Saturday, December 3, 2022
ሌሎች ዓምዶች
    - Advertisement -
    - Advertisement -

    የተመረጡ ፅሑፎች

    በስንቱ እንፋጠጥ?

    እነሆ መንገድ! ከሜክሲኮ ወደ ቄራ ልንጓዝ ነው። ጎዳናው በባለርስቶቹ ዘመን ብዙ ለምዶ ኖሮ እንደተወረሰ ሰፊ እልፍኝ፣ በስመአብ በስመአብ አልኩኝ ብቻዬን ቀርቼ ይባልበት ይዟል። እልፍ ነን። ብቻ ለብቻ ቆመናል። ሐሳቦቻችንና ውጥኖቻችን በሕይወት መድረክ ላይ የተጠላለፉ ነባር፣ ደብዛዛ መስመሮች ሆነዋል። ያ ወንድሜ እንደማያውቀኝ፣ ያቺ እህቴ እንዳልተወለደችኝ አቀርቅራ ትጓዛለች። ካልያዙ መያያዝ አይቻልም የተባልን እንመስላለን ገንዘብን። መነሻ መድረሻችን ይኼው እየደረቡ መታረዝ፣ እየበሉ መራብ ሆኖል። በወል አቧድኖ የሚያቧጭቀን የማካበት ወኔ በነጠላ ኑሮ ያብከነክነናል። ተሳፋሪ ይወርዳል ደግሞ ይሳፈራል። ሥር እየሰደደ ያስቆዘመን ቋንቋ የለሽ የባይተዋርነት ስሜት ግን መቋጫ ፌርማታ እንዳጣ ነው። ሳንነጋገር ተግባብተን፣ ይኼንኑ የብቻነት ቅዝምዝም መንገድ ያበጀንለት መስሎን በፋሽን አልባሳት፣ በሞዴል አውቶሞቢል፣ በዘመነኛ ደርበ ብዙ የመኖሪያ ቤት ብንሸፍነውም አላሸነፍነውም። ምክንያቱም መንገድ አልቆ አያልቅምና፣ ስሜትና ሐሳብ የመንገድ ገባር ናቸውና፣ ሰው ቆሞ ከሄደ እርካታው በዘለዓለም ዕድሜ አትሰፈርም። እንባና ሳቅ ሰው የመሆን ዕዳ ነባር ኮሎች ናቸው። ይኼው እዚያች ታክሲ ጎማ ሥር አንድ ጠኔ ያደባየው ወድቆ እጆቹን መዘርጋት አቅቶት፤ ያው መንገዱን ተሻግሮ አንዱ ሕይወት አልጋ ባልጋ፣ ጭረት የማያውቀው የሚመስል ጎልማሳ ሥጋ ቤት በር ላይ ቁረጡ እንቁረጥ ሲል። የመሸብን ሳይነጋልን የነጋላቸው፣ የንጋታቸው ብርሃን ዓይን ወግቶ ይገላል። ሕይወት በአድሏዊነት ስትታማ ደግሞ መልሳ የወደቀውን አንስታ፣ ከፍ ከፍ ያለውን ዝቅ አርጋ ስሟን እያደሰች ግራ ታጋባለች። እንጀራን ተገን አርጎ የሚያጣድፈን ኑሮ ሞልቶ ሳይሞላ ጎሎ ሳይጎል ለምናይ አተኳሪዎች የጎዳናው ጥልቅ ዓላማ ከትርምሱ ጀርባ ለምን? ለማን? እንዴት? ከየት? ወዴት? እያስባለ ጥያቄና ጥያቄ ብቻ የማስደርደር ይመስላል። ባይመስልም ለነገሩ ኑሮና ኗሪው ትርፉ መጠየቅ ብቻ ነው።

