Saturday, February 4, 2023
- Advertisement -
- Advertisement -

የተመረጡ ፅሑፎች

ጀግንነትስ አገርን ማዳን ነው!

ሰላም! ሰላም! የክርስትና እምነት ተከታይ ወገኖቼ እንኳን ለብርሃነ ትንሳዔው በሰላም አደረሳችሁ፡፡ ሙስሊም ወገኖቼም የረመዳን ፆም በሰላም ተጠናቆ ለኢድ አልፈጥር በሰላም ያደርሳችሁ ዘንድ ምኞቴ ነው፡፡ እኛ ኢትዮጵያዊያን የሚያምርብን ስንፋቀርና ስንተሳሰብ ነው፡፡ ወደ መደበኛው ወጋችን መለስ ስንል በቀደም ዕለት፣ ‹‹መንግሥትን ቤት መለመን ትታችሁ እግዜርን ብትለምኑት ኖሮ እስካሁን ከመንግሥተ ሰማያቱሪል ስቴትባሻራችሁ ነበር…›› እያለ አንድ ወፈፍ ያደረገው ስለኮንዶሚኒየም ቤቶች ወረፋ በምሬት የሚያወሩ ሰዎችን ይተርባል።አንተማ ምን አለብህ? በደህናው ጊዜ አብደህ!’ እያሉ እርስ በርስ ይሳሳቃሉ። መፈጠሩን እስኪጠላ ድረስ የቤት ችግር ሰውን አጎሳቁሎታል። ‹‹ምነው አንተን ባደረገኝ?›› ይላል ገሚሱ። እስኪ እንዲያው ካልጠፋ ምኞት ማበድን እንመኝ? (እሱ ነበር የቀረን አትሉም?) ወፈፌው ቆሞ ሲያያቸው ቆይቶ፣ ‹‹ያልታደለ በጀርባው ወድቆ አፍንጫው ይሰበራል አሉ…›› ብሎ ራሱን በሐዘኔታ እያወዛወዘ ሲሄድ ሰዎቹ እርስ በርስ እየተያዩ ‹እሱ ወይስ እኛ ያበድነው› ተባባሉ። አይ የእኔ ነገር እንዴት ሰነብታችኋል ግን? ቶሎ ብዬ በጎዳናው አስገራሚ ትዕይንት ጠመድኳችሁም አይደል? አንድ ደንበኛዬ ቤቱን ከእነ ሙሉ ዕቃው አከራይቶ ውጭ አገር ሰነባብቶ ሊመጣ ስላሰበ ወደ እርሱ ሳዘግም ያጋጠመኝ ነበር የማጫውታችሁ። መቼም የዘንድሮ ሰላምታ ያለ ግብዣና ያለ ትኩስ ወሬ አልታሰብ ብሏል። ዘመኑ ነው!

ይሁን እስኪ! እናማ የኮንዶሚኒየም ጉዳይ ሲነሳ ወሬው ሁሉ ተቀይሮ ጆሮ ይቀሰራል አይደል? የቤት ጉዳይ እንዲሁ ችላ መባል ያለበት አይመስለኝም። ታዲያ አንድ ወዳጄ ምን ሲለኝ እንደሰነበተ ልንገራችሁ። ‹‹አንበርብር?›› አለኝ ‹‹አቤት?›› ስለው፣ ‹‹ ሁሉ ሠልፍ ለዚህኛው ሠልፍ መለማመጃ ነበር ማለት ነው…›› ብሎኝ ፈገግ አለ። ሳይገባኝ ስለቀረ ‹‹የትኛው?›› ስለው፣ ‹‹የታክሲው፣ የዳቦው፣ የአውቶቡሱ ነዋ፡፡ አስተውለህ ከሆነ አንድም ቀን እኮ ሀብት ለምናፈራበት ቁም ነገር ተሠልፈን አናውቅም…›› አለኝ። እንዲህ እያለኝ ስንጫወት ይሰማን የነበረ ሌላ ወዳጃችን፣ ‹‹እናንተን የዚህ ሁሉ ሠልፍ ነው የሚገርማችሁ? አገሪቱ ሳትቀር በሠልፍ አይደል እንዴ የምትታወቀው?›› ብሎ የዘመናት የሠልፍ ታሪካችንን ይገልጸው ጀመር። አቤት! ስንቱ ሠልፍ አለፈ? ስንቱስ ሠልፍ ይቀር ይሆን? ከቀበሌ እስከ መስቀል አደባባይ ስንቱን ተሠለፍነው? መብታችንን ተከልክለንስ ስንቱን ዓይነት ቆመጥ ቀመስነው? ምርጫ ተጭበረበረ ብለን የተቃውሞ ሠልፍ ብንወጣ ስንቶቹ ረገፉ? ይህንን ሁሉ እያሰብን ወደ ምርጫ ጣቢያ ስንሄድ ምን ይሰማን ይሆን? በጣም ብዙ ነገር ነዋ!

