Thursday, June 20, 2024
- Advertisement -
- Advertisement -

የተመረጡ ፅሑፎች

ነገር በደላላ!

በገና በዓል ማግሥት በማለዳ ከፒያሳ ወደ ቄራ ልንጓዝ ነው። ስትበር ያገኘናት ሚኒባስ ታክሲ ለቃቅማ ሞልታን ቦታ ቦታ ይዘናል። ሁሌም በማንጠፋበት በዚህ መንገድ ሁላችንም የነፍስ አድን ኑሮ ተኮር ሩጫችን ላይ እንረባረባለን። የሩጫችንን ጎዳና ላስተዋለው ትዕይንቱ ዓምደ ብዙ ነው። ገሚሱ ግራ ቀኝ ሳይል እንደ ጋሪ ፈረስ፣ ከልጅነት እስከ ዕውቀት በተገራበት የሕይወት ፍልስፍና ይሮጣል። ገሚሱ ሩጫና ዕርምጃን እያፈራረቀ ሪከርድ መስበር ሳያምረው ባደረሰው ሰዓት ለመጨረስ ተሳታፊ ነው። አንዳንዱ ያለ መስመሩ እየገባ፣ ተደናቅፎ እያደናቀፈ ለራሱም ሳያፍር ለሌላውም ሳይገደው የሯጭነቱን ሚና ትቶ መሰናክልነቱን ተያይዞታል። አንዳንዱ ደግሞ የመጣበትን እየረገመ፣ ያፈሰሰው ላብ ሳያሳዝነው ወደ አባት እናቱ የትዝታ ቀዬ፣ ወደ ጥንት የጠዋቱ ያለፈ ጊዜ ልመለስ ብሎ ወደ ኋላ ሲሮጥ ባለ ራዕዮቹን ያምታታል። አገር እያመሳቀለ ሕዝብን ያምሳል፡፡ እውነቱን እንነጋገር ከተባለ እውነቱ ይኸው ነው!

እንባና ሳቅ ከሞሉበት ከዚህ ጎዳና አረፍ ስንል ታክሲያችንን ውስጥ ሽንቆጣው፣ ቁም ነገሩ፣ ሒሱና ሽሙጡ ደርቷል።ወይ ጉድ ዛሬ ምን ተገኝቶ ነው?” ይላል የወያላው መከዳ ላይ የተቀመጠ ጎልማሳ።ምነው?” ይላል ወያላው።በገና በዓል ማግሥት ሳንሠለፍ ታክሲ ተገኘ ብዬ ነዋ። ካልሆነማ አንድ ነገር አለ…ይላል በለበጣ ፊቱን አውዝቶ።ምን ነገር ይኖራል? አገሩም ሰላም ምድሩም በመልማት ላይ ነው…አለችው ነጠላ አዘቅዝቃ ተከናንባ ከጎኑ የተሰየመች ተሳፋሪ።የለም! ያለመድነው ነገር ሲሆንማ መጠርጠር አለብን…ሲላት፣ምነው ታዲያ ሚሊየነር በዛ ተብሎ የማንጠረጥር?” አለችው።እኔ እሱን አላልኩም። ሠልፍ ከቀረብን፣ መብራት ካልጠፋብን፣ ውኃ ካልሄደብን፣ የቤት ኪራይ እያደር ካልጨመረብን ነገር አለ ነው ያልኩት…ሲላት፣አንተው ታመጣው አንተው ታሮጠው…ብላ ሳቅ አለች። ጨረሱ ብለን ስንደላደል፣ምን ዋጋ አለው ብናሯሩጠው? ካላቀዳደምነው?” ብሎ መለሰላት። መቀዳደሙና መጓተቱ ላይ ጥያቄ ስላለ ነዋ!

