Saturday, December 3, 2022
ሌሎች ዓምዶች
    - Advertisement -
    - Advertisement -

    የተመረጡ ፅሑፎች

    ምን ያምራችኋል?

    ሰላም! ሰላም! እየጀመርን የምናቋርጠው፣ እየቀጠልን የምንበጥሰው ከመብዛቱ የተነሳ እንኳን ሰላምታው ምሳና ዕራቱ ቢረሳን ምን ይፈረድብናል? ለማንኛውም ሰላም ለሁላችሁ ይሁን፡፡ ሰላም በሌለበት ጠብ ይበረታል፡፡ ጠብ በበረታበት ደግሞ ትርፉ ጥፋት ብቻ ነው፡፡ ከጥፋት ይሰውራችሁ፡፡ እንዲሁም ከአጥፍቶ ጠፊዎች፡፡ በነገራችን ላይ የአጥፍቶ ጠፊ ጉዳይ ሲነሳ ቦምብ እያፈነዱ ለእልቂት ከሚዳርጉት በተለየ ፆታ፣ ዘር፣ እምነትና የቆዳ ቀለም ሳይለዩ በተሳለ ጎራዴ አንገት የሚቀሉ መቀፍቀፋቸው የዓለም ፍፃሜ ምልክት ይሆን ወይ እያልኩ እጨነቃለሁ፡፡ ግድ የማይሰጠው ደግሞ፣‹‹አንበርብር ልፋ ብሎህ ነው እንጂ ማን ለማን ደንታ ሲኖረው አይተሃል?›› ብሎ በነገረኝ ጠቅ ያደርገኛል፡፡ በነገር ጠቅ ጠቅ የተጀመረው ወግ ከእናቱ አንቀልባ ላይ አልወርድ እንዳለ ሕፃን የሆነው ፖለቲካችን ላይ ይከመርና ሥራ ያስፈታኛል፡፡ እግሬ እስኪነቃ ስዞር የማየውንና የምሰማውን ልንገራችሁ ብዬ ብነሳ፣ ግማሻችሁ ወደ ሆስፒታል ግማሻችሁ ወደ ፀበል ሪፈር ስለምትደረጉ ይቅርባችሁ፡፡

    ምሁሩ የባሻዬ ልጅ ሰሞኑን ምን እንደሰማ አላውቅም ‹‹እህህ…›› ይላል፡፡ ‹‹ምን ሆነሃል?›› ብዬ ስጠይቀው፣ ‹‹ተወኝ እባክህ!›› እያለ ይንጐማለላል፡፡ የእሱ እንዲህ መሆን ውስጤን ሲጐረብጠው ውሎ ምሽት ላይ ቤት ስገባ ውዷ ማንጠግቦሽ በኩርፊያ ፊቷ ተራራ አክሏል፡፡ ‹‹ምንድነው ነገሩ?›› ስላት፣ እሷም እንደ ባሻዬ ልጅ ‹‹እህህ…›› ከማለት ውጪ መልስ ነፈገችኝ፡፡ ኧረ ምንድነው ነገሩ? ብላት ብሠራት የኩርፊያዋን ሚስጥር ለመናገር ፈቃደኛ ያልሆነችው ማንጠግቦሽ እንዲሁ ስትገላበጥ አደረች፡፡ እንዳይነጋ የለም ባንኜ ስነሳ አጠገቤ የለችም፡፡ አንዴ ጓዳ፣ ከዚያም ማዕድ ቤት፣ በኋላም ጓሮውን ብዞር እሷን ማግኘት አልተቻለኝም፡፡ ቢቸግረኝ ሞባይል ስልኳ ላይ ደወልኩ ዝግ ነው፡፡ የባሰ አታምጣ በአንዴ አመዴ ቡን አለ፡፡ ከንፈሬ ደረቀ፡፡ ዓይኖቼ ፈጠው ቀሩ፡፡ ምንድነው ነገሩ?