እንግዲህ የዘንድሮ ወሬ የሚለቀመው በየመንገዱ ነው ተባብለናል። መንገዱ ያስጠላቸው፣ አስጠልቷቸው ስደት ያማራቸው፣ እንዳማራቸው ያልተሳካላቸው አሊያም መሄጃ ያጡት የዛሬን የፌስቡክ ዘመን አያድርገውና የመንደር ወሬ ሲያሳድዱ ይውሉ ነበር።ምነው የዛሬ አያድርገውና አልክ?’ ካላችሁኝ ይኼንን ጥያቄየዘመኑን ሰውብትጠይቁት ሳይሻል አይቀርም። አንዱ ቀልደኛ ወዳጃችን ባለፈው ሰሞን ድንገት፣ ‹‹የምሥራች!›› አለን።ብላማለትን እንደ ድሮው ቀለል አድርገነውምስር ብላ ምን ተገኘ?› አልነው። ‹‹ዲቪ ካሁን በኋላ በብሔር ነው የሚሰጠው…›› ሲለን የሚያዝያ ካፊያ ከጫነብን ድብርት ወዲያው ተላቀን ተያየን፡፡ እንግዲህ ይታያችሁ፣ ዲቪ ለግለሰብ እንጂ ለቡድን የማይወጣ የስደት ሎተሪ መሆኑን እያወቅን፣ ይህንንም የብሔር የቡድን አባቶች ተከፋፍለውት ከዚህ አገር ጥርግ ሲሉ ታየን መሰል ፊታችን በራ። ‹‹ችግራችሁን ምን ነበር ስንባል በትክክል እንድንናገር ዕድሉን ካገኘን፣ በብሔርና በእምነት ሊከፋፍሉን ያሰፈሰፉ ከንቱዎች ናቸው ነበር የምንለው…›› የሚለኝ አንድ ደላላ ወዳጄ ነው፡፡ የችግርን ግማሽ ማወቅ ለመፍትሔ ያግዛል!

