Friday, December 2, 2022
ሌሎች ዓምዶች
    - Advertisement -
    - Advertisement -

    የተመረጡ ፅሑፎች

    ሐሞት ለምን ፍስስ ይላል?

    ሰላም! ሰላም! እኔ ምለው በዓመት አንዴ በጅምላ ባንጠመቅ ምን ልንሆን ነበር? በበኩሌ ቅናት፣ ምቀኝነት፣ ሐሜትና ወሬን የሚመራቸው ጋኔን ተውትና ይኼ አሁን ከኢኮኖሚ ዕድገቱ ጋር ተዳብሎ አዲስ የተጠናወተን ለገንዘብ ነፍስን የሚያሸጥ ክፉ መንፈስ፣ በዓመት አንዴ ብቻ ታቦት አውጥተን የሚሸሽ አልመሰለኝም። አቤት? . . .  እኔ ደግሞ ሰሞኑን ሎቤድ አሻሽጬ ከተረፈኝ ላይ የገዛሁላትን የአገር ባህል ቀሚስ ማንጠግቦሽ እየለበሰች፣ ‹‹ለጥምቀት ያልሆነ ቀሚስ ይበጣጠስ፤›› ስትል ብሰማ ‘ጥምቀት ይደገም’ ያላችሁኝ መስሎኝ እኮ ‘ኮንሰርት አደረጉት እንዴ?’ እያልኩ ነበር። ምን ልበል ታዲያ! በቱሪስት ስም የታዘበን ሁላ የምሩን ወዶን ይመስላችኋል? ‹‹ለአንድ ዓመት ባንቀላፋችዋ አቢሲኒያ ዛሬም ከእንቅልፍ መቀስቀሻ በጥምቀት ስም ሕዝቡ ውኃ ይረጫል፤›› የሚል ስለገጠመኝ እኮ ነው። የበዓሉ አንድ አካል ነው ብዬ ከአንዲት ኮረዳ የፌስታል ከረጢት (ፌስታል ሙሉ ሎሚ ለጠበሳ? እውነትም የዋጋ ንረት በቁጥጥር ሥር ውሏል) ወስጄ አናቱን ልለው ስል ‘ሁከት ፈጣሪ’ የምትለዋ ‘ታግ’ ትዝ ብላኝ ተውኩት። ሁከት ፈርተን ከአገር ፍቅር ሸሸን እኮ ጎበዝ! መቼስ!

     ዘመኑ ደግሞ እንደምታውቁት ቃላት ኩረጃ ላይ ያነጣጠረ ነው። ከቅርብ ጊዜ ትውስታችን አቅም እንኳ እነ ‘የጎዳና ላይ ነውጥ፣ ኪራይ ሰብሳቢ፣ ቦናፓርቲዝም፣ ወዘተ. ጆሮአችን ላይ ይደውላሉ። ኋላ ነግሬያለሁ! ጥሪ አይቀበልም የምታስብሉ በዚህ አጋጣሚ እኔ በኋላ የለሁበትም። እናላችሁ ፈረንጅ ያው ሁሉ በሚያምርለት አፉ ጥምቀትን ያህል ታላቅ ሃይማኖታዊ ክብረ በዓላት ‘ካርኒቫል፣ ፌስቲቫል…’ እያለ ሲገልጸው የሰማ የዘመኑ ልጅ (መቼም ያለ እንግሊዝኛ አትፀድቅም አትድንም ሳይባል አልቀረም)፣ መለኮታዊ በዓልነቱን ዝቅ የሚያደርጉ የሚመስሉኝ እኒህን ቃላት ይጠቀም ይሆናል ብዬ ሠጋሁ። ‹‹አሁን ይኼ ምን ያሠጋል? በአየር ባየር ሕገወጥ ንግድ ጉሮሮአችንን የሚዘጋ አካሄድ እያየህ፣ ሌባ ጀግና እየተባለ ሲሞገስ ሲወደስ እያየህ፣ በዚህ ትሠጋለህ?›› ብሎኝ ነበር ምሁሩ የባሻዬ ልጅ። ቃል ሲቃለል እምነት እንደሚቀዘቅዝ ረስቶ፣ እምነት ሲቀዘቅዝ ፍቅር እንደሚበርዳት ረስቶ እንዲህ ማለቱ ብቻ ገረመኝ። አገር ያለፍቅር እያየን ነው። አሁን ይኼ ምኑ ይብራራል በሞቴ?

