Thursday, July 25, 2024
- Advertisment -
- Advertisment -

‹‹ዝም አይነቅዝም››

በአሰፋ አደፍርስ

ለኢትዮጵያ ማሸነፍ ለብዙ መቶ ዓመታት የተለመደና የታወቀ ታሪካችን መሆኑን ወዳጅም ጠላትም የሚያውቀው ሲሆን፣ ኢትዮጵያ አንድም ጊዜ አሸንፌያለሁና እዩኝ እዩኝ ብላ አታውቅም። ፉከራ፣ ቀረርቶና ዛቻ የፈሪዎች ዋና መሣሪያ በመሆኑ፣ በራሳቸው የሚተማመኑና በራሳቸው የሚኮሩ ለእዩኝ እዩኝ እምብዛም ቦታ አይሰጡም ወገኖቼ፡፡ ኢትዮጵያዊያን የሰውን አንሻም፣ የራስችንንም በግዴታና በጉልበት አሳልፈን አንሰጥም፣ የሰጠንበትም ጊዜ የለም፡፡ የግብፅ መሪው አልሲሲ ያውራ፣ ለወሬ ፍሬ የለውምና።

እ.ኤ.አ. በ1868 ከዲቭ ኢስማኤል በአጉል አለሁ አለሁ ባይነት ራሱን ከእንግሊዝና ከፈረንሣይ ቅኝ ገዥዎቹ ጋር በማወዳደር ድርሻውን እንደ ጌቶቹ በመሆን፣ ኢትዮጵያንም እንደ ሌሎቹ ቅኝ ተገዥዎች በመቁጠርና አይነኬነቷን ባለመገንዘብ፣ የኢትዮጵያዊያንን የመቅደላ የናፔይርን ሁኔታ በመመልከት ብቻ የተከፋፈሉና ለአንድነት የማይቆሙ መስሎት ነበር፡፡ በዴንማርኩ ኮሎኔል አረንዱሩፕ የሚመራ ጦር ከምፅዋ አሰባስቦ በጥቅምት ወር 1868 መረብ አካባቢ በጉንደት ጦርነት ከአፄ ዮሐንስ ሠራዊት ጋር ገጠመ፡፡

በ24 ሬጅመንት የተከፈለ 2,500 የሠለጠነ የግብፅና የሱዳን ሠራዊት፣ ለቁጥር የሚያዳግቱ ሬሚንግተን ጠመንጃዎች፣ ስድስት የተራራ መድፎችና ስድስት ሮኬቶች የታጠቁ ስለነበር፣ አዛዡ እጅግ የሠለጠኑ በሚላቸው ወታደሮች ታጅቤያለሁ ብሎ በጉራ ተወጠረ፡፡ ለአገሩ እንጂ ለሕይወቱ የማይሳሳ ጀግናው ኢትዮጵያዊ ጎራዴ፣ ጦርና ከእነሱ ያነሰ ኋላቀር ጠመንጃ ታጥቆ ፊት ለፊት በመግጠም በጥቂት በሰዓታት ውስጥ ደምስሶ የመጀመርያውን ትምህርት አስተማራቸው።

ካዲቭ ኢስማኤልና የተውሶው ኮሎኔል አረንዱሩፕ በጀግኖቹ ኢትዮጵያዊያን እንዳይሆኑ ሆነው መሸነፋቸው እጅግ ስላሳፈራቸው፣ አሁንም ተስፋ ሳይቆርጡ ተመልሰው አሜሪካዊው ጄኔራል ሎሪንና ሌሎች ሁለት የአሜሪካ ኮሎኔሎች ተጨምረው በተለመደው ትዕቢታቸው ተወጥረው ካለፈው ሳይማሩ የሚያሸንፉ መስሏቸው ቢሞክሩም፣ እ.ኤ.አ. መጋቢት 7 ቀን 1868 15 ሺሕ ወታደሮች ተገድለውባቸው፣ 39 መድፎች፣ 15 ሺሕ ጠመንጃዎች፣ 40 ሺሕ ግመሎችና በቅሎዎች ተማረኩባቸው፡፡ ከዲቭ ኢስማኤልም ከተውሶ ወታደሮቹ ጋር የኃፍረት ማቅ ለብሶ ምርኮኞቹን ለማስለቀቅ ተለማምጦና ካሳ ከፍሎ፣ ለአንዴና ለመጨረሻ ጊዜ ይቅርታ ለምኖ ለወዳጅነት ሽር ጉድ ብሎ እንደ ነበረ የሙዚንገር የቀድሞ ወዳጁ የነበረው ፍራንዝ ሐሰን መዝግቦታል።                                                                    