    እግሬን እየጐተትኩ ወደ አዛውንቱ ባሻዬ ቤት አመራሁ፡፡ ማልደው ቤተ ክርስቲያን መሄዳቸው ተነገረኝ፡፡ ተመልሼ መጥቼ ባለሦስት እግር መቀመጫ አውጥቼ የጠዋቷን ፀሐይ እየሞቅኩ በሐሳብ ነጐድኩ፡፡ በዚህ መሀል ስልኬ ጮኸ፡፡ ተፈናጥሬ ተነስቼ ማን እንደደወለ የስልኬ ጠባብ ስክሪን ላይ ሳጮልቅ ማንጠግቦሽ ናት፡፡ እየተንገበገብኩ ‹‹ሃሎ …ሃሎ…›› ስል፣ ‹‹አንበርብር ምን ሆነሃል? ለምንድነው እንደ ሶሎግ ውሻ የምታለከልከው …›› አለችኝ፡፡ ወይ ጉድ? ትናንት ኩርፊያ ዛሬ ዘለፋ፡፡ ‹‹የት ሆነሽ ነው?›› ስላት፣ ‹‹ያንተን ጉድ ላጣራ ነበር አልተሳካልኝም እባክህ…›› ብላ ዘጋችው፡፡ የእኔ ጉድ ምን ይሆን? ምኑስ ነው ያልተሳካው? ለማንኛውም እሷ እንኳን ደህና ሆነች ብዬ ወደ ድለላዬ አዘገምኩ፡፡ ደላላው አንበርብር ምንተስኖት እያንዳንዱ ቀን ያስፈልገዋል፡፡ አለበለዚያ የዘንድሮ ኑሮ እንደ ዶዘር በላዩ ላይ ይሄድበታል፡፡

    የሆዴን በሆዴ ብዬ አንድ የማሻሽጠው ቪላ ስለነበር ወደዚያው አመራሁ፡፡ ገዥው ቅብርር ያለ በሃያዎቹ አጋማሽ ላይ የሚገኝ ወጣት ሲሆን፣ ጆሮው ላይ የሰካው ‹ኢርፎን› በጣም ‹ቢዚ› ያደረገው በመሆኑ አልፎ አልፎ ነው የሚያናግረኝ፡፡ በሙዚቃ ይሁን በቀልድ ወይም በሌላ ነገር እያዋራኝ ሲስቅ በቅርቡ ከአማኑኤል ‹‹ግራጁዌት›› ያደረገ እየመሰለኝ መሳቀቄ አልቀረም፡፡ ብቻ እንደምንም ብዬ የዛሬውን ቢዝነሴን ዳር ላድርስ እንጂ፣ ከእንዲህ ዓይነቱ ዋዘኛ ጋር ደንበኝነት ማበጀት አልታየኝም፡፡ የምታብረቀርቀው ዘናጭ ‹ቪ8› መኪናው ውስጥ ገብተን ወደ ሲኤምሲ አቅጣጫ ጉዞአችንን ስንጀምር፣ ‹‹ይገርምሃል በደላላ ቤት መግዛት አልፈልግም ነበር፡፡ ነገር ግን ምን ታደርገዋለህ አንተ እጅ ላይ ጣለኝ፤›› ብሎ አስገምጋሚ ሳቁን ሲለቀው ቀኑን ረገምኩት፡፡ አንዳንዱ ቀን ደግሞ ከእንዲህ ዓይነቱ ጋርም ያገናኛል፡፡ ቀልቡ ወይ ከእኔ ወይ ከራሱ ሳይሆን የሚፈለገው ቪላ ጋ ደርሰን ቆምን፡፡

    ባለቤቱ ከዓመት በፊት ገንብተው የጨረሱትን ቪላ ከአምስት ሚሊዮን ብር በታች አንዲት ሰባራ ሳንቲም ሳይቀንሱ እንደሚሸጡት ኮምጨጭ ብለው ሲናገሩ፣ አጅሬ ጎረምሳው ተዟዙሮ አይቶ ገቢ እንደሚያደርገው ሲያውጅ እኔ አላመንኩም፡፡ የማገኘው ዳጐስ ያለ ኮሚሽን ከሚያስገኝልኝ ይልቅ እኔን ያስደነቀኝ፣ ይኼ ወጠጤ ጎረምሳ በዚህ ዕድሜው ለአንድ ቪላ መግዣ አምስት ሚሊዮን ብር ከየት አመጣ የሚለው ነው፡፡ አንድ ቪላ በዚህን ያህል ብር እንደ ቀልድ ከሸመተ ለሌላ ሌላው ያካበተው ስንት ይሆን ብዬ በሐሳብ ጭልጥ አልኩ፡፡ ከነጐድኩበት የቀን ቅዠት የመለሰኝ የገዥና የሻጭ በከፍተኛ ሳቅ የታጀበ መተቃቀፍና ‹‹ቺርስ›› ዓይነት መጨባበጥ ነበር፡፡ እኔም የድርሻዬን ተቀብዬ ሰዎቹን በቆሙበት ጥዬአቸው ስሄድ፣ ውስጤ በደስታ ምትክ በሐዘን ተቆራምዶ ስለነበር የምረግጠውን እንኳ በቅጡ ማየት ተሳነኝ፡፡