     እናላችሁ ማንጠግቦሽ ተሽቀርቅራ ለመጨረስ ዓመት ፈጀባት። ታቦት ሲገባ ለማጀብ ከቤት እየወጣን ነው። መረረኝና፣ ‹‹አሁን አንቺ ባለትዳር ነሽ። ታቦት ለማጀብ ነጠላ መከናነብ አይበቃም?›› ብዬ ሳይሉኝ ነካካኋት። ያው ያቺኑ ከትውልድ ትውልድ በቅብብሎሽ የማትበጣጠስ የጥምቀት ቀሚስ ተረት ተረችና፣ ‹‹ዘውድህ መሆኔን ረሳኸው? የማን ንጉሥ ነው ያረጀና የዛገ ፈርጥ አልባ ዘውድ ደፍቶ አደባባይ የሚታይ?›› አትለኝ መሰላችሁ? ‹‹ኧረ ባክሽ አንቺ ሴትዮ ዝም በይ። 100 ፐርሰንት የተመረጠ መንግሥት ባነገሠባት አገር ንጉሥ ንጉሥ እያልሽ አታስጠቁሪኝ፤›› ብዬ ስደናበር፣ ‹‹ምነው ንጉሥ አንድ መስሎኝ? አንዱ ሲያፀድቅ አንዱ የሚሽርበት፣ አንዱ በዳዮችን ሲቀጣና ሲያርም፣ ሌላው በጎን ሰንሰለት እየፈታ የሚያስመልጥበት፣ አንዱ ለሕግ የበላይነት ልሰዋ ሲል፣ ሌላው ከሕግ በላይ መዋል ትውልድን በእኩይ ምግባር የሚያንፅበትን ሺሕ ንጉሥ ስለተሸከመ ዙፋን እኔ አላወራሁ። ስለአንተ ስለውዱ ባሌ አንበርብር ምንተስኖት ነው፤›› ብላ አገር ይስማ አለች።

    ይኼኔ አንድ ደላላ ወዳጄ ከየት መጣ ሳልለው፣ ‹‹ይኼውልህ አንበርብር! የምናስወጣውና የምናስገባው ሰይጣን ራሱን ባይገልጥልንም በእምነት ደፋ ቀና እያልን ታቦት እናጅባለን። ባህልና እምነት ተጣብቀው በተሰፉባት አገራችን ታዲያ በፖለቲካ ሥልጣን ካልሆነ በፀበል ብቻ የማይለቅ ሰይጣን አይሏል፤›› እያለ ይዘባርቅ ጀመር። ‹‹በዓሉ እኮ ታቦት እንጂ ሰይጣን የማስወጣትና የማስገባት በዓል አይደለም። በዮርዳኖስ ወንዝ ክርስቶስ . . .›› ብዬ ሳልጨርስ ‹‹አይ አንተ! የማትጨርሰውን ከምትጀምር የጀመርነውን ብትጨርሰው አይሻልም?›› ብሎኝ ቀደም ቀደም አለ። ‘ምን ማለቱ ነው?’ እያልኩ ሳስብ ከየት መጣች ያላልኳት ደረቅ ሎሚ አናቴን አትቀውረኝ መሰላችሁ። እንኳን በሎሚ ነፃ ዕርምጃ የታወጀባት ቀን ሆነች ብዬ ዝም አልኩኝ። የአካፋና የዶማን ቀን ያየ ሎሚን ያመሰግናል ነዋ ነገሩ!

    ታዲያላችሁ የጥምቀት አንዱ ገጽታው የጠፋውን፣ የተራራቀውን፣ የተረሳሳውን ጎዳና ለጎዳና ማገናኘቱ ነው። ደግሞ እንደ እኛ ላለው ኔትወርካችን ከመቼው እንቅልፉን ጨርሶ ከመቼው ማንቀላፋት እንደሚጀምር አጥርተን ለማናውቀው፣ ይኼ በዓል ወሳኝ ነው። እናስ? ዘወር ስል የልጅነት ከንፈር ወዳጄን አላይ መሰላቸሁ? ፈገግታዬና ኃፍረቴ ማንጠግቦሽ ፊት ‘ሬሲሊንግ’ ጀመሩ። ዓይን ዓይኔን፣ ዓይን ዓይኔን ስታየኝ የምገባበት ጠፍቶኝ ወዳልዞርኩበት ስዞር በቀደም ካሻሻጥኩት ሎቤድ በፊት አንድ ታኮማ ያጋዛሁት ደንበኛዬ አይቶኝ ሲዞር ዓይን ለዓይን። ‘ኮሚሽኔን’ ስላልሰጠኝ እኮ ነው። ወይ ነዶ! ሰው መሳይ መሸንጎው በዛ ብቻ?! ሰው ፊት አላዋርደውም ብዬ እኔ ደግሞ ወዲያ እንዲያ ሳይ የዘመናት ባልጀራዬን በሩቅ አየሁት።