ታዲያ ዛሬ ኢትዮጵያ በውትድርናና በሌላውም ትምህርት በተራቀቀችበትና እኩል በተሠለፈች ዘመን፣ ኢትዮጵያን ለመድፈር ሱዳንም ሆነች ግብፅ ምን ይሆን የልብ ልብ የሰጣቸው? ኢትዮጵያዊያን ለአገራችን ሙት ነን፡፡ ማንም ሲደፍረን በዝምታ የማናልፍ፣ ለጉርሻና ለእርጥባን የማንንበርከክ፣ ከአንድነታችን ሌላ የማያምረን፣ እርስ በርስ ብንጣላም ጠላት ሲመጣብን ዞረን የምንገጥምና ለጠላት የማንመች መሆናችንን መገንዘብ ያቃታት ግብፅ፣ ካለፈው ታሪክ ብትማር ጥሩ ይሆናልና የወዳጅነት ምክር ለመለገስ ነው።

ኢትዮጵያዊ ዛሬ ቀፎው እንደ ተነካበት ንብ በቁጣ ከአውሮፓ፣ ከአሜሪካ፣ ከአፍሪካና ከእስያ በመላው ዓለም ተንቀሳቅሷልና እነ ግብፅና ሱዳን ይጠንቀቁ እላለሁ። የጠቅላይ ሚኒስትሩ ትዕግሥት ሊደነቅ ይገባል፡፡ ታገሰ ማለት ደግሞ ሁሉንም ፈቅዷል ማለት መስሏችሁ አትታለሉ፡፡ ዝምታ ወርቅ ነውና በዝምታ ስለታለፋችሁ እምብዛም አትቦርቁ፡፡ ታስሮ የከረመ ጥጃ ሲለቀቅ ብቻ ነው ቡረቃ የሚጠቅመው፡፡ እርሱም ቢሆን ገደል የመግባት ዕድል አለው።

ወገኖቼ ኢትዮጵያዊያን የአፄ ምኒልክን የዓድዋ አዋጅ ታስታውሳላችሁ? ‹‹ጉልበት ያለህ በጉልበትህ፣ ጉልበት የሌለህ በፀሎትህ፣ ይህንን ያላደረግህ ማርያምን አልምርህም›› ያሉትን ማለቴ ነው፡፡ እርስ በርሳችን እንጣላ፣ ነገር ግን ለባዕድ አንገዛም፣ አንሸነፍም፡፡ ሹማምንት ይቀያየራሉ፡፡ ሰው መቀያየር ብቻም ሳይሆን ሞት መኖሩንም መገንዘብ ያሻልና ልብ በሉ፡፡ አገር ሲኖር ነው ሹመት፣ ወገን ሲኖር ነው ክብር፡፡ አገር ሳትለማ፣ ወጣቷ ሕፃን ተሸክማ እየለመነች፣ ወጣቱ ሥራ አጥቶ እየተሰደደ፣ አገሩን ያገለገለ አዛውንት የሚበላው አጥቶ እየለመነ፣ ጠላት ሊያለያየን ዓይኑን አፍጥጦ መርዝ ሲነሰንስብን፣ ዛሬ ለሹመት የምንሯሯጥበት ጊዜ አይደለምና በአንድነታችን ተጠናክረን ጠላቶቻችንን አንገት ማስደፋት አለብንና ወደ ኋላ እንዳንል አደራ እላለሁ።                                                                                             

ወገኖቼ ይህ ሰው ከመንግሥት ጥቅም ፈልጎ ይሆን የሚወተውተው ብላችሁ እንዳታስቡ፡፡ እኔ ከማንም ምንም አልፈልግም፡፡ አገሬ ስትነካ ግን በዝምታ ማለፍ ስለማልፈልግ ነው። የስኳር መግዣ የተቸገሩ እንዳሉ አገሬ ውስጥ በነበርኩበት ጊዜ ሰምቼያለሁ፡፡ ወገኖቼ ለሚያልፍ ነገር የአገራችሁን ክብር እንደማታዋርዱ ፅኑ እምነቴ ነው። መንግሥትም በፓርቲውና በተወሰኑ አናሳ ቁጥር ባላቸው ብቻ ሳይወሰን፣ በአሜሪካ እንደሚሉት ‹‹ታወን ሆል ሚቲንግ አድርጎ›› (ትልቅ የውይይት መድረክ) ወገንን በማሰባሰብ የሕዝቡንም ስሜት ቢያዳምጥ መልካም ነው እላለሁ። መንግሥት የሁሉ አገልጋይ እንጂ የተወሰኑ ግለሰቦች እንዳልሆነም፣ ከዓብይ ወዲያ አዋቂ ላሳር ነው።            