ጉዟችን መጀመሩ ነው። ድንገት አንድ ባለ ገብስማ ፀጉር በምልክት ቅርብ ወራጁነቱን ጠቁሞ አስቆመንና ወያላው አስገብቶት አጠጋግቶ አስቀመጠው። እጅ እየነሳ፣እንኳን አደረሳችሁ ብያለሁ…አለ። መሀል መቀመጫ የተቀመጡ ደርባባ ወይዘሮ፣እንኳን አብሮ አደረሰን…ብለው አፀፋውን መለሱ። ሦስተኛው ረድፍ ከጎኔ የተቀመጠ የፌስቡክ ሱሰኛ መሳይ ስልኩ ላይ አቀርቅሮ፣በባዶ ሜዳ ደስታ ተጀመረ እንዴ?” አለ ጮክ ብሎ።ባትሰማ ነው እንጂ አገራችን እኮ በሚሊየነሮች ቁጥር ከአፍሪካ አንደኛ ሆነች…ገብስማው ፀጉሩን እያሸ አላገጠበት፡፡ ጨዋታው አቅጣጫውን ስቶ፣አቤት? ቆይ ምንድነው በአፍሪካ አንደኛ ከመሆን ጋር ያለን አባዜ? ከራሳችን ጋር አንፎካከርም መጀመርያ?” ስትል ከወይዘሮዋ ጎን የተቀመጠች መለሎ፣ታዲያ አሁንስ ከማን ጋር ተፎካከርን? እኛ ራሳችን አፍሪካውያን አይደለንም እንዴ?” አላት ጎልማሳው ዘወር ብሎ። ያዝ እንግዲህ ማለት አሁን ነው!

ጉዟችን ቀጥሏል። ወይዘሮዋ ስልካቸውን አውጥተው ለመደወል ፈለጉና ዓይናቸው እንቢ አለ። መነጽራቸውን ከሰገባው መዘው የአፍንጫቸው ዘንግ ላይ አመቻቹ። ቁጥሮችን ተጭነው ሃሎ አሉ።ምን እየሠራሽ ነው? ጎመኑን ጣድሽው? ፍሪጅ ውስጥ ያስገባነውን የበዓል ሥጋ አውጭውና በረዶው ይቅለጥ። ደግሞ በረዶው እስኪቀልጥልኝ ነው ብለሽ የቱርክ ፊልም ላይ ቀልጠሽ ቅሪ አሉሽምንድነው የምሰማው? ቴሌቪዥኑ ክፍት ነው እንዴ? ሃሎ… ሃሎ…” ሲሉ ስልኩ ዝግት አለ።የት አገር ልሰደድ እናንተ በደከመ አቅሜ…” ብለው ሲያጉረመርሙ፣ቆይ እኔ ጥሩ የቴሌቪዥን ሳጥን የሚሠራ የብረታ ብረት ሠራተኛ አውቃለሁ። አገናኝዎታለሁ…”  ማለት ጎልማሳው። ድንገት ዘው የሚለው ሸቃይ መብዛቱ ይገርማል!

ይኼማ መረጃ የማግኘት መብትን መጋፋት ነው። ቴሌቪዥንን ማሰር የሐሳብ ነፃነትን ከማፈን ምን ለየው?” አለ ቅርብ ወራጅ ነኝ ብሎ አጀንዳ የሰጠን ገብስማ።አይ የለም በገዛ ቤቴ በገዛ ቴሌቪዥኔ ያረረ ምግብ ልብላ ታዲያ? ድስት ማሳረርስ ሠርቶ የማግኘትና የመብላት መብትን አይጋፋም ያለው ማነው?” ወይዘሮዋ ቱግ አሉ።እስካሁን ግን በምን መሥፈርት ነበር አንድ ሰው የጣቢያ ባለቤት እየሆነ ያለው?” ስትል ቆንጂት ሁሉም ተደናግጠው ተያዩ።መሬት የግል ሳይሆን ጣቢያ ለአንድ ግለሰብ ብቻ ተፈቀደ ነው የምትይን? የመንግሥቱን ሳንችለው?” ብሎ ጎልማሳው ቀላቀለው።ኧረ ስለቴሌቪዥን ጣቢያ ነው ያወራሁት…ከማለቷ፣ነው እንዴ? በምንስ መሥፈርት ቢሆን ዋናው ነገር ከአንድ ጣቢያ አገዛዝ ወደ አማራጭ የቴሌቪዥን ጣቢያዎች መሸጋገራችን ነው። አሁን ደግሞ ከአንድ ፓርቲ የበላይነት ወደ ብዙ ፓርቲዎች ፉክክር እንሻገር ይሆናል። አይደለም እንዴ?” ብሎ በዓይኑ ጠቀሰን። የዓይን ጠቀሳው ምኞት ይሁን ለበጣ እሱ ብቻ ነው የሚያውቀው!