    ጉዟችን ተጀምሯል። ከሹፌሩ ጀርባ የተሰየሙ ወጣቶች በቫይበር እያወሩ ነው። እሺ ባክህ እናንተ በውስኪ እኛ ደግሞ በዘይት እየተጨማለቅን ነው። ክብሩ ይስፋ እርሱ መድኃኒያለም ይላል በወዲያ በኩል። ምንአለበት ለብቻቸው ቢያወሩ። ላውድ ላይ አድርገው ሲያደነቁሩን ዝም ትላለህ? ይላል መሀል መቀመጫ ላይ ከጎኔ የተሰየመ ጎልማሳ። ወያላው በፈገግታ ብቻ ጥሎን ሸሸት አለ። እኔ የምለው? ለንደን እንዴት ነው ዌዘሩ? አለ እዚህ ሸገር የቄራ ታክሲ የተሳፈረው። አሸወይና ነው። ምን ኑሮማ ያለው አዱገነት አይደለም እንዴ? እኔማ ከእንግዲህ ቆይ ታየኛለህ። ያለችኝን ሰባስቤ ሮጬ መምጣት ነው። ይለዋል። እኛ በየት በኩል ሮጠን እንውጣ እንላለን እሱ ሮጬ እመጣለሁ ይላል። አይ አለማወቅ።  ከራርመው ሲለዩዋት እንኳን አገር ወፍም ታባባለች እኮ።  ይላል ጎልማሳው። የሚናገረውን አያውቅምና ይቅር በሉት ብሎ ማለፍ ነው ባዩዋ ደግሞ ከጀርባ፣ ሦስተኛው ረድፍ ላይ ቢጫ ስካርፍ የጠመጠመች ተሳፋሪ ናት። እህም ይላል ጎልማሳው ዓይን ዓይኗን እያየ። እኔ የምልህ እስኪ ሚስትም ፈልጉልን እንጂ። እኛማ እንዳያያዛችን ማጥመድ የምንችል አልመሰለኝም ሲል የለንደኑ ይኼኛው ዕድሜ ለሚኒየማችንና ለዲያስፖራ ተንከባካቢው መንግሥታችን ከየሄዳችሁበት ሰብስቦ አምጥቶ በተናችሁ፤ ይኼው ለመድናችሁ። እንጂማ እንዳተ ይኼን ያህል ዘመን ለንደን መኖር አይደለም አንድ ሦስት ሚስት አታገባም ነበር? አለውና ታሳሳቁ። በዚህ መሀል ኔትወርክ አስቸገራቸውና ጨዋታቸው ተደነቃቀፈ። ኔትወርኩ ዛሬም  እንደባሰበት ነው ከማለቱ የለንደኑ ወዳጃችን ተሳፋሪው ወዳጃችን ዛሬም ትላንትም ነገም እንደባሰበት ነው ብሎ ቻው ሳይለው ባትሪው አለቀ። ባትሪውም የቴሌ ችግር ነው እንዳትሉ ብቻ!