አንዳንዶች ታዲያ ይኼን የወሬን በየቦታውና በየመንገዱ ያለ ከልካይና አስከልካይ መገኘት፣ የዴሞክሪሲያዊና የሰብዓዊ መብቶች መከበርን ያመለክታል ይሉናል። ከማለትም አልፈው ሽንጣቸውን ገትረው ሲከራከሩን አያፍሩም። ማፈር ድሮ ቀረ ነው አሉ የተባለው? ‹‹እውነት እንነጋገር ከተባለ እኮ የዘንድሮ ዴሞክራሲ ከወሬና ከወረቀት የዘለለ ምንም ቁምነገር አልኖረው ብሏል…›› ያለኝ ምሁሩ የባሻዬ ልጅ ነው። በመቀጠልም፣ ‹‹ይህ እውነት መሆኑን የምታረጋግጠው ፖለቲከኞቹ በምርጫ ክርክር የሚያወሩትን ስትሰማ ነው፡፡ አንዳቸውም ስለመብትና ነፃነት ተጨንቀው ሳይሆን በግርግር አወናብደው ሥልጣን እንዴት እንደሚጨብጡ ሲያሴሩ፣ እዚህ አገር ነገር የሚያገናዝብ ሰው ያለ አይመስላቸውም እኮ? አንዳቸውም ለኢትዮጵያ ሕዝብ ይዤው የመጣሁት የተሻለ ነገር ይኸው ሲሉ አትሰማቸውም…›› ካለኝ በኋላ፣ ‹‹በዚህ ዓለም ሁሉም ፖለቲከኛ ለራሱ ጥቅም እንጂ ለሕዝብ ጥቅምና መብት መከበር ብሎ የሚምረው ነገር ያለ አይመስለኝም…›› ሲል የግል አስተያየቱን አካፍሎኛል። ተግባር የሌለበት የወሬ ዴሞክራሲ ያልሰለቸው ይኖር ይሆን? በበኩሌ መንግሥት ጭምር ተዓማኒነት አጥቶ ዓይኑ ሲንከራተት ግራ ይገባኛል፡፡ ወይ ዕድሌ!

ቅድም ወደ ነገርኳችሁ ደንበኛዬ ቤት ስደርስ በሞቀ ሰላምታ ተቀብሎ ቤቱን እንድጎበኝለት ጋበዘኝ። አሁን ቤቴን ጎብኙልኝ ተብሎ በዚህ የቤት ዕጦት ዘመን የሰው ብሶት መቀስቀስ ምን ይባላል? አይ! አንዳንድ ሀብታም በቃ ምንም ስለሞራል ጥበቃ የሚያውቀው ነገር የለም። እዚያ ማንጠግቦሽ የኮንዶሚኒየም ቤት ለማግኘት በሕልም ጭምር እንደተሠለፈች ነች፡፡ እዚህ ሙዚየም አይሉት የግለሰብ መኖርያ አብጠርጥሬ እየጎበኘሁ ነው።ፉርቱና ነው ፉርቱና!’ ያለችዋ ዘፋኝ ምን ዓይታ ይሆን? ታዲያ ቤቱን ብንዞረው ብንዞረው አለማለቁ ሳያንስ፣ የዕቃዎቹ ዘመናዊነትና ቅንጡነት በሕልም ውስጥ ያለሁ አስመሰሉኝ፡፡ እንዴ? ኢትዮጵያ ውስጥ እንዲህ ይኖራል እንዴ? ከአቅሜ በላይ ሲሆንብኝ በበቃኝ ተዘረርኩ። ይኼ ሰውዬ የምከራየው እኔ መሰልኩት ይሆን?’ ብዬ ራሴን እስክጠይቅ አስጨንቆ ያስጎበኘኛል። ወዲያው ደግሞ ፍርኃት ወረረኝ። የዘንድሮ ጣጣ መምጫው እኮ አይታወቅማ።አሁን ይኼን ዓይቼ ስንት ቀን መኖር ያስጠላኝ ይሆን?’ እያልኩ ነዋ፡፡ ብታመም ምን ይባል ይሆን ብዬ አሰብኩ፡፡ አኗኗሪነትን እንጂ ነዋሪ አለመሆንን በአደባባይ እያዩ ከማመን በላይ ምን የኑሮ ቀውስ አለ? ዘንድሮ ከአገር አጥፊው እኩል አላስቀምጥ ያለን ይኼው አይደል? እውነቴን እኮ ነው በቃ ደርሶ ምንጩ ባልታወቀ ወሬና ሀብት በምናየው ነገር ራስን መናቅና መጥላት የስንቱን ሰው ሕይወት አመሰው መሰላችሁ? ‘የቆጡን አወርዳለሁ ብላ የብብቷን ጣለችሲባል አታስታውሱም? ምን የዘመኑ ተረበኛ ትውልድ ኑሮው ሊያስቀው ስላልቻለ ተረትና ምሳሌውን ሁሉ በአራምባና ቆቦ ቀይሮ ቀይሮ ስላስረሳን እኮ ነው። ባዶ ብቻ!

