Thursday, July 25, 2024
- Advertisement -
- Advertisement -

የተመረጡ ፅሑፎች

ወርደናል እንዴ?

እነሆ መንገድ። አንዱ እኮ ነው፣ ‹‹እንደ ሰሞኑ ሁኔታችን ከሆነ አያያዛችን ያስፈራል፡፡ አያያዛችንን አስተካክለን መራመድ ከተሳነን ብዙ ችግር እንደሚገጥመን ነጋሪ አያሻንም፡፡ ይሁንና የደከመው መንፈሳችን ለጊዜውም ቢሆን ሕይወት ዘርቶ በአዲስ ወኔና ጉልበት ይጓዛል። እግር ውሎ ይግባ…›› እያለ ይራመዳል፡፡ የመንገዱና የመንገደኛው ፍራቻ እንደሆነ ለወሬ ማፋፋሚያ ውሏል። ‹‹ስንቱ ጎዳናው ላይ እያወራ ወሬ ጠፋ ትለኛለህ?›› ሲል የምሰማው ወያላውን ነው። የዛሬ ወያላችን ሾፌራችንን በዕድሜ ይበልጠዋል። ክንዱ ሳይበቃው ገጹ በፈርጣማ ክፍልፋይ ጡንቻው ተከፋፍሎ ወጣት ባይመስል፣ አንዴ አይደለም ሁለት ጊዜ ወልዶ ያደርሰዋል ይባልለታል። ብላቴናው ሾፌራችን የታላቁን ወያላ ስላቅ እያጣጣመ፣ ‹‹የወሬ እናት ሞተች አሉ፣ ለጊዜው ጎረቤቷ አንደኛ ተጠርጣሪ ተብላ ተይዛለች አሉ፡፡ ወሬን ተራራ ካላሳከልነው እኮ የሰማም አይደብቀውም አ…›› ይለዋል። ‹‹ተው እንጂ!›› ወያላው ያዳንቃል። ተሳፋሪዎች አንድ በአንድ ወደ ታክሲያችን እየገቡ መቀመጫቸውን እየያዙ ነው። የወያላውና የሾፌሩ ነገረ ሥራ ተሳፋሪዎችን በድራማ እያማለለ ልብ የሚሰቅል እንጂ፣ የግላቸውን ፍሬ ፈርስኪ የያዙ አያስመስልም። ዘመኑ እንዲህ ነው!

 ወያላው ቀጥሏል፣ ‹‹እናአንዳንድ የአዲስ አበባ ነዋሪዎችስለጉዳዩ ምን አሉ ተባለ?›› ያሽሟጥጣል ወያላው። ብላቴናው ተረበኛ ሾፌር ተቀብሎ፣ ‹‹ዌል እንግዲህ ብዙ ብለዋል፣ ለምሳሌ አንድ ስሙ እንዳይጠቀስ የጠቀሰ የመዲናችን ነዋሪ በአንክሮ፣ የወሬን እናት ጎረቤቷንመርደርማድረጓ በእውነቱሪልከሆነ ለአገሪቱፊውቸርጥቅሙ የጎላ ይሆናል ብሏል። ሌላዋ እንዲሁ ስሟም መልኳም እንዲጠቀስ ያልፈለገች ወጣት ደግሞ በእውነቱፌርአይመስለኝም። ማንም ገደለ ማንም ሞተ ወሬን ያህልሂውጅ የሶሳይቲቤንዚን እንዲህ አቅሎ ማየት የኋላ የኋላሂውጅ ኮስትያስከፍላል ብላለች…›› ሲል ገሚሱ ግራ ተጋብቶ ገሚሱ እየተዝናና ሲያዳምጠው ቆየ። ድንገት ወያላው፣ ‹‹ከሁሉ ከሁሉ እኔን የገረመኝ ቋንቋችን ራሱ ስደተኛ በሆነበት ዘመን ስደትን አውጋዡ ነው…›› ብሎ በሩን ከረቸመውና ወደ ተሳፋሪው መለስ ብሎ፣ ‹‹ሲሪየስሊ!›› አለ ሸራፋ ጥርሱን እያስቃኘ። አቤት የዘመኑ ወሬና አወራሩ። ማማሩ ወይስ መምረሩ!