    ወያላው ሒሳብ እየሰበሰበ ነው። ሹፌራችን እንደሰደድ እሳት ጨዋታ ሲቀጣጠል “ታክሲ ውስጥ በህቡዕ መደራጀት ክልክል ነው” እያለ ለወያላው የሬዲዮኑን ድምፅ ጨመር ያደርገዋል። የስፖርት ትንታኔ እናደምጣለን። “ክርስቲያኖ ሮናልዶና ፔናሊቲውን በመሳቱ የተሰማን ሐዘን በእውነቱ  . . .በእውነቱ፣ ቅስም የሚሰብር ነው” ይላል ጋዜጠኛው። ስለራሱ ቅስም አያወራም እንዴ? ለምን የእኛን ይጨምራል?”  ይላል መጨረሻ ወንበር። “እውነት ግን ሮናልዶ አንጀት ይበላል። ሁሌ እኮ ነው። ለአገሩ ሲሆን አይሳካለትም፤” ስትል ባለስካርፏ ‹‹የተሳካለት አይተሽ ታውቂያለሽ?›› ብሎ ጎልማሳው አፈጠጠባት። በኳስ መፋጠጡን ትታችሁ በአገር አትፋጠጡም? ለምሳሌ እንደሩሲያና አሜሪካ” ብሎ አንዱ ከጋቢና ወሬ አስገለበጠ።  ከሹፌሩ ጀርባ የተየሰመች ወይዘሮ “በስንቱ እንፋጠጥ?” አለችው። ወዲያው ጋቢና የተሰየመው ወጣት ቀልባችንን ወደ ሜሲና ሮናልዶ ፍጥጫ ወሰደው። አፍታም አልቆየ ሜሲ ይበልጣል ሮናልዶ ክርክሩ ጦፈ። “ደግሞ ሜሲ ተጫዋች ነው? በስንት ተጋዳይ ሰማዕታት ላብና ደም እኮ ነው እዚህ የደረሰው፤” ሲል አንዱ ሌላው ተቀብሎ “ስለኳስ ተጫዋቹ ሜሲ ነው የሚያወራው ወይንስ ሜሲ ደደቢት በረሃ ታግሏል?” ይላል ሌላው። “ሮናልዶንማ የሚያክለው የለም። (ኧረ ማንም አልተገረመም ወንድም) ምናልባት ራሱ ስለራሱ ችሎታ አዳንቆ ሜሲን እበልጠዋለሁ ማለቱ ቢያስተቸውም…” ብሎ ሌላው ንግግሩን ሳይጨርስ ደግሞ ወዲያ ገቢና ያለው ጣልቃ ገብቶ “እኔ እኮ ሐበሻ ብቻ ይመስለኝ ነበር በእኔ እበልጥ በእኔ እሻል የሚዳማው። የእኔ አስተዳደር፣ አገር ግንባታ፣ ኢኮኖሚ ልማት ወዘተ ካለፈው ከሚመጣው ይለያል የሚል ሐበሻ ብቻ ይመስለኝ ነበር። ለካ ፈረንጂም ራሱን ያንቆለጳጵሳል?” ብሎ ታኬታ ለባሽን ዘውድ ከሚጭነው ያመሳስላል። በተረፈ ተሳፋሪው ‘የሜዳን ለባለሜዳው! የዙፋንን ለባለዙፋኑ’ ቢባል ጆሮ ዳባ ልበስ ባይ ሆኖ ይሄው 2,000 ሺሕ ዓመት ድረስ እየተጓዘ ነው።

     

    ጉዟችን ቀጥሏል። የታክሲያችን ፍጥነት እየጨመረ ሲሄድ ጆሮ የሚያደምጠው ዓይን የሚታዘበው ነገር አብሮ ጨምሯል። ሁለት ሴቶች እየተንሾካሾኩ እየተመካከሩ የደወለላቸውን ደንበኛ ያስለፈልፋሉ። “እኔ የምለው? ካርድ ጣቢያው የአባትህ ነው ወይንስ የእናትህ? ምናል ስልኩን ባትጫወትበት?” ስትል እሱ የሚላትን አንሰማም። “እኛ በቀላሉ አንገኝማ! ልማት ላይ ነን፤” ጓደኛዋ በይው ያለቻትን ትለዋለች። ስለብቸኝነት አነሳባት መሰል ደግሞ “ሁሉም ብቸኛ በሆነበት አገር የአንተ ብቸኝነት ምኑ  ይገርማል? ፓርላማችን ብቸኛ፣ ሕዝቡ ብቸኛ፣ አገራችን በበጎም በክፉም አንደኛና ብቸኛ! ታዲያ ያንተ ብቸኛ መሆን ምኑ ላይ ነው የሚያሳዝነው? . . . እያሾፍኩብህ ከመሰለህ ‘ኔትወርኩን’ ለሠርቶ አዳሪዎች ለቀቅ አርግላቸው፤” ትለዋለች። ተሳፋሪው የመድረክ ጭውውት እንደሚያዳምጥ አንዳንዴ ልጆቹን ዘዎር ብሎ እየገላመጠ፣ ዘና እያለ፣ እያዘነ ልቡን ጥሎ ይከታተላቸዋል። ጥቂት እንደተጓዝን ኔትወርክ ተቋረጠና ስልኩ ተዘጋ። “አሁን የኔትወርክ መቆራረጥ ባይኖር ምን ይውጠን ነበር? ሥራ ፈት” ብላ ስታናግር የነበረችው ልጅ ተቆናጠረች። ጓደኛዋ “ቆይ ግን እሱን የሚያክል ሰውዬ? በዚህ ዕድሜው ነውር አይደለም? ትንሽ እፎይ ብንል ነገር ተረሳና ንስሃም ያስተዋሽ ያለህ ማለት ጀመረ? እምዬ ኢትዮጵያ ስንት ጉድ በሆዷ እንዳላመቀች? ሆሆ!” ብላ አንባረቀች። “አይገርምሽም? ደግሞ ብቸኝነት አሰቃየኝ ይለኛል። ሌላው ኅብረት እንደሚያውቅ ሁሉ። በዛሬ ጊዜ ያውም ‘ኮንዶሚኒየም’ የሚባል ነገር ከመጣ ወዲህ ማን ማንን ጠይቆ? እኔ እና አንቺ እንኳን የተገናኘነው መቼ ነበር?” እየተባባሉ ወደ ግል ጨዋታቸው ዞሩ። የኮንዶሚኒየም ነገር ሲነሳ ምድረ ቆጣቢ እየተጠቃቀሰ ‘ስለቁጠባ ቤቱ ጉዳይ የሰማችሁ እስኪ እንያችሁ’ መባባል ያዘ። ብሎክ ጠፋ፣ ፈተና ተሰረቀ፣ ስኳሩ እስከ ፋብሪካው ተላሰ በሚባልባት አገር ቤትን እሱ ፈጣሪ ካልሠራው በልማት ሠራዊት መፈክርና የቁጠባ ባህል ብቻ ታየን ባለቤት ስንሆን ይባባል ነበር ተሳፋሪው!