    የገረመኝ በጥምቀት ተኮራርፈን በጥምቀት መገጣጠማችን ነው። ሰላም እንዳልለው ተቃዋሚ ነኝ ካለበት ዕለት አንስቶ ሰላም ከእርሱ እንደራቀ አውቃለሁ። አሁን ሰው በመንገድ ይጣላል? በአስፋልት ይቃወማል? እሱና ሌላ አብሮ አደጋችን እንደነገርኳችሁ ከሁለት ዓመት በፊት ታቦት ስንሸኝ ያ ሦስተኛው ወዳጃችን በታቦቱ ፊት ሰግዶ አስፋልት ሳመ። በቃ! ይኼኛው ‹‹እንዴት ኢሕአዴግ የሠራውን አስፋልት ታቦት ፊት ሳምክ?›› ብሎ ‘ምድርም ባዶ ነበረች’ ወደሚለው ዘፍጥረት ተመለሱ ዓይነት ክርክር ገባ። ስንቱን አገናኝቶ ስንቱን ያለያይ ይሆን ይኼ ጎዳና! ኢሕአዴግ ይቁጠረው የሚል አይጠፋም እኮ ዘንድሮም!

    ከዚያ ሲገፉን ጠላት ከዚህ ሲገፉን ወዳጅ በሚያስመስለን ውሉ የጠፋው መንገድ ላይ ከማንጠግቦሽ ጋር ታቦት እያጀብን ነው ብያችኋለሁ። ታቦቱ በልዩ ክብርና አጀብ በቀይ ምንጣፍ ላይ ሲጓዝ እያየሁ ሳለ የባሻዬ ልጅ ድንገት ደርሶ፣ ‹‹ከኦባማ አቀባበል ወዲህ ቀይ ምንጣፍ ሳይ ስሜቴ ይረበሻል፤›› ብሎ ጨዋታ ጀመረ። ‹‹ለምን?›› አለችው ማንጠግቦሽ። መቼም ስትወደው እኮ። ምሁሩ የባሻዬ ልጅ ‹‹እንጃ! በቃ ቀይ ምንጣፍ ሳይ የሱዛን ራይስ ሳቅና ይህቺ በየቤታችን ያለችው ‘Welcome’ የምትል የእግር መጥረጊያ ምንጣፍ የለችም? . . . . ምነው ቤተ መንግሥቱን ሲረግጡ ኦባማ መጀመሪያ የረገጧት? እሷ!  . . . በህልሜ እየመጡ ሲያቃዠኝ ያድራል። ሴትዮዋም በዲሞክራሲያችን ብቻ ሳይሆን በምንጣፏ እያሽካኩ አያቸዋለሁ፤›› ከማለቱ፣ ‹‹ምነው ምነው! ህልም ከመቼ ወዲህ በየት አገር ነው የሚደጋገመው?›› ብላ ማንጠግቦሽ አሽሟጠጠችው።

