Skip to main content
x

አገር ሰማንያ አለው እንዴ?

ሰላም! ሰላም! ይኼውላችሁ እኔም በተራዬ ሲጨንቀኝ ሲጠበኝ ጊዜ አንድ ቡቲክ ገብቼ ‹ስኪኒ› ሱሪ ገዛሁ። አገር ተደበላለቀ ነው የምላችሁ። ለነገሩ አገሩም የአገሩ ሰውም ከተደበላለቀ ቆይቷል። ያው የተደባለቀብንና የተደበላለቀብን መለያየት ካልቻልን ድሮስ ምን ልሆን ኖሯል? እና አንበርብር ‹ሲኪኒ› ሱሪ ገዛ ብሎ ሠፈርተኛው ሁሉ ሲያማኝ፣ ገና ምኑን ዓይታችሁ ብዬ ካፖርቴንም አስጠበብኩት። ነገርና ሰው እያደር ሲጠብ ታዲያ እኔ ምን ላርግ? ባይሆን በአለባበስ ልመሳሰላ።

መፈተሽስ ራስን ነው!

ሰላም! ሰላም! ‹‹እነሆ ከ17 ዓመታት ብሶት የወለደው ትጥቅ ትግልና ብሶት ከገፋፋው የ17 ቀናት 'የዝግ ስብሰባ' ያተረፍነው ነገር ቢኖር የማይታረም ጥፋትን በጥልቅ ተሃድሶ ስም፣ የሕግ የበላይነትን በይቅርታ አሳቦ መሸወድ ነው፤›› ያለኝ ማን ነበር? የታሰሩት ይፈታሉ ሲባል ሰምቶ አዳሜ ቀላል ይቀባጥር መሰላችሁ? “የታሰሩት እየተፈቱ እንዴት አዳዲስ ያስራሉ?” እያለ ነዋ። ድንቄም ሕግና የሕግ የበላይነት . . . ‹‹በቃ ግን ይህች አገር የሥልጣን እንጂ የሕግ የበላይነት የማይገዛት አገር ሆና ልታረጅ ነው?›› ሲል ልጃቸውን ሰምተውት ኖሮ ባሻዬ፣ ‹‹ከዚህ በላይ እንዴት ታርጅልህ? ማለት ካለብህማ እንዲህ በዋዛ ፈዛዛ እንዳፋዘዝናት ክርስቶስ መጥቶ ሊገላግለን ነው ወይ ነው ማለት ያለብህ፤›› አሉት። አሁን ይኼን ሁሉ የሚያባብለን ምን እንደሆነ አውቃችኋል አይደል? የሰሞኑን የኢሕአዴግ መግለጫ ነዋ። አንድ ቀልደኛ ወዳጅ አለኝ።

እንዳላየን አልፈን ነገር ብናበርድስ?

ሰላም! ሰላም! ባሻዬ ሬዲዮናቸውን ይዘው ጋቢያቸውን አጣፍተው ይለፈልፋሉ። ብርዱ ነው ግብሩ እንዳትሉኝ። ምን የማያስለፈልፈን ነገር አለ ዘንድሮን ሁሉም ለፍላፊ ሆነና አዳማጭ ጠፋ እንጂ። እና ጠጋ ብዬ ሳዳምጣቸው፣ “አንድ ቋንቋ አላግባባን ብሎ እየተደነቋቆርን ጭራሽ አዲስ ቋንቋ?” ይላሉ። ‘ለግዕዝ ቋንቋ ትኩረት አልተሰጠም’ የሚል ፕሮግራም ሥራዬ ብለው እያዳመጡ።

ለጩኸታችን ስፖንሰር የት እንፈልግ?

ሰላም! ሰላም! የዘንድሮ ንፋስና ሰላም መላ ቅጡ ጠፍቶበታል። የወጉን ለማድረስ እኔና እናንተ ሰላም ብንባባል ግን አይከፋም። ሰላምታም ታክስ እስኪጣልበት ለማለት ፈልጌ ነው እንጂ ወጉንማ ማን ወግ ብሎት? አታዩንም እንዴ በየቦታው ተሰነጣጥቀን ስንዳማ። እኔና ማንጠግቦሽ ቢቸግረን 'አባታችን ሆይን' 'ኢኮኖሚያችን ሆይ' በሚለው ተክተነዋል። ልቀንጭብላችሁ? ምን ቆርጦኝ። አደራ ታዲያ እናንተም ስትነሱ ስትቀመጡ ይህን ፀሎት ደጋግሙት። ‹‹ኢኮኖሚያችን ሆይ በልማታዊ ባለሀብቶቻችን ጉያ የምትኖር በረከትህ ለእኛ ለአኗኗሪዎችም ትምጣ። መቀመጫህ ከላይ ከላይ እንደሆነ ሁሉ ወደ ታችም ይሁን።

ስንቱን አስፈቅደን እንዘልቀዋለን?