እባካችሁ የፖለቲካ መሪዎች ያለውን መንግሥት አይዞህ ብላችሁ አረጋጉና አገራችንን ወደ ልማት አሸጋግሩ፡፡ ወጣቱም ከስደትና የባህር ዓሳ እራት እንዳይሆን ካዳናችሁ በኋላ ብትሽቀዳደሙ፣ ለሁላችንም ተስፋ እንደምትሆኑ አልጠራጠርም። ዛሬ ዓብይ የሠራውን ሁሉ ካናናቃችሁ የሠራችሁትን ምን ልታሳዩን ነው የሚቃጣችሁ? በእርግጥ ዓብይ እንደሚባለው ዘረኝነት የሚያጠቃው ከሆነ ይህንን አረጋግጣችሁ በዚህ እንከሰዋልን በሉ፣ የምናዳምጣችሁም የተጨበጠ ማስረጃ ከያዛችሁ ብቻ ነው። “ለወሬ የለውም ፍሬ” እንዳይሆንም ተጠንቀቁ። በተረፈ የ1940ዎቹን ይሁዳውያን ፈለግ በመከተል አገርን እናስቀድም፡፡ በሥልጣን ላይ ያላችሁም እባካችሁ ሥራችሁን ሥሩ፡፡ በዘርና በሃይማኖት ሰውን አትከፋፍሉ። በአገር ውስጥ ላለው ችግር ዕርቀ ሰላም ለማውረድ ሞክሩ፡፡

ገንዘብ ያላቸው፣ የአደባባይ ተናጋሪዎችና የመሳሰሉት ሁሉ የሽምግልና ዘይቤ አላቸው ማለት አይደለም። አርሲ፣ ባሌና የመሳሰሉት ዘመናዊ ትምህርት ሳይኖራቸው ታሪክን አጣቅሰው፣ ወገንን አሰባስበው በባህላቸው መሠረት ያስታርቃሉ። ካሳ ለሚገባው አስከፍለው፣ የተጎዳው እንዲደሰት አድርገው፣ በባህላቸው እሺ ያለውን “ዘርተህ ቃም፣ ወልደህ ሳም” ብለው፣ እምቢ ያላቸውን “ዘርተህ አትቃም፣ ወልደህም አትሳም” በሚሉበት ጊዜ ሁሉም ተሽቆጥቁጦና መሬት ወድቆ ከይቅርታ ጋር ለዕርቁ ተዘጋጅቶ ዕርቀ ሰላም ይወርዳል። በጉራጌውና በሌላውም ኅብረተሰብ የሞተ እንኳ ቢኖር ዕርቀ ሰላም ሳይወርድ አስከሬን ግባ መሬት ተብሎ አይቀበርም።                                              

ስለዚህ ለዕርቀ ሰላም ቅድሚያ ይሰጥ፡፡ ወገኖቼ በጠመንጃ አፈሙዝ ሰላም አይወርድም፣ ቢወርድም ለፍጅታችን መንገድ ከፋችና ከበሮ ለሚደልቁት ምዕራባዊያን ደስታ መፍጠር ነው። የሰሜንና የደቡብ የአሜሪካ ግዛቶች ለመለያየት በተዋጉበት ዘመን ያ ሁሉ ደም ፈስሶ ታላቁ መሪያቸው አብረሃም ሊንከን ካሸነፈ በኋላ ሁለተኛ ጠብ የለም፣ “ውሾን ያነሳ ውሻ ይሁን” ብሎ ለአንዴና ለመጨረሻ ጊዜ ዕርቀ ሰላም አውርዶ፣ ታላቋ አሜሪካም ታላቅ ሆና የዓለም መሪ ለመሆን በቃች። እኛስ ለሰላም ጊዜ ሰጥተን ለምን የነበረንን ታላቅነታችን አድሰን የዓለም ቁንጮ አንሆንም? ምን ይጎድለናል?

መልካሙን ያሰማን! አሜን!

ከአዘጋጁ፡- ጸሐፊው ግለ ሕይወታቸውንና የጉዞ ታሪካቸውን የከተቡበት ‹‹ከባቹማ እስከ ቨርጂኒያ›› በሚል ርዕስ ለአንባብያን ያቀረቡት መጽሐፍ ደራሲ ሲሆኑ፣ ጽሑፉ የእሳቸውን አመለካከት ብቻ የሚያንፀባርቅ መሆኑን እየገለጽን በኢሜይል አድራሻቸው [email protected] ማግኘት ይቻላል፡፡

 

 

spot_imgspot_img
- Advertisment -

በብዛት የተነበቡ ፅሁፎች

Related Articles