Skip to main content
x

አፍስሶ ከመልቀም ይሰውረን!

እነሆ ጉዞ ከሳሪስ አቦ ወደ ስቴዲየም። ‹‹የኢትዮጵያ ምድር አንቺ የደም ጎዳና መስክሪ አፍ አውጭና. . .›› ይላል በመረዋ ድምፁ አንጋፋው ድምፃዊ ምንሊክ ወስናቸው። በቅፅበታት ልዩነት ታክሲዋ ላይ እየወጣ የሚሳፈረው ተሳፋሪ ጭልጥ ብሎ በሐሳብ ይነጉዳል ግጥሙን እየሰማ።

መካሪ አያሳጣ!

እነሆ መንገድ! ከመሪ ወደ መገናኛ ልንጓዝ ነው። “ከጊዜ ወደ ጊዜ እየጨመረ የመጣውን ግጭት በማስቆም ሰላም ለማስፈን ውይይት ሊደረግ ነው፤” ይላል የሬዲዮ ጋዜጠኛው። “ዝንት ዓለም ውይይት! ዝንት ዓለም ስብሰባ! በስብሰባ ብቻ ነው እንዴ ሰላም የሚሰፍነው? ጥፋተኛን ለሕግ እያቀረቡ፣ በዳይ በይፋ ይቅርታ እየጠየቀ፣ ተበዳይ እየተካሰና የሕግ የበላይነት እየተከበረ እኮ ነው ሰላም አስተማማኝ የሚሆነው፡፡

እስቲ ሰው እንሁን!

እነሆ መንገድ ከጦር ኃይሎች ወደ አያት ልንጓዝ ባቡር ተሳፍረናል። ‹‹እስኪ ጠጋ ጠጋ በሉ። ምንድነው ሰው ባቡር ላይ ሲሆን ፍቅር ቀነሰ?›› ይላል አንድ ቀልድ የሚያምርበት ጎበጥ ያለ ወጣት።

ሞራል ሲዘቅጥ አገር ይጠፋል!

እነሆ መንገድ ከፒያሳ ወደ አራት ኪሎ ልንጓዝ ነው። መንገዱን ስንጀምር ከወደ ሬዲዮው በዘረፋና በሰብዓዊ መብት ጥሰቶች ስለተያዙ ሰዎች የተጀመረው ዜና እያለቀ ነበር፡፡ ‹‹እነሱንማ በሕግ ልክ አስገብቶ ነው ዳይ ወደ ሥራ መባል ያለበት፤›› ይላሉ አንድ አዛውንት፡፡

እንዴት እየተቀለደ ነው እባካችሁ?

እነሆ መንገድ! ከአያት ወደ መገናኛ ልንሄድ ነው። የሄድንበትን ደግመን ልንሄድበት፣ የተጓዝንበትን ልንደግመው አቀበቱንም ቁልቁለቱንም ተያይዘነዋል። ይህም የድልና የሽንፈት ማሳያ ሆኖ ይቆጠራል። ታሪክ ጸሐፊ ያለፈውንና የሚመጣውን አቀናጅቶ በሚያሰናኝበት የብራና ቅኝቱ፣ የሚከተብና የማይከተብ ሀቅ እዚህ ጎዳና ላይ ይቀመራል። የታክሲያችን ወያላ የበቃው አይመስልም። 

የባጥ የቆጡን እንዘላብደው እንጂ!

እነሆ ዛሬ የምንጓዘው ከቦሌ ወደ ካዛንቺስ ነው። ወያላው ራቅ ብሎ ቆሟል። “የት ነው?” እያለ እርስ በርሱ ተጠያይቆ የሚሳፈረው ተሳፋሪ ብዙ ነው። ‹‹የመረጃ እጥረት ብሎ ብሎ ታክሲ ተራ ገባ?›› ቢል አንድ ወጣት ተሳፋሪ፣ ‹‹ከላይ ከተጀመረ ወደ ታች መውረዱ መቼ ይቀራል?›› ሲል አዋዝቶ አንድ ጎልማሳ መለሰለት።

የእኛ ነገርማ ገና ብዙ አለበት!

እነሆ ጉዞ። ከትውልድ ትውልድ እየተቀባበልን ባቀናነው፣ ባፈረስነው፣ ባሳመርነውና በቆፈርነው ጎዳና ዛሬም በ’ኧረ መላ መላ’ ዜማ ጉዟችንን ጀምረናል። ‹‹አለመጠጋጋት የጠባብነትና የትምክህተኝነት አስተሳሰብ ማሳያ ነው። ሄይ . . . ጠጋ. . . ጠጋ. . .›› እያለ ወያላው ትርፍ ያግበሰብሳል።

ግራ ግብት ሲለንስ?

እነሆ መንገድ። ከስቴዲየም ወደ ሳሪስ ነን። ፀዳል ተጎናፅፋ ሕይወት በብርሃንዋ እያረጠበችው ይኼ መንገድ ይኼ ጎዳና ዛሬም ያስጉዘናል። ‹‹እኔ በቃኝ! በቃኝ! ነው የምልሽ። አለቀ ደቀቀ። ገባሽ አይደል? አዎ! በቃ! በቃኝ! በቃኝ! እንዴ ለምን ብዬ? ገባሽ?!›› አንዲት ጠይም ሎጋ በስልክ እየተነጋገረች ጋቢና ገብታ ሥፍራዋን ታደላድላለች።

ብስልና ጥሬው ተቀላቀሉ እኮ?

እነሆ መንገድ! ከቦሌ ጫፍ ወደ ካዛንቺስ ልንጓዝ ነው። ያ ትናንት የነጎድንበት መንገድ ዛሬም ይዞናል። በመዳህ ዘመናችን በመዳፋችን አፍሰን የቃምነው አፈር ዛሬ በዕውቀትና በዕድሜ እንደ ባዳ ፊቱን እያዞረብን፣ ያ ያመነው ጎዳና በሠፈር ቀዬያችን በቀና መንፈስ የተሯሯጥንበት መንገድ ዛሬ በአደባባይ እየጎረበጠን፣ እያናከሰን፣ እያስነከሰን፣ እያንከራተተን ከታክሲ ወርደን ታክሲ እንሳፈራለን።

የባከኑ ወርቃማ ዕድሎቻችን አያስቆጩም ወይ?

‹‹ይኼኛው ተራራ ያን እየጋረደው፣ የት ይታይ አካልህ ርቆ የሄደው?›› ትላለች ዘፋኟ ለዛ ባለው ድምጿ። ከሜክሲኮ ወደ ቄራ ለመሄድ እየተሳፈርን ነው። ትዝታ የታክሲዋን የውስጥ ድባብ ለስለስ አድርጎታል። የማለዳ ፀሐይ ሙቀት በመስኮቱ እየሰረገ የሚያገኘንን ብቻ ይዳስሳል።