Tuesday, July 23, 2024
- Advertisement -
- Advertisement -

የተመረጡ ፅሑፎች

ውግዘት!

እነሆ ከመካኒሳ ወደ ጀሞ ልንጓዝ ነው። ቀና አለ ሲሉት እየጎበጠ፣ ታጠፈ ሲሉት እየረዘመ መንገድ ጠመዝማዛው ዛሬም ያሸናል። በዚህ መንገድ ከስሜታችን የተቀዳ ማሳረጊያ ዜማመለያየት ሞት ነውየሚለው ብቻ ነው። አዕምሮ ዛሬን ትቶ በትዝታ ወደኋላ እየጋለበ፣ ነገ የሥጋት ጦሩን ሰብቆ እያስጨነቀ ጊዜ ሲያልፍ ጊዜ ይተካል። መንገድ ሲያልቅ መንገድ ይጀመራል። ‹‹አንተ እባክህ መስኮቱን ዝጋ…›› ትነጫነጫለች የወያላው መከዳ ላይ አንገቷን ያንተራሰች ተሳፋሪ። ‹‹ዕውን መስኮቱ ነው እንዲህ የሚያስጮህሽ? ነገር ነው እንጂ…›› እያለ ወያላው መስኮቱን ይዘጋል። ‹‹ብርድ ብመታ ታሳክመኛለህ?›› ሙግት ጀመረች። ‹‹ብርድ የሚባል ነገር የለም። ምላስ እንጂ ንፋስ ጥሎን አያውቅም ማነሽ?›› ይላል ግንባሩን ቅጭም አድርጎ ሚስጥር አዘል ሥዕል እንደሚያጠና ሆኖ አጠገቧ የተቀመጠ ጎልማሳ። ‹‹ኧረ ሰማይ የሚባልም የለም፣ ዕድሜ ለህዋ ሳይንስ…›› ይላል መሀል መቀመጫ አጠገቤ የተቀመጠ ወጣት፣ የደወለላቸውን ደንበኛ ከአገልግሎት መስጫ ክልል የሉም ተብሎ የሚያደርገው ጠፍቶት። ተጀመረ እንግዲህ!

 ‹‹ሳይንስ አልከው? ምናለበት የተረጋገጠውን እያስጨበጡ አጉል እምነቱን ቢያስጥሉን?›› ይጠይቃል ሦስተኛው ረድፍ ላይ የተቀመጠ ወጣት። ቆያይቶ ደግሞ፣ ‹‹ለነገሩ እነሱ ምን አደረጉ? የአምላክን ሥራ ገለጡ እንጂ ምን አደረጉ? አለን እንጂ መሬት ክብ መሆኗን የሰማን ዕለት እምነትን ያህል ትልቅ ነገር እንደ ኳስ ልንጫወትበት የሚያምረን?›› ቢል፣ ‹‹እንኳን በክብነት አመንን እንጂ ግዴለም ዞረን ዞረን ከመሬት ነን…›› ትለዋለች አጠገቡ የተመቀጠች ወይዘሮ። ‹‹ምኑን ተመለስነው ወደ ሮቦት ዘመን እየገባን?›› ሲላት ክንብንቡን እያስተካከለ፣ ‹‹እህ እሱማ እንግዲህ ከአቅም በላይ ነው። መቼም በዚህ ጉዳይ ተመልካች እንጂ ውሳኔ ሰጪ እንድንሆን አልታደልን?›› ብላው ቅብጥብጥ የሚለውን ወያላ አተኩራ አየችው። የሮቦት ወያላ ታያት ይሆን እንዴ? ምን ይታወቃል እኛም በዓይናችን እናይ ይሆናል እኮ!