ጉዟችን ተጀምሯል። ጭቅጭቁም አብሮ ጀምሯል። መሀል መቀመጫ ላይ የተሰየሙ ተሳፋሪዎች ናቸው። አንደኛው፣ ‹‹ምን ያጋፋሃል? ድንበርህን ብትጠብቅ ይሻልሃል…›› ማለት። ‹‹ማን ያሰመረው ድንበር ነው? ወንበር እኮ ነው…›› ብሎ ማባባስ። ‹‹ምንድነው ሽብሩ?›› ብሎ ጎልማሳው ወያላ መገላገል ያዘ። ‹‹አታየውም እንዴ እግሩን እላዬ ላይ ሰቅሎ?›› ይደነፋል ከሳሽ። ‹‹ወንበሩ ሰፊ ነው፣ ደግሞ እግሩን አልጫነብህም…›› ብሎ ወያላው ዓይቶ ፈረደ። ‹‹ለምን ይታከከኛል?›› ከሳሽ ነገር ነገር አለው። ‹‹ታክሲ ውስጥ ነው እኮ ያለኸው ወንድም? የግልህ ሊሞዚን አደረግከው እንዴ?›› ተከሳሽ እያባሰው ሄደ። ‹‹በቃ ወደ ግዛቴ አትምጣ ማለት አትምጣ ነው…›› ከሳሽ ደረቅ ቢጤ ይመስላል። ‹‹ፌዴራሊዝም ታክሲ ተሳፍሯል እንዴ?›› ትላለች ባለ ሻሿ። ሸሪፎ ወያላችን፣ ‹‹ተይው ሰዓቱ ደርሶ ነው እንዲህ የሚሆነው…›› እያለ ያዛጋል። ነገር እኮ እንዲህ ነው የሚጀመረው!

‹‹ነገር ሲከር ይበጠሳል ተስማሙ እስኪ…›› ብለው አንድ አዛውንት መሸምገል ያዙ።ፈርስትእሱ ሥርዓት ይያዝ…›› አለ ከሳሽ። አዛውንቱ ደግሞ፣ ‹‹‘ፈርስትየሚባል አማርኛ የለም። በቅድሚያ አትልም?›› ብለው እንደለመዱት ሲጦፉ፣ ‹‹አማርኛ አፍ መፍቻ ቋንቋዬ እስካልሆነ ድረስ ‹I don’t care›…›› ብሎ ጮኸባቸው። እሳቸው እንዳቀረቀሩ ቀሩ። ወዲያው መውረጃው ደርሶ፣ ‹‹ወራጅ!›› ሲል አዛውንቱ ካቀረቀሩበት ቀና ብለው፣ ‹‹በላ ወንበርህን ይዘህ ውረድ…›› አሉት ድንበር ድንበር ሲል የቆየውን። ይኼኔ አመዱ ቡን። አዛውንቱም፣ ‹‹ጊዜና ታክሲ አንድ የሚያመሳስላቸው ነገር ቢኖር፣ አንድ ቀን ፈልገን ሳይሆን ሳንፈልግ ከተሳፈርንበት የምቾት ኮርቻ ላይ ማስወረዳቸው ነው። ስንሞት ሁሉ ቀሪ ነው። ስንኖር ግን ከተጋራነው መሬቱ፣ ሳሩ፣ ቅጠሉ፣ እንስሳቱ ሁሉ ለእኛ ነው። እስኪ እንቻቻል፡፡ በድንበር፣ በክልል፣ በቀዬ ተቀያይመን ስለኖርን ባስከበርነው ይዞታ አፈር አንቀበር። መሬቱስ ችሎናል ምናለበት እኛ ብንስማማ?›› ሲሉ ጆሮ ዳባ ልበስ ብሎ ስቆባቸው ወረደ። አውቆ አበዱ ባሰን እኮ ዘንድሮ!