    እኔ አንበርብር ምንተስኖት ለድለላ ላይ ታች ስማስን የባከኑት ዓመታት ያንን ቦርቆ ያልጠገበ ጎረምሳ ያደርሳሉ፡፡ ኑሮዬ በበርካታ ቀዳዳዎች የተከበበ በመሆኑ አንዱን ስደፍን ሌላው ሲያፈተልክ፣ ፀጉሬ ከመሸበት አልፎ ተመልጧል፡፡ ይቺ ገዳዳ ባርኔጣዬ ባትከልለኝ ኖሮ የዘንድሮ ንፋስ የቀረውን ፀጉር ይዞት ሄዶ ባልጩት መምሰሌ ሳይታለም የተፈታ ነው፡፡ የሆነስ ሆነና የእኛ ነው የምንለው ሀብት ወይም ጥሬ ገንዘብ ምንጩ ካልታወቀ እንዴት መተማመን ይቻላል? በየሥፍራው የሚገነቡት ሰማይ ጠቀስ ሕንፃዎች፣ የሚከፈቱት ታላላቅ ሆቴሎች፣ እንደ እንጉዳይ የሚፈሉት ሱፐር ማርኬቶች፣ ውድ የአልባሳትና የመጫሚያ መደብሮች፣ እኔ ነኝ ያሉ ሬስቶራንቶች፣ ዋጋቸው የማይቀመስ ሽቶ ቤቶችና የመሳሰሉት የንግድ መናኸሪያዎች በባለቤትነት የሚይዙዋቸው እነማን ናቸው? ትናንት የት የነበሩ ናቸው? ምን ሠርተው ምን አፈሩ? ከትቢያ ተነስተው በምን ያህል ፍጥነት እላይ ተሰቀሉ? የሚሉት ጥያቄዎች ሆድ ይፍጀው ያስብሉኛል፡፡

    ሆዴን ባር ባር ሲለኝ ያ የባሻዬ ልጅ ነው ትዝ የሚለኝ፡፡ ደወልኩለትና ወደዚያች ግሮሰሪ ብቅ እንዲል ነገርኩት፡፡ ግሮሰሪያችን በደንበኞች ከዳር እስከ ዳር ጢም ብላለች፡፡ ጥግ ላይ ሆኜ የቀረበልኝን ያላበው ቢራ በአንድ ትንፋሽ ሳንቆረቁር የባሻዬ ልጅ ደረሰ፡፡ ‹‹እህህ… ከምትል ከቢራ ጋር ወግ ብትይዝ ሳይሻልህ አይቀርም…›› እያልኩ ወጌን ጀመርኩ፡፡ ‹‹እህህ ነው እንጂ ሰው በአያሌው ታሞ፣ ካማረሩትማ ይጨምራል ደግሞ…›› እያለ በዝግታ አንጎራጎረ፡፡ ‹‹የአንተ እህህ እና የማንጠግቦሽ ኩርፊያ አልገባኝ ስላለ ወርቁን ትተህ ሰሙን ብትፈታልኝ ብዬ ነው የፈለግኩህ…›› ማለት ስጀምር ሳቁን ለቀቀው፡፡ እየደጋገመ ሲስቅ ቆይቶ፣ ‹‹አይ አንበርብር እኔ ነኝ ጉድ የሠራሁህ፤›› አለኝ፡፡ በአልገባኝም አየሁት፡፡ ‹‹ማንጠግቦሽን ትናንት እስኪ ማታ ቤት ሲገባ ኩርፍ በይበትና የሚሆነውን ንገሪኝ ብላት፣ ኩርፊያዋን የእውነት አድርጋው እንቅልፍ እንደነሳችህ ነገረችኝ፡፡ ሚስቶች ሲያኮርፉ ባሎች እንዴት ነው የሚሆኑት የሚል ጥናት እየሠራሁ ስለነበር፣ ማንጠግቦሽ ኩርፊያው ለሃያ አራት ሰዓት የሚቆይ መስሏት አንተንም ራሷንም ስትበጠብጥ ዋለች…›› እያለ ሲነግረኝ፣ ‹‹ጉድህን አውቃለሁ ብዬ ሳይሳካልኝ ቀረ…›› ያለኝ ድምጿ ጆሮዬ ላይ አስተጋባ፡፡ ኧረ ጐበዝ! የተማረውና ያልተማረው ድንበሯ ያልተለየበት አገር ውስጥ እየኖርን እንዴት አገር ያድጋል? እንዴትስ አንዱ ሌላውን ያስተምራል? በጣም ፈራሁ!