ሾፌሩ ሙዚቃ ሊከፍት ቴፕ ይጎረጉራል። ወያላው፣ ‹‹እስኪ ቅድም ያስጫንኳቸውን ዘፈኖች ክፈታቸው…›› ብሎፍላሽያቀብለዋል። ‹‹ካልክስ እስኪ የጥላሁንን ጋብዘንማ ሾፌር…›› ብሎ ጎልማሳው አንገቱን እየወዘወዘ ከንፈሩን መምጠጥ ያዘ። አፍታ ሳይቆይ ደግሞ፣ ‹‹ምን ጥልቅ አድርጎኝ በሰዎች ነገር ምንስ አግብቶኝ በሰዎች ነገርአለ አፈር ልብላለትና…››  እያለ ሊቀጥል ሲል፣ ‹‹አያገባንም ብለን ይኼው አገር ልትፈርስ ዳር ዳር እያለች ቆመን እያየን ነው…›› ብላ ወይዘሮዋ ጉድ አፈላች። ‹‹በሕግ አምላክ! መንግሥት ባለበት አገር አገር ፈረሰ ብሎ ማውራት ወንጀል ነው የእኔ እመቤት…›› አላት ጎልማሳው ቆጣ ብሎ። ‹‹እህ ታዲያ ዋሸሁ? ዓይተን እንዳላየን ሰምተን እንዳልሰማን መሆናችን መሰለኝ ያለ ሙያው፣ ያለ አቅሙና ያለ ችሎታው ትንሽ ትልቁ አናታችን ላይ ቁብ እያለ የተበጠበጥነው። አይደለም እንዴ? በሉ እንጂ አርሙኝ?›› ብላ ተሳፋሪዎችን ቃኘች። ይህን ጊዜ አንዲት ውብ ቆንጆ፣ ‹‹እባካችሁ አትጨቃጨቁ፣ የሮፍናንን አዲስ ታሪካዊና በሳል ሙዚቃ ብታዳምጡ ኖሮ እንዲህ አትተረማመሱም ነበር…›› ስትል ሰከን አልን፡፡ ሰከላ ነው ያለው ሮፍናን!

‹‹ነገር ግን ያገባኛል ይመለከተኛል ባይ ተቆርቋሪም ከመደቆስና ከመዳፈን ሌላ በለስ ሲቀናው አላየንም። ስለዚህ አርፈን ልጆቻችንን ለማሳደግ የጥላሁንን ዓይነት ዜማ ሳንወድ በግድ እንደግፋለን። አይሞት ታዲያ? የሞተ ተጎዳ…›› ብሎ መጨረሻ ወንበር አካባቢ አርባን የተሻገረ የሚመስል ጎልማሳ ፀጉሩን እየፈተለ አስተያየት ሰጠ። ‹‹ወንድሜ የአገር ጉዳይ አንተ እንደምትለው ተስፋ የሚቆረጥበት ሳይሆን፣ በከባድ ችግር ውስጥ ተሁኖም ቢሆን ልዩነትን ገለል አድርጎ በአንድነት የሚቆሙበት ነው…›› ስትል ጋቢና የተቀመጠች ሌላ ጠይም ቆንጆ፣ ‹‹ልጄ ዕድሜ ይስጥሽ፣ እንዲህ ነው አትንኩኝ ባይነት…›› ብለው ከጎኗ ተቀምጠው የነበሩ አዛውንት በምሥጋና የታጀበ ምርቃት አቀረቡላት። የዘመኑ ወጣት የአባት የእናቶቹን ወኔ መታጠቁ ደስ ሲል!