ለምሳሌ አሁን ጣል ያደረግኩላችሁን ተረትና ምሳሌየቆጡን አወርድ ብላ የብብቷ ፀጉር ታየ!’ ብለው የዘመኖቹ ተሳስቀዋል አሉ። በኑሮው ሳቅ የራቀው ትውልድ ማለት እንግዲህ እንዲህ በሳቅ ፈጠራ ላይ ተሠማርቶ ነው እየኖረ ያለው። ማን ያውቃል? ይኼምየለውጡ ልዩ የሥራ ፈጠራተብሎ ይሆናል፡፡ እናላችሁ ጉብኝታችንን ጨርሰን ስናበቃ በወር እስከ 260 ሺሕ ብር እንዲከራይለት ማቀዱን ነገረኝ። 260 ሺሕ ብር 20/80 የቁጠባ ቤቶች መርሐ ግብር ለስንት ዓመታት መሸፈን እንደሚችል እያሰላሁ ወጥቼ ከመሄዴ በፊት፣ ሰውዬው ማዕድ አብሬው እንድቀመጥ አክብሮ ጠየቀኝ። በቀረበው የፆም የምግብ ዓይነት ብዛት ተመስጬ እንዲህም እንዲያም መኖሩ እየገረመኝ ታዝቤ ሳልጨርስ፣ ለሰውዬው ዘይትም ሆነ ጨው የሌለው ልሙጥ ሽሮ ወጥ አቀረቡለት። አፍታ ሳይቆይ፣ ‹‹ይኼውልህ አንዱ ሲኖርህ ሌላው ይጎድላል። ያለ ጤና ገንዘብ ዋጋ የለውም። እያየኸው የማትበላው ሀብት እንዴት ያለ በሽታ መሰለህ?›› እያለ ያለበትን የተጓዳኝ ዓይነት ከስኳር እስከ ደም ግፊት አስቆጠረኝ። ይኼን ሄጄ ለማንጠግቦሽ ባጫውታት፣ ‹‹የባሰ አለና ድህነትህን አትልቀቅ!›› ብላ ተረተችብኝ። ኧረ አንዳንዴስ ያስብላል እኮ፡፡ እንግዲህ አንዳንዱ በሰው ደም ሀብት የሚያካብተው ላይበላው መሆኑን ስታስቡ፣ ሺሕ ዓመት ላይኖር አገር ማተረማመስ ምን የሚሉት ዕብደት እንደሆነ ግራ ይገባችኋል፡፡ ወይ ዕዳ!