  ወያላው ሒሳብ ተቀብሎን ሲያበቃ መልስ ላለው እያረፈ ይመልሳል። መጨረሻ ወንበር ወደ ተቀመጡት ወጣቶች ዘንድ ጠጋ ብሎ መልስ ሲያድል፣እግዜር ይስጥልኝ…አለው አንዱ።መልስህ እኮ ነው?” ወያላው ግራ ገባው።ድሮ ድሮ እናንተ ነበራችሁ የመልስ ፀር። ዛሬ እናንተ ስለተሻላችሁ ነው የማመሠግንህ…አለው ሌላኛው።ማን ባሰ ደግሞ?” ወደ መስኮቱ ጥግ የተቀመጠች ተሳፋሪ ጠየቀች።ማን ያልባሰ አለ። ይኼው አታይም እንዴ ለአቅመ ጥያቄ፣ ሒስና ክርክር ያልደረሰ ርዕሰ ጉዳይ እየተነሳ የመለፍለፍ ችግር በማያውቃቸው አላዋቂ አጥፊዎች አገር ሲታመስ? ‘እረፉ እኔም ባለሙያ እንደሆንኩ ዕወቁየሚል ሰው እንደ ጠፋ…አላት ቱግ ቱግ እያለ።አልገባኝም?” ስትለውምሳሌ ልስጥሽብሎ ጀመረ። ይጀምር እንጂ!

   የውጭ ፊልሞችን በአማርኛ ተርጉሞ የሚያሳይ የቴሌቪዥን ጣቢያ ተከፈተ። ከዚያስ? ‘መንግሥት እንዴት አገር ሲወረር ዝም ይላል?’ ብሎ አንዱ ለኮሰ።ሌላው ተቀብሎ ታላቅ የባህል ወረራ ብቻ ሳይሆን ልጆቻችንን ተንኮል ለማስተማር ቆርጦ የተነሳ ጣቢያ ነውሲል አራገበው። ፈጣሪ ያሳይሽ። ጭራሽ መከልከል አለበት፣ መዘጋት አለበት፣ መጠርቀም አለበት እያለ ማንም እየተነሳ የገዛ ቤቱን፣ የገዛ ጉዱን መሸፈኛ በር መዝጋት ያቃተው ሁሉ ሕግ አውጪ ሆነ። እህ? ‘ልጅ ፊት አይወራም፣ ልጄ ፊት አይባልምማለት የማናውቅ ወላጆች፣ ሕፃናት ፊት የታባቱ የታባቷ እያልን በመንዛዛት ሰዎች ሰበብ ተገኘ ለወቀጣ። ልጆቻችንን ዘመናዊ ያደረግን መስሎን ያለ ገደብ ባሸከምናቸው የቴክኖሎጂ መሣሪያዎች ሌት ተቀን ልቅ የወሲብ ፊልም ሱሰኛ ያደረግን፣ ኃጥያተኛ ተገኘ ተብሎ ወገራ። ከእጅ አይሻል ዶማ እኮ ነው ይገርምሻል…ብሏት አረፍ ሲል፣እኮ እኛ ተንኮል፣ ምቀኝነት፣ ደባ፣ አላዋቂና ጨዋ ሆነን ተገኝተን የተንኮል ተማሪ ልንሆን?” ብላ ከት ብላ ሳቀች። ምናለበት ግን የገዛ አዕምሮአችንሪሞት ኮንትሮሉ ያለው በእጃችሁ እኔን ምን አድርግ ትሉኛላችሁ?’ ብሎ ቢገላግለን አያሰኝም እንዴ?!