በአንድ ሁከተኛ የተነሳውን ግብግብ ለማስረሳት የተሳፈሪውን ቀልብ ለመሳብ ይመስላል፣ ሾፌሩ ሬዲዮ ከፍቶ የሰዓቱን ዜናዎች ያስደምጠናል። ‹‹አይ አንተ ፈጣሪ ሩሲያን ከተረሳችበት አስታውሰህ እንዲህ በየአርዕስተ ዜናው ስሟን ያስናኘኸህ አምላክ፣ እባክህ እኛንም አስታውሰን እባክህ?›› ይላል ጋቢና የተቀመጠ ጎልማሳ እጆቹን ዘርግቶ። ይኼን ጊዜ አጠገቡ የተቀመጠው ወጣት፣ ‹‹ደስ አይልም?›› ብሎ ፀሎቱን አቋረጠው። ‹‹ምኑ?›› ሲለው፣ ‹‹ለጉልቤም ጉልቤ ሲያዝበት ደስ አይልም?›› አለው። ጎልማሳው፣ ‹‹ደስ ይል ነበር። ግን ጉልቤ ሲበዛ ደግሞ ጥሩ አይደለም። አሜሪካ ብቸኛ ጉልቤ ነኝ እያለች ነው። ማን ለማን ነው የሚታዘዘው እስኪ?›› ብሎ መልሶ ሲጠይቀው፣ ‹‹ዋናው ጉዳይ እኮ ምሥራቅ ምዕራብን ማስበርገግጀመሩ ነው። አሜሪካ እንዲህ አድርጋ፣ አሜሪካ እንዲህ ቆንጥጣ፣ አሜሪካ እንዲህ ስቃ፣ አሜሪካን ትን ብሏትከሚል ዜና ዕድሜ ይስጣቸውና እነ ፑቲን ገላግለውናል። እሱ ያለ ቀን ደግሞ እኛም…›› ብሎ ሳይጨርሰው፣ ‹‹በል! በል! ወንድም። እኛ ከዚህ በላይ ማዕቀብ የሚችል ትከሻ የለንም። እንኳን አዲስ ለሚጣል ማዕቀብ ኑሮንም አልቻልነውእንኳን የእነሱን ውርጅብኝ የእኛንም የፍጅትና የመገለማመጥ አባዜ አልቻልነውም…›› ብሎ ጎልማሳው አቋረጠው። ወይ ፍራቻ!

‹‹እስኪ ስላቁን ተውትና አንዴ ዜና እንስማበት?›› ሲል ከኋላ መቀመጫ፣ ‹‹ሰው በዜና ብቻ አይኖርም በስላቅና ሽሙጥ ጭምር እንጂ ብለህ ጥቅስ ለጥፍ…›› ይላል ጎልማሳው። ‹‹አንዳንዶቻችሁ የምታስወነጭፉት ሚሳይል የት ላይ እንደሚያርፍ እያስተዋላችሁ…›› ብሎ ወያላው ማስጠንቀቂያ ቢጤ ሲወረውር፣ መጨረሻ ወንበር ያሉት ወጣቶች ተኮራኩረው የሳቁ እስኪመስል ድረስ በሳቅ ካውካኩ በኋላ አንደኛው፣ ‹‹ፀረ ሚሳይል መግዛት ነዋ፣ ደግሞ ለዚህም ተበደሩና ግማሹን ቆርጣችሁ ኑሯችሁን አደላድሉበት አሏችሁ። ግን ሰሞኑን እንዴት ነው? ከቁጥሩ ነው ከጆሯችን? የፕሮጀክቶቻችን የቢሊዮን ብዛትና ዕዳችን እየተመጣጠነላችሁ ነው?›› ትላለች። ‹‹ማንን ነው? ይኼ ጆሮዬ እኮ እንቢ አለ በቃ…›› ብለው አዛውንቱ ከጎናቸው ያለውን ቢጠይቁት፣ ‹‹እንኳን ቀረብዎ፣ እንኳንም አልሰሙ፡፡ የሰሞኑን ነገራችንን ቢሰሙት ኖሮ ያብዱ ነበር…›› ብሏቸው ሲያበቃ፣ ‹‹ምነው ጆሮ እንደሚያከራክር ሁሉ ሆድም የሚያንገራግር ሆኖ ቢፈጠር?›› አለን ወደ እኛ ዞሮ። ወይ ታክሲና አፍ!