 የቱንም ያህል ያሰብነው ቢሳካ የወጠንነው ቢሰምር ራስም አገርም ያለ ሰላምና ጤና ምንም ዋጋ እንደማይኖረው በጣም ገብቶኝ ወጥቼ ሄድኩ።እያዩት ከማይበሉት ሰዎች ተርታ አያስቆጥራችሁ!’ ነበር አሉ የሚባለው ድሮ፣ አይ እኛ መቼም ‹‹አሉ›› ስንወድ እኮ! ባሻዬ ባለፈው ከዕድር ስብሰባቸው ሲመለሱ፣ ‹‹አቤት! እግዚኦ አንተ ፈጣሪ!›› እያሉ ሲጓዙ አገኘኋቸው። እጆቻቸውን ወደ ሰማይ አንስተው ረቂቅ ትዝብታቸውን ለአምላካቸው ይኼው ብለው እንደ ንድፍ የሚያሳዩት ይመስላሉ። ‹‹ምነው ባሻዬ?›› ስላቸው እንደ ልማዴ፣ ‹‹እንዲያው ማን ይሆን ጤነኛ ዘንድሮ አንበርብር? ሰው ሁሉ ጉዱን ከኋላው ሸጉጦ ነው ለካ የሚኖር?›› ሲሉኝ ምን ሰምተው እንደሆነ አልጠየቅኳቸውም። ምድረ የአገር ጠንቅ ከየተወሸቀበት ጎሬ ተለቃቅሞ ለሕግ ሳይቀርብ የምን ጥያቄ ማብዛት ነው እሱ? ይልቅ የገረመኝ የእኛ የሰው ልጆች ባህሪ ነው። በስርቆት፣ በሕገወጥነት፣ በክፋትና በትዕቢት ዘመናችንን በሙሉ ለምን የተደላደለ ነገር ይዘን ለመኖር እንደምንደክም ሳስብ ብቻዬን ገርሞኝ እናደድ ጀመር። የእኛ የሰው ልጆች ባህሪ አመራማሪ ስለሆነ ከባሻዬ ጋር ስንጨዋወት፣ ‹‹ይኼ አሁን የምትለኝ ነገር ከጥንትም ከእነ አዳም ጀምሮ እስካሁን ድረስ ያለ አመል ነው። ቀናው እያለ ጠማማውን፣ ፊት ለፊቱ እያለ ጓሮውን፣ ብርሃን እያለ ጨለማውን መሄድ ነው የምንወደው። እንዴት ያለ ባህሪ ነው ግን?›› ብለውኝ ባሻዬ ራሳቸውእጅጉ ገርሟቸው ተናደዱ። በዚህ መሀል ስለሰው ልጅ በሥልጣኔ መገስገስና መራቀቅ ለማሰብ ሞከርኩ። ጨርሶ የሚዋጥልኝ ነገር አልሆነም። ሰው ሰውን የሚከትበትን ጉድጓድ እየማሰ፣ ለሰውነቱም ለአዕምሮውም ጤና የማይሰጠውን የወገኑን ሕይወትና ገንዘብ እየቀማ፣ የአገርን ህልውና ለማጥፋት የማይገባበት ሲገባ ስታዩ እውነት 21ኛው ክፍለ ዘመን ላይ ነን ወይስ የጋርዮሽ ዘመን ላይ ትላላችሁ እኮ፡፡ ‹እያወቁ አለቁ ነው› በደፈናው የእኛ ነገር!

የኋላ የኋላ ቤቱን ሊከራዩ የሚችሉ ምዕራባውያን ፈረንጆች ሳገኝ ይዣቸው ወደ አከራዩ ቤት መጓዝ ጀመርኩ። ኃይሌ ገብረ ሥላሴ ሲሮጥ ዓይቶት የማያውቀውን ላብ እኔ እዚህ ግባ በማትባል የእንግሊዝኛ ዓረፍተ ነገር እያየሁ ነበር ይዣቸው የምሄደው። ወይ መማር! ግን አንዳንዴ እውነቴን ነው መማር እንግሊዝኛን አቀላጥፎ ከመቻል ጋር ተዘምዶ ሲነሳ ይከፋኛል። ‹‹የቋንቋ ክህሎት ሌላ ዕውቀት ሌላ!›› ባልኩት ቁጥር ምሁሩን የባሻዬን ልጅ፣ ‹‹ምን ዋጋ አለው? ሁሉ እንዳንተ አያስብ። ይኼው ወላጅ ልጆቹን በቁም እየቀበራቸው ያለው በዚህ ባልታረመ አስተሳሰብ አይደል እንዴ? በእንግሊዝኛ ሲያነበንቡ ሰማይ የቀደዱ እየመሰለው፡፡ በአንድ ወቅት አንድ ትውልድ በአንድ ረቀቅ ባለ ዘፋኝ፣ ‹ቢማር ተሳሳተ፣ በወላጁ ሳቀ፣ በአገሩ ተረተ…› ተብሎ ተወቅሶ ነበር›› ይለኛል። ሰዎቹን ከባለቤቱ ጋር አገናኝቼ አውርተው እስኪጨርሱ ጠብቄ ሳበቃ ሲስማሙልኝኮሚሽኔንተቀብዬ ወደ ማንጠግቦሽ ሮጥኩ። ስገባ ቀኑን ሙሉ ለትንሳዔ በዓል ዝግጅት ስትለፋ የዋለችበት እግሯ አብጦ በሙቅ ውኃና ጨው ስትዘፈዝፈው ደረስኩ።ዶክተር ለራሴማለት እኮ ባህላዊ ሕክምናችንን ብቻ ነው። ዕድሜ ለአገር በቀል ዕውቀት!