    እስኪ እንሰነባበት፡፡ የባሻዬ ልጅ ወሬ ቃር ቃር ቢለኝም የግሮሰሪው ደንበኞች ወግ ግን ጆሮዬን እየሳበው፣ እያከታተልኩ የጠጣሁት ቢራ ሰውነቴን ዘና እያደረገው እንደነበር እውነቱን ባልናገር ጥሩ አይደለም፡፡ አንዱ ከወዲያ ማዶ ሆኖ ለሌላኛው፣ ‹‹ማንን ነው ለመምረጥ የተዘጋጀኸው?›› በማለት በሞቅታ የታጀበ ጥያቄ ድንገት ሲያቀርብለት ግሮሰሪዋ ከመቅጽበት በፀጥታ ተዋጠች፡፡ ያው ሰው፣ ‹‹ፖለቲካ ሲወራ የምን ፀጥታ ነው? የምን በፍርኃት መራድ ነው?›› ሲል አንዳንዶች ሹልክ እያሉ ወጡ፡፡ ‹‹ፖለቲካና ኮረንቲን በሩቁ ነው እያላችሁ እስከ መቼ ትኖራላችሁ?›› እያለ ያው ሰው ነገሩን ሲቀጥል አንዱ ከደጅ ገባ፡፡ ገና ደርሶ የሚጠጣውን ከማዘዙ፣ ‹‹ወንድም ኳሱን በአየር ከምትጠልዝ መሬት ብታሲዘው አይሻልህም?›› ከማለቱ፣ ‹‹እባክህ ተወኝ፡፡ ኳስ በመሬት ብቻ ጨዋታ አይደምቅም፡፡ ከዚህ ይልቅ በአገራችን ጉዳይ በያገባኛል ስሜት መነጋገር ይበጃል…›› ሲለው ፀጥታው ጨመረ፡፡ አንዱ በለሆሳስ ‹‹ይኼ ተናግሮ አናጋሪ›› ሲል ሌላው፣ ‹‹የበሰበሰ ዝናብ አይፈራም ብሎ ነው እባክህ›› ይባባላሉ፡፡ የባሻዬን ልጅ፣ ‹‹ይኼ ሁሉ ቱማታ ምን ይሆን?›› በማለት ጥያቄ ሳቀርብለት፣ ‹‹በፀጥታ ውስጥ የሚሰማ ጥልቅ ጩኸት ነው…›› ሲለኝ የባሰውን አደናገረኝ፡፡ ያ ነገረኛ ሰው፣ ‹‹በቃ ከእከሌና ከእከሌ ማለት ካቃተህ ከቆሎና ከአሻሮ ማንን ትመርጣለህ?›› ሲል ግሮሰሪዋ በአንድ እግሯ ቆመች፡፡ ከቁጥጥር ውጪ የሆነ ሳቅ አጥለቀለቃት፡፡ ባንኮኒው ላይ የቆመው፣ ‹‹ካልጠፋ ከቆሎና ከአሻሮ ምረጡ እንዴት ትላለህ?›› ብሎ ሲጠይቀው፣ ‹‹ብትፈልግ ከቢራና ከአረቄ፣ ከንፍሮና ከገንፎ፣ ከጃኬትና ከካፖርት፣ ከባቡርና ከመኪና… መምረጥም መብትህ ነው፤›› ብሎ ሲሰናበተን አማራጭ ፍለጋ የምንሄድበት ርቀት እየታየኝ በሐሳብ ነጐድኩ፡፡ ወደ ራሴ መለስ ብዬ ምርጫዬን ሳሰላስል ራሴን አጣብቂኝ ውስጥ ከተትኩት፡፡ እግር ወይስ ዓይን? የባሻዬን ልጅ ምረጥ ስለው፣ ‹‹ከምንና ከምን?›› ብሎ በዓይኑ ጠቀሰኝ፡፡ ‹ሁሉ አማረሽን ገበያ አታውጧት› አሉ? መልካም ሰንበት!         

     

    Latest Posts

    - Advertisement -

    ወቅታዊ ፅሑፎች

    ትኩስ ዜናዎች ለማግኘት