    ወደ መዳረሻችን ተቃርበናል። “ኸሁሁሁ!” ብሎ አንዱ ወደ መጨረሻ ወንበር  በረጅሙ ተነፈሰ። “ምነው? ታፍነህ ነበር እንዴ?” አሉት አጠገቡ የተሰየሙት። “የለም በነፃ መኖር አምሮኝ ነው!” ብሎ መለሰ። “ሲያምርህ ይቅር እንዳንልህ አንተም እንደ እኛ ብዙ አምሮህ የቀረ ነገር ስለሚኖር ሌላ ዕጦት አንመኝልህም፤” አለችው ቆንጂት። “ደግሞ በነፃ መኖር ያማረው ማን በነፃ ሲኖር አይቶ ነው? እንኳን በሰው በአህያም አልተቻለ፤” ጎልማሳው ገባበት። “አህያ? የምን አህያ?” ጠየቀች ወይዘሮዋ። “አልሰማችሁም ይህቺን ጆክ። ሰውዬው በቃ ኑሮ ከበደውና የእኔ ቢቀር አህያዬን በነፃ ማኖር አለብኝ ብሎ ቆርጦ ተነሳ። ከዛ ቀስ እያለ የዕለት ምግቧን ሲቀንስ፣ ቀስ እያለ ሲቀንስ . . . ሲቀንስ . . . ሲቀንስ መጨረሻ ላይ አህያው ፍግም። ምን ቢል ጥሩ ነው? ‘ወይኔ በነፃ ላኖራት ትንሽ ሲቀረኝ አህያዬ ሞተች!’ ጉድ እኮ ነው” ሲል ተሳፋሪው ተሳሳቀ። “እህም! ቀልድ። እንኳን በነፃ በዋጋስ መኖር ተቻለ እንዴ ዘንድሮ?” ብላ ወይዘሮዋ ነገር መብላት ስትጀምር “ዋጋው ዋጋ ስላጣ እኮ ነው እኔም በነፃ መኖር ያማረኝ” ብሎ ያ ቀልደኛ ወጣት ጣልቃ ገባባት። መጨረሻ ብሎ ወያላው ሲያወርደን የነፃና የዋጋ ነገር ከየልቦናችን ጋር አፋጠጠን። ‘በስንቱ እንፋጠጥ?’ ነበር ያለችው ወይዘሮዋ? መልካም ጉዞ!

    Latest Posts

    - Advertisement -

    ወቅታዊ ፅሑፎች

    ትኩስ ዜናዎች ለማግኘት