ውድ ማንጠግቦሽ እንዴት ሆና እንደ ዋለችናኋላም እንዴት ሥራዋን ጨርሳ እንደ ጠበቀችኝ አውርታኝ፣ ‹‹እኔስ አንበርብር አሁን ቤት ሠራን አልሠራን፣ ይህ አገር የሚያጠፋ መንጋ መጨረሻ ሳይታወቅ ምን ዋጋ አለው?›› ብላ ያላሰብኩትን ጥያቄ አነሳችብኝ። ቶሎ ልመልስ አልቻልኩም። ቆየት ብዬ፣ ‹‹ገዳይነት እኮ ገዳዩን እንጂ ሟችን አይጎዳውም?›› አልኳት የቀልድ አስመስዬ። ማንጠግቦሽ ግን እየቀለደች አልነበረም። ‹‹አይ ሞኙ! ገዳይ ዝም ተብሎ የሟች ጉዳይ ችላ ሲባል አይደል እንዴ የጥላቻ መርዝ የሚረጨው፡፡ ይህ እኮ ነው በቀልተኝነት እየፈጠረ አገር ለማፍረስ ዳር ዳር ያለው…›› ብትለኝ ሽምቅቅ ብዬ ቀረሁ። ዝምታዬ ሲከብዳት፣ ‹‹ለነገሩ እኛ ብቻ ተጨንቀን ምን ልናመጣ? ‘መጀመርያ የመቀመጫዬንብላለች ዝንጀሮ። ክፉን ክፋቱ ይፋረደዋል እባክህ ዝም በል!›› ብላ አፅናናችኝ። እውነት ነውክፉ ክፋቱ ይፋረደዋል!’ እንዲያው ምን ላድርጋት ይሆን የኔዋን ማንጠግቦሽ? የነገርን ብልት ትችልበት አይደል? ‹‹እነሱም ይላሉ ከተኮስን አንስትም፣ እኛም እንላለን ቃታ አናስከፍትም፣ እንዲህ ተባብለን የተገናኘኝ ዕለት ተሰብሰብ አሞራ እንድትበላ ዱሉት…›› ካለችኝ በኋላ፣ ‹‹አንበርብር ስለጀግንነታችን የምናወራበት ሳይሆን አገራችንን ከክፉዎች ለመታደግ ጀግንነታችንን የምናሳይበት ጊዜ ላይ ነው ያለነው፡፡ ጀግና ደግሞ በወሬ ሳይሆን በተግባር ነው የሚፈተነው…›› ስትለኝ እቅፍ አድርጌ ሳምኳት፡፡ በወሬ ሳይሆን በተግባር፡፡ ጀግንነት አገርን መግደል ሳይሆን መታደግ ነው፡፡ ጀግንነትስ አገርን ማዳን ነው! በቸር ሰንብቱልኝ! መልካም የትንሳዔ በዓል! መልካም ሰንበት!  

Latest Posts

- Advertisement -

ወቅታዊ ፅሑፎች

ትኩስ ዜናዎች ለማግኘት