ሰላም! ሰላም! መቼም አንዳንድ ነገሮች ብዙ ያስብላሉ። ‹አንዳንድ ነገሮች ብዙ ያስገርሙኛል› እንዲል ጥላሁን ገሠሠ። አንድ የሬዲዮ አድማጭ በቀደም ምን ቢያደርግ ጥሩ ነው። ደወለና “ሃሎ?” አለ። “ሃሎ አስተያትዎን ይቀጥሉ፤” ሲባል፣ “አይ እኔ እንኳን ምንም የምለው የለኝም። ብቻ አንተን በጣም ስለምወድህና ስለማደንቅህ ይኼን ለመንገር ነው፤” አይለው መሰላችሁ ጋዜጠኛው? እና እኔ ምለው ካርዴን በላው ተብሎ ቴሌ ላይ ብቻ ተለቅሶ ይሆናል እንዴ? ኧረ የምር ዕድሜና ጉልበታችንን ቅርጥፍ አርገን እየበላን ያለን እኛው ራሳችን አይደለንም ወይ? እንዲያው ለነገሩ ነገሩ ሁሉ ዞሮ ዞሮ ልጅነት ላይ መላከኩ አይቀርም።

ትንፋሽ አጠረን እኮ?

ሰላም! ሰላም! ባሻዬ ሦስተኛው የዓለም ጦርነት በትዊተር እንደሚጀመር ታይቶኛል ብለው አካውንት ከፈቱና አረፉት፡፡ “በአርበኝነቱ ዘመን ቢሆን ዝናር እንታጠቅ ነበር፡፡ ጊዜው ግን በቃላት መራገጥ ሆኗል። ታዲያ ማን ተራግጦ ማን ይቀራል?” አሉኝ መደነቄን ዓይተው፡፡

መታረቅስ ከራስ ጋር ነው!

 ሰላም! ሰላም! “የዕድሜን ሚስጥር ማን አውቆት?” ብላቸው “የኖረው!” ብለው መለሱልኝ ባሻዬ። እንግዲህ አዲስ አበቤ 131 ዓመት ሲደፍን ዕውቀቱ የት እንደ ደረሰ አስቡት፡፡  “በቻፓ ዘመን ስለዕውቀት ትጨነቃለህ? ሞኝ፤” የሚለኝ ደግሞ የባሻዬ ልጅ ነው። ዳሩ አልቆጠርኩበትም። ዳቪንቺም እኮ በዘመኑ ሞኝ ነበር። ማን በዘመኑ ያልተሞኘ አለ አትሉም እናንተስ? እንዲያ ነው እንጂ። እየተቀባበልን ካልሆነ እኮ ጊዜው አልገፋ ብሏል። ሰው እንደሆነ እንኳን ገፍታችሁት ሳትነኩት በመውደቅ አባዜ ሰርከስ መጫወት ሆኗል ኑሮው። በነገራችን ላይ ዕውቀት ብትሉት ገንዘብ ውደቅ ተብሎ ለታዘዘ ሰው አወዳደቅን ያሳምር ይሆናል እንጂ፣ ከውድቀት ሲያድን ታይቶ አያውቅም። ግን እኔ ምለው እንዲህ ትንሽ ትልቁ በዳዊት አምላክ

ጭርታው ምንድነው?

ሰላም! ሰላም! ያለፈውን በጭፍን ከማሞገስ የያዙትን በጥላቻ ከማክፋፋት ምንም እንደማይገኝ የማውቀው እኔ ደላላው አንበርብር ምንተስኖት፣ ‘ወደፊት’ ብዬ ወደ ሥራዬ ተሰማርቻለሁ። ዘመኑን አማነውም አላማነውም፣ መንግሥትን አማረርነውም አሞገስነውም፣ መዓልትና ሌቱ መምሸት መንጋቱን መቼ ይተዋል? እንዲያው ነው ኧረ! ታዲያላችሁ አንድ የሚከራየው ቤት ማግኘት የተቸገረ ሰው አላስቆም አላስቀምጥ ብሎኝ እንከራተታለሁ።

ከቅስም ሰባሪ ይሰውረን!

ሰላም! ሰላም! ‹‹ሥልጣን ከላይ ካልተሰጠ በቀር ከሌላ ከማንም አይገኝም፤›› እያሉ ባሻዬ ሰሞኑን ይሰብኩኛል። ሙጋቤን ለመደገፍ ሳይሆን አይቀርም። ወይም ሌላ ሰው አላውቅም ብቻ። የማውቀው አንድ ነገር ነው። ሲያበቃ ሁሉም ያበቃል። ኃያላን በኃይላቸው፣ ጎበዛዝት በጉብዝናቸው አይበረቱም።

የታገሰ ፅልመትን ብርሃን ያለብሳል!

‹‹ውኃ ወርዶ ወርዶ አቀበት ይዋኛል፣ አትበሳጭ ልቤ የባሰ ይገኛል፤›› አለ የወንዙን ልጅ ትቶ የሰው አገር ሲያድን የመነመነው። ምን በምግብ ዋስትና ራስን ቢችሉ፣ መመንመን አይተወንማ። እና ውዷ ማንጠግቦሽ ራሷን አልችል ብላው፣ ደረቴ ላይ ጣል አድርጋው ሳለ ቅዠት ነው መሰል ብንን አልኩ። ቀን እየባነንን ሌሊት ይቀናናል። እንዲያው እኮ! ስባንን ቀሰቀስኳት። እየተገላበጠች፣ ‹‹ስንት ሰዓት ነው?›› ብላ ጠየቀችኝ። አይገርምም? እስኪ አሁን ጨለማ ቆጠረ አልቆጠረ ምን ይፈይዳል? ‘ከሌሊቱ ስንት ሰዓት ነው?’ ይሉናል ደርሰው።