ ነው፡፡ የእኛ ትውልድ ኃላፊነት እንደኛ የመከራ ፅዋ እንዳትጨልጥ ተጠንቀቅ ማለት እንጂ፣ በዚህ ግባ በዚህ ውጣ ማለት አይደለም…›› ሲለኝ አልዋጥልህ አለኝ፡፡ ‹‹ምነው እባክህ ምሁር ሆነህ ይህንን እንዴት ትላለህ?›› ስለው፣ ‹‹ጠማማ አክቲቪስት ነኝ ባይ በበዛበት ዘመን ቀና ከየት ይገኛል ብዬ ነው መከራ የማየው? አንተም ራስህ ተጠንቀቅ…›› ሲለኝ የስንቶች ተስፋ መቁረጥ እሱ ውስጥ እታየኝ እኔም ተጠንቀቁ ብያለሁ፡፡ መልካም ሰንበት!   

Latest Posts

- Advertisement -

ወቅታዊ ፅሑፎች

ትኩስ ዜናዎች ለማግኘት