Skip to main content
x

ከይቅርታ በላይ ምን ይምጣ?

እነሆ መንገድ! ከመገናኛ ወደ ሲኤምሲ ልናቀና ነው። የሰሞኑ ውርጅብኝ ያደረሰበትን ሰቆቃ በውስጡ ታቅፎ ነገውን በሥጋት የሚጠባበቅ ባተሌ ነዋሪ ወደ ቤቱ ሊገባ ይጣደፋል። ተማሪው፣ ሠራተኛው፣ ወዲያ ወዲህ የሚለው ሳይቀር መንገዱን ሞልቶታል። ለትራንስፖርት ጥበቃ ብዙኃኑ የሠልፍ አጥር ሠርተው ቆመዋል።

መንገድን ማሳጠር ወይስ ማስረዘም?

‹‹አንዳንድ ተሳፋሪዎች ‘ሙድ’ ይሰርቃሉ፡፡ ‘ሙድ’ ከሚሰረቅ ደግሞ ገንዘብ ቢዘረፍ ይሻላል፡፡ በእርግጥ ገንዘብ ቢዘረፍ ፖሊስ ዘንድ መክሰስ ይቻላል፡፡ ‘ሙዴን ሰረቀኝ’ ብሎ መክሰስ ገና አልተቻለም፡፡ ሙድ ይበልጣል ከፉድ. . . ›› እያለ ወያላው ወሬውን ያስነካዋል፡፡

እንሳቅ ወይስ እናልቅስ?

ጊዜው በፈጣን ለውጥ ታጅቦ እየከነፈ ነው፡፡ ትናንት ሰገነቱ ላይ የነበሩ ዛሬ የዳር ተመልካች ሆነዋል፣ ወይም በሕግ ሊዳኙ እጃችሁ ከምን እየተባሉ ይመስላል፡፡ የአገሬው ብሂልስ ‹‹በሰፈሩት ቁና መስፈር አይቀርም›› አይደል የሚለው? ሒደት ነውና ጉዞ ጀምረናል፡፡

ወንዝ መሀል ፈረስ አይቀየርም!

ከቦሌ ወደ ሃያ ሁለት ነው የምንጓዘው። ታክሲው ለመሙላት እየተቸገረ አይደለም። የሰው ብዛት ከሆነ በየቀኑ ለዓይናችን እስኪታክተን ድረስ እንዳየን ነው፡፡ ‹‹እንዴት ነው የሰው ልጅም እንደ ዶሮ በሙቀት ኃይል በአንድ ቀን መፈጠር ጀመረ?›› ብዬ ራሴን እጠይቃለሁ። ነገሩ ሳይገባኝ ቀርቶ አይደለም፡፡

ችግራችን መቶ መፍትሔያችን አሥር!

‹‹ይኼኛው ተራራ ያን እየጋረደው፣ የት ይታይ አካልህ ርቆ የሄደው?›› ትላለች ዘፋኟ ለዛ ባለው ድምጿ። ከሜክሲኮ ወደ ቄራ ልንጓዝ እየተሣፈርን ነው። ትዝታ የታክሲዋን የውስጥ ድባብ ለስለስ አድርጎታል።

ከሸረኛ ይሰውረን!

በሥራም ሆነ በትምህርት ምክንያት በቀን ቢያንስ አንድ ጊዜ ታክሲ ውስጥ ገባ ብሎ መውረድ አይቀርም፡፡ ይህ ዓረፍተ ነገር የሚመለከተው መኪና የሌላቸውን ብቻ ነው፡፡ ታዲያ በታክሲ ሲሄዱ አፌ ቁርጥ ይበልላችሁ የሚባሉ፣ ወይም ደግሞ አፋችሁ ይቆረጥ መባል የሚገባቸው ወያላና ሾፌር ሊያጋጥሙን ይችላሉ፡፡

ሕግ ባይኖር ኖሮ ምን እንሆን ነበር?

ወያላው ድንገት ተበሳጭቶ፣ ‹‹ቆንጨራ የያዘ ሰው አየሁ ልበል?›› በማለት ለሾፌሩ ጥያቄ አቀረበለት፣ ‹‹እንዲህ ዓይነቱን በቁሙ የሞተውን ነበር ወደ ጆሮው ጠጋ ብለህ . . . ተነሳ›› ማለት ሲለን የገባንም ያልገባንም ፈገግ አልን፡፡

መምራት ብቻ ሳይሆን መከተልም ጥበብ ነው!

ከቦሌ ወደ ሜክሲኮ እየተመምን ነው፡፡ ወያላው ሒሳብ መሰብስብ ሲጀምር ፍጥነቱ ያማረረው አንድ ተሳፋሪ፣ ‹‹ምነው ይኼን ያህል ገና መቀመጫውን ሳንነካ አክለፈለፍከን እኮ?›› እያለ ቀስ ብለን እንከፍላለን የሚል ዓይነት አስተያየት ሰጠ፡፡

ትልቁ ዳኛ የራስ ህሊና!

አንድ ጎልማሳ ስልክ እየተነጋገረ ነው፣ ‹‹የኢቲቪ ግብር መክፈያ ጣቢያ የት ነው የሚገኘው? ያለብኝን ሁሉ ውዝፍ ግብር ከእነ ወለዱ መክፈል እፈልጋለሁ . . . ›› እያለ ያወራል፡፡ ቀጥሎም፣ ‹‹ለነገሩ ኢቲቪ በዚህ ግልጽነቱ ከቀጠለ ጃም መደረጉ አይቀርም . . . ›› እያለ መሳቅ ጀመረ፡፡