ከወደ ጋቢና ደግሞ እነሆ ሌላ ጫዋታ ይደመጣል። ከዚህ ቀደም በደንብ የሚተዋወቁ ወዳጅ ቢጤ ናቸው። አንደኛው መምህር ሳይሆን አይቀርም። ‹‹ለመሆኑ አሁንም የምታስተምረው እዚያው ነው ወይስ ቀየሩህ?›› ይጠይቃል የወዲያኛው። ‹‹ተቀይሬ ሌላ ትምህርት ቤት ተመድቤያለሁ። ምን ቦታ መቀያየር መሠረታዊ ለውጥ ያስከትል ይመስል ባለበት የሚረጋ እኮ ጠፍቷል…›› ይመልሳል መምህሩ። ‹‹ለዚያ ይሆን ሽግሽጉና ዝውውሩ የበዛው?›› ይላል ከወደ ኋላ መቀመጫ አንድ ወጣት። ‹‹በጣም! ምን እንደሚሻለን ግራ ገብቶናል…›› ከጋቢና ጠያቂው ተናገረ። ‹‹እህል ቢያላምጡት ካልዋጡት ጥቅም የለውም። ሀቁን ተረድተው ካልሠሩበትና ሌሎች እንዲረከቡ ካልታገሉ እውነተኛ ለውጥ ማምጣት እንዴት ይቻላል?›› አለ መምህሩ፡፡ መቼም መምህር ዘንድ ምሳሌ አይጠፋምና በምሳሌ እያብራራ። ነገር በየፈርጁ እየተብራራ ነው፡፡ ከኋላ መቀመጫ የጋቢናው ጭውውት አንድ ሰበዝ ተመዞ ሌላ መልክ ይዟል። ‹‹በቀደም የማይቀየር ተጫዋች ቀይረው መስሎን ጉድ የሠሩን፡፡ እንዲያው ይኼ መቀያየርና መተካካት ምናለበት በሰዓትና በጊዜው በአግባቡ ተፈጻሚነት ቢኖረው?›› ሲል አንደኛው ሌላው ተቀብሎ፣ ‹‹ሰው ሆኖ የማይሳሳት እንጨት ሆኖ የማይጨስ የለም እኮ?›› ይላል፡፡ ‹‹ሰው ሲሠራ ነው የሚሳሳተው። አንዳንዴ ፋታ መስጠት ዕድል አለመንፈግ ቢለምድብን እንዴት ጥሩ ነበር?›› ትላለች ከሴቶች ወገን። ቅያሪውና መተካካቱ በዝቷል። የአቅጣጫና የቦታ እንጂ የአስተሳሰብ መሆንና አለመሆኑን አጣርቶ ማን እንደሚነግረን ግን ግራ ገብቶናል። የጠያቂው ብዛት መጥኔ ያሰኛል!

ወደ መዳረሻችን ተቃርበናል። ጋቢና የተቀመጡት አዛውንት ስልክ እየደዋወሉ ከዘመን ጓኞቻቸው ጋር ለመገናኘት ይሞክራሉ። የአንዱን ዘግተው ወደ አንዱ ሲሞክሩ፣ ‹‹በስተርጅና እስኪ አሁንቢዚነን ሲሉ አያፍሩም? ምን መዓት ነው የመጣብኝ ልጄ? ዕድሜያችንን በቀልድ አሳልፈን ስናበቃ በማረፊያችን ሰዓት ተሰብስበን የጥንት የጠዋቱን በማውጊያችን እንዲህ ለእንጀራ ተጠምደን እንረፈው?›› እያሉ አንዴ ሾፌሩን አንዴ ወጣቷን ያያሉ። ከሾፌሩ ጀርባ ፊቱ የማይፈታው፣ ‹‹ያኔማ ምን አለ አባት? ቫት የለ ታክስ የለ፣ በየወሩ የቤት ኪራይ አይጨምር፣ የእህል ዋጋ ሰማይ አልነካ። ሁሉ ያለውን ተካፍሎ ይኖራል፤›› ብሎ ተግ ሲል፣አሁንስ?” አሉት። የማያውቁትን እንደሚነግራቸው ሁሉ በምፀት እያጤኑት። ‹‹አሁንማ እንኳን የምናካፍለው የምንጎርሰውም በቅጡ አይገኝ። ያዩት የለም እንዴ? ትንሽ መንታፊው ይሻል እንደሆነ እንጂ ሠርቶ አዳሪውስ አልሆነለትም…›› ብሎ ያንን ፊቱን ይባስ ከሰከሰው። ኑሮ ስንቱን ከል አለበሰው!

‹‹እንዴ! ግፉስ እናንተ? የድሮ ሰው እኮ ነው ይኼን ሁሉ ፍዳ ያመጣብን…››  ሲል ከጎኔ ያለው መዓት እንደ መጣብኝ ተሸማቅቄ አየሁት።የምን ግፍ?” አለው ጎልማሳው። ‹‹የእህል የውኃው…›› ሳይጨርስ ጎልማሳው አቋርጦ፣ ‹‹ጡር አትልም ታዲያ? በተለያዩ ጉዳዮች ተሸናሽነን በዓይነ ቁራኛ የምንተያየው አንሶ ደግሞ በዕድሜ ልትለያየን ነው? ስንቱን እንገስጽ እናንተ?›› እያለ ያዙኝ ልቀቁኝ አለ። ‹‹ዝም አትለውም? ቋንጣ በጠጅ ተወራረደ፣ በፍሪዳ ደም በጮማ ስብ ታሪክ ተጻፈ ብሎ አባቶቻችንን ከሚወቅስ፣ ፈጣኑ የኢኮኖሚ ዕድገታችን አምሮታችንን ገደበብን ብሎ አይገላገልም? ማንን ፈርቶ ነው? ዘመኑ እኮ የዴሞክራሲ ነው። አህያውን ፈርቶ ዳውላውን? ሆሆ?›› ባዩዋ ወይዘሮዋ ናት። ዕውን ከዓባይ መገደብ የአምሮታችን መገደብ የሚያብከነክነን በዛን እንዴ? ግን በቀኝ ሲሉት በግራ እያለ ዳኝነትን እንዲህ ያከበደው ምን ይሆን ጎበዝ? ፍርድ እንደ ራስ ነው ብለን እንውረድ? ወይስ አጥንት ድረስ ዘልቆ በሚሰማው ቅዝቃዜ እናስብ? ‹እ.ት.ት.ት…›› ያለው ማን ነበር? ‹እንኳን ተነክተን እንዲሁም ቁጡ ነንተብሎ ነበር በአንድ ወቅት፡፡ ምን ያደርጋል ታዲያ ከፍሬው እኩል ገለባው በዝቶ ተቸገርን እንጂ!

አዛውንቱ በዝምታ ሁሉን ሲታዘቡ ቆይተው አላስችል ስላላቸው ተራቸውን፣ “የእኛ ነገር እኮ ለወሬ ነጋሪም አይመች፤” ብለው ጀመሩ። “ወዲህ የሆዳችንን ጩኸት የጥጋብ ብሥራትና የቁንጣን ርችት ድምፅ ነው ይሉናል። መኖር አቃተን ብለን ስንሰደድ ‘ድሮም ለአህያ ማር አይጥማት’ እንባላለን። ወዲህ ደግሞ አማራጭ አለኝ ባዩ ትንሽ ትልቁን ጉዳይ ፖለቲካዊ አንድምታ ይሰጥና ሐሳብ በማጨናገፍ ያገኘው ይመስል፣ ችግኝ ዘቅዝቆ መትከል ልመዱ ይለናል። ኧረ በዛ! መረር ስንል መንግሥት ምሬት ለመቀነስ ጠንክሮ እየሠራ እንደሆነ ተገለጸ የሚል ዜና ይሠራብናል። ‘ለምን?’ ስንል አንጀታችሁ እንዳልተፈታ መንግሥት አንጀቱ ይረር ይሉናል። እኛ ከሐሙራቢ ሕግ ልዩ ፍቅር ያለን ይመስል፣ ቆይ ግን አንጀትን በአንጀት ምን ማለት ነው?” ይላሉ። አንድ ወጣት ዘው ብሎ፣ “ይህን ትዝብት ለምርጫ ቅስቀሳ እንዳይረሱት አደራ…” አላቸው። “የአሜሪካ ኢምፔሪያሊዝምን ካወገዝን በኋላ እናስብበታለን…” ብለው ታክሲያችን ከመቆሟ በፍጥነት ወርደው ሄዱ። ‹‹የእርስ በርስ ውግዘቱ አልበቃን ብሎ ባህር ማዶ ተሻገርን ደግሞ…›› ሲል አንዱ፣ ‹‹በደንብ ነው! በአገር ላይ የመጣን ከማውገዝም በላይ ሌላም ይደረጋል…›› ብላ ያቺ ጠይም ቆንጆ ተሰናብታን ሄደች፡፡ መልካም ጉዞ!

Latest Posts

- Advertisement -

ወቅታዊ ፅሑፎች

ትኩስ ዜናዎች ለማግኘት