    ‹‹እንጃ የሌላውን። አፍሪካ ምድርን ግን ህልም ‘ሪዋይንድ’ ሳይደረግ አይቀርም፤›› ብሎ አንዲት ቀልድ አወጋን። የሩሲያ፣ የአሜሪካና የአፍሪካ አምባገነን መሪዎች በገነትና በሲኦል መሀል መንገድ ላይ ወረፋ ይዘው ይጫወታሉ። ሩሲያኖቹ፣ ‹‹እኛ እኮ ለመጀመሪያ ጊዜ መንኮራኩር ያመጠቅን ሕዝቦች ነን፤›› ይላሉ። አሜሪካኖቹ፣ ‹‹እኛስ ጨረቃን የሰው ልጅ እንዲረግጣት ያስቻልን ሕዝቦች እኮ ነን፤›› ሲሉ ተረኞቹ (ፈርደው የሚያስፈርዱብን አምባገነኖቻችን)፣ ‹‹ግድ የለም እኛ ወደፊት ፀሐይ ላይ በማረፍ ግንባር ቀደም እንሆናለን፤›› ብለው ዛቱ። ኃያላኑ ደንግጠው፣ ‹‹ፀሐይ እኮ የእሳት ኳስ ናት። እንዴት አድርጋችሁ ነው የምትረግጧት?›› ቢሏቸው የእኛዎቹ ምን ቢሉ ጥሩ ነው? ‹‹ሞኞች! መቼ በቀን አልናችሁ በማታ ነዋ የምንጓዘው፤›› አሏቸው ብሎ ልቤ እስኪፈርስ አሳቀኝ። እንባዬም ‘ሳያስፎግር’ ሳቄን ተገን አድርጎ ፈሰሰ። ሐሞቴ ብቻ እንዳይፈስ ፀልዩልኝ!

    በሉ እስኪ እንሰነባበት! ከመሰነባበታችን በፊት ባሻዬን ከረጂም ዘመን ወዳጃቸው ጋር ቆመው ‹‹እልል…›› ሲሉ አገኘናቸው። ሰላም ተባብለን እልልታ ማዋጣት ልንጀምር ስንል ወዳጃቸው፣ ‹‹የት አለች? እዚህ ትገኛለች ብዬ ነበር?›› እያሉ በእጃቸው የያዙትን ሎሚ ሲያፍተለትሉ ስናይ እኔና የባሻዬ ልጅ ግራ ገብቶን ተያየን። እኛማ በስተርጅና ሎሚ ሊወራወሩብን ነው? ብለን ነበር። ለካ ነገሩ ወዲህ ነው። ባሻዬ፣ ‹‹ይኼ ሰውዬ አንዳንዴ እንዲህ ያደርገዋል፤›› አሉኝ በጆሮዬ። ‹‹በዚህ ዕድሜ?›› ስላቸው እንዳልገባኝ አውቀው፣ ‹‹የለም! እሱ እኮ የሚፈልገው ቆንጆ ኮረዳ አይደለም። እንዲያ መስሎህ ነው?›› ብለው አዘኑ። ‹‹ታዲያ በጥምቀት ሎሚ ይዞ ሰው ከዘንካታ ወይ ከለግላጋ ኮረዳ ሌላ ምን ላይ ያነጣጥራል?›› ከማለቴ ከአፌ ላይ ነጥቀው፣ ‹‹ዴሞክራሲ!›› አሉኝና አረፉት።

    ‹‹አቤት?›› ባሻዬ ቀጠሉ። ‹‹እውነትና ቅንነት የሰፈነባት፣ የተደራጀ የሕዝብ አኗኗርና ሥርዓት የሚወጣባት ዴሞክራሲ እኮ ገና እጃችን አልገባችም። ይኼውልህ እኔም ይዣለሁ፤›› ብለው ጋቢያቸው ውስጥ የሸሸጓትን ሎሚ አወጡዋት። ‹‹ዴሞክራሲ ትሠራለች እንጂ መቼ ትጠበሳለች?›› ሲላቸው ደግሞ ልጃቸው፣ ‹‹መቼ ጠፋን ልጄ! መቼ ጠፋን!›› ብለው ዝም አሉ። ታቦቱም ገባ። እኛ ወደመጣንበት ተመለስን ዴሞክራሲን በጠበሳ ወይስ በሒደት? የቸኮልንም የዘገየንም አይመስልም አያያዛችን? መልሱን ለእናንተው ትቼዋለሁ። ከርሞም እንድትለብሰው፣ እኔም ከወጪ እንድድን፣ የማንጠግቦሽ ቀሚስ ሳይበጣጠስ ላስወልቃት። ሆሆሆ ነገር ደግሞ ይምጣ? ‘ዝም ነው ጭጭ ነው’ የሚባለውን የፍራቻ ነገር ሳስብ ሐሞቴ ፍስስ አለ፡፡ ቆይ ቆይ ሐሞት ለምን ፍስስ ይላል? መልካም ሰንበት!  

    Latest Posts

    - Advertisement -

    ወቅታዊ ፅሑፎች

    ትኩስ ዜናዎች ለማግኘት