‹‹ኧረ ተመሥገን ነው ይኼንንስ ማን አየብን?›› ብለው አንዲት አዛውንት ሲናገሩ፣ ‹‹ድሮስ ማን ያይብናል እማማ? ነው ወይስ ጉዳይ ለማስፈጸም የሕይወት ጉቦ ስጡን መባል ተጀመረ?›› አላቸው። ‹‹የምን ሕይወት? እኮ ይኼ እስትንፋሴን ማለትህ ነው?›› አዛውንቷ የምራቸውን ደነገጡ። ‹‹እህ ሌላ ምን አለ?›› አላቸው ግራ ገብቶት ግራ እያጋባቸው። ‹‹ሞልቶ! እስትንፋስማ በየፈርጁ አለ...›› ሲሉ ፈገግ አስባሉን። ይኼን ጊዜ ኮልታፋው፣ ‹‹አይ እማማ! እሱማ ድሮ በደጉ ጊዜ ቀረ። አሁን ማን ይሙት ሕይወታችንን እንደ ልባችንና እንደ ለመድነው እንዳሻን የምናዝበት ቢሆን ኖሮ የገዛ ወገናችን እየበላን ይጨርሰን ነበር?›› ሲላቸው ከት ብለው ሳቁ። ‹‹ቆይ ግን የሰው ሕይወት በመብላት ሰላም ይኖራል እንዴ? ግራ አጋባን እኮ ሰውዬው…›› ስትል ደግሞ አንዷ፣ ‹‹ግድያ በኮሮና ወረርሽኝ መልክ ተቀስቅሶ እናንተ ድምፅ የሌለውን ሞት ታነሳላችሁ?›› አለ ጎልማሳው። ‹‹ይደንቃል እንዴ ይኼ? ሲከፋንና ሞት ደጃችን ላይ ሲንጎማለል አይደለም ሕመም ሌላ ነገር ጠቅልሎ ቢውጠን ይገርማል?›› ብላ ወጣቷ ስትንጣጣ የመለሰላት አልነበረም። ወያላው ‹‹መጨረሻ!›› ብሏል። እኛም በድንጋጤ ግር ብለን እንደ ተሳፈርነው ግር ብለን ወርደናል፡፡ ‹‹የዘመኑ ፖለቲከኞችም ግር ብለው ተደምረው አይደል እንዴ ግር ብለው ተቀንሰናል ሲሉ የነበሩት? ለመደመር ግር ማለት፣ ለመቀነስም እንዲሁ፡፡ በሌሎች ጭንቅላት እያሰብን የራሳችንን የተቀመጥንበት መስለናል እኮ፡፡ በራሳችን ማሰብ አቅቶን የሌሎችን የምናስተጋባ ወናፍ መሆናችን እኮ ነው መጫወቻ ያደረገን፡፡ የሆነስ ሆነና እንዲህ ወርደናል እንዴ?›› የሚለን አንድ ዝም ብሎ የነበረ ለግላጋ ወጣት ነበር፡፡ መልካም ጉዞ!

Latest Posts

- Advertisement -

ወቅታዊ ፅሑፎች

ትኩስ ዜናዎች ለማግኘት