ወደ መዳረሻችን ተቃርበናል። ሁሉም አጠገቡ አብሮት ከተቀመጠው የወንበር ደባሉ ጋር  የሦስተኛ ወገን ጨዋታ ይዟል። ራሱን የሚሔስና ራሱን የሚያዳምጥ ጠፋ። ይኼኔ በዝምታ ምስጥ ብለው የቆዩት ደርባባ ወይዘሮ፣መቼ ይሆን ሰበብ መደርደሩን ትተን እንደ ጥንታውያን ግብፆች ስማችንን የሚዘክር ጡብ መደርደር የምንጀምረው?” አሉ።አልተከልንም እንዴ እማማ? አክሱም፣ ላሊበላፋሲል የእኛ አይደሉም እንዴ?” አላቸው ከጎኔ የተሰየመው ወጣት ለመጀመርያ ጊዜ ከፌስቡኩ ላይ ዓይኑን ነቀለ። ወይዘሮዋም መለስ ብለው፣መቼ ይሆን ያለፈን ታሪክ ተደግፈን ማውራት የምናቆመው?” ሲሉ፣አቁመንማ መሰለኝ የህዳሴውን ግድብ ለማጠናቀቅ የተቃረብነው…አላቸው።ቆይ እስኪ አስጨርሳቸው አንተ…” ሲለው ጎልማሳው በወንድማዊ ቁጣ ወይዘሮዋ፣እኔስ ጨርሻለሁ ይብላኝ ለዘመኑ ሰው፡፡ የአባቴ ቀበቶ የእናቴ መቀነት እያለ መደናቀፉ ሳያንስ የዘመናት ቁስሉን እያመረቀዘ ተቀምጦ ለቀረው…ብለው በረጅሙ ተነፈሱ።ሰው ማለት ማኅበራዊ እንስሳ ነው ይባል አይደል እንዴ? አንዱ ሲሠራ ሌላው እያፈረሰ፣ አንዱ ሲተክል ሌላው እየነቀለ እንዴት እንዳላየን ሰምተን እንዳልሰማን መሆን እንቻል ታዲያ?” ስትላቸው ቆንጂት፣የእኔ ልጅ የአንቺ ድርሻ የምትችያትን ጠጠር መወርወር ብቻ ነው። ሌላውን የሚዳኝ ይዳኘው። አለበለዚያ በመተማማት፣ በመሰዳደብ፣ በመወቃቀስ፣ ከዚያ አልፎ ተርፎ እርስ በርስ እንደ ዱር አውሬ በመባላት የት ይደረሳል? ከሥልጣን ሁሉ ትልቁ ሥልጣን ራስን መግዛት፣ ራስን ማሸነፍ ነው። ችግሩ ሥልጣኑን የማያውቅ ዳተኛ መብዛቱ ነው…ሲሉ ወያላውመጨረሻብሎ አወረደን።ልጆች! ተረጋጉ! አሁን ነገር በደላላ አፈላላጊው ስለበዛ፣ ትዕግሥት ያስፈልጋል፡፡ ጭንቅ ቢልም ታገሱ…›› ብለውን ተሰናበቱን፡፡ መልካም ጉዞ!

 

 

Latest Posts

- Advertisement -

ወቅታዊ ፅሑፎች

ትኩስ ዜናዎች